Couchpotato.gr

Επιτέλους ένα (σχετικά) ενδιαφέρον επεισόδιο Heroes φέτος. Και αυτό επειδή μας συνδέει με τον προηγούμενο κύκλο, απαντώντας ερωτήματα όπως η αμνησία του Πίτερ, ο θάνατος του DL, αλλά και ποιά είναι επιτέλους η Ελ, και γιατί κυνηγούν τα μεξικανάκια. Αλλά αυτό εξακολουθεί να μην ενδιαφέρει κανέναν. Γενικά οι καινούριοι χαρακτήρες φέτος είναι από αδιάφοροι εως εκνευριστικοί, και ένα επεισόδιο χωρίς αυτούς είναι ένα καλό επεισόδιο. Η μπάλα παίρνει και την Ελ. Όλοι είχαν ενθουσιαστεί όταν η συμπαθέστατη Veronica Mars συμφώνησε να γίνει ήρωας αντί για χαμένη στο νησί του Lost. Μέχρι τώρα η επιλογή της δε φαίνεται και πολύ πετυχημένη, αφού ο χαρακτήρας της Ελ είναι πολύ σχηματικός. Θα δείξει.
Μεγάλο μέρος της πλοκής αφορά τη Νίκι και την οικογένεια της. Ακόμα δεν έχω καταλάβει τι δύναμη έχει αυτή η κοπέλα. Πάνω που ξεφορτώθηκε τη Τζέσικα εμφανίστηκε τώρα άλλο alter ego. Τη λένε Τζίνα, και είναι party animal. Άλλος γίνεται αόρατος, άλλος άφθαρτος, άλλος πετάει, άλλος διαβάζει τη σκέψη, και η Νίκι έχει πολλαπλές προσωπικότητες. Τι χρησιμότητα έχει αυτό; Θα το έλεγε κανείς και σχιζοφρένεια. Παρεπιπτόντως διάβασα κάπου ότι μια γυναίκα είχε 17 προσωπικότητες. Ο ψυχολόγος της έλεγε ότι καθένας είχε διαφορετικό φύλο, ηλικία, φωνή, συμπεριφορά, τα πάντα. Προς τα κει οδεύει και η ωραία του Heroes.
Καθοριστική σκηνή η αποκαθήλωση της φράτζας του Πίτερ. Το αγόρι γίνεται άντρας. Μάλιστα. Επιβεβαιωθήκαμε και όλοι όσοι είχαμε μείνει με την απορία στο περσινό φινάλε: αφού το παιδί και πετάει, και άφθαρτος είναι, γιατί ήταν απαραίτητη η θυσία του Νέιθαν; Ε ναι λοιπόν, δεν ήταν. Συναντάμε και τον Κενσέι, ως Άνταμ πια. Να υποθέσω ότι δουλεύει όπως ο Χαϊλάντερ το θέμα, μένει στην ηλικία που πεθανε για πρώτη φορά; Κάπως έτσι θα εξηγείται ότι δεν έχει περάσει μέρα από πάνω του από τότε που αλώνιζε στην Ιαπωνία με τον Χίρο. Να μια ενδιαφέρουσα ιστορία, θα μου άρεσε να την εξερευνήσουν περεταίρω. Απλά προσπαθεί να κάνει καλό, ή υπάρχει και κάτι άλλο στο παρελθόν του; Έχω και μια αδυναμία στον Ντέιβιντ Άντερς από τον καιρό του Alias, μπορεί να είμαι και προκατειλημμένη. Αλλά ξεχωρίζει φέτος.
Αυτά, πολύ το ανέλυσα και δεν του αξίζει. Το καλύτερο επεισόδιο του δεύτερου κύκλου μέχρι τώρα, δεν παύει να είναι ένα μέτριο επεισόδιο.