Couchpotato.gr

Do not go gentle into that good night.
Rage, rage against the dying of the light  – Dylan Thomas

O über-villain μπαμπάς Πετρέλι έχει την τύχη να παίρνει σάρκα και οστά από τον καλύτερο ηθοποιό που έχει περάσει από το Heroes, τον Robert Foster. Με το καλημέρα έκανε σκόνη δύο από τους δυνατότερους heroes: τον πρώτο (Άνταμ) κυριολεκτικά και τον δεύτερο (Πίτερ) μεταφορικά – του πήρε μόνο τις δυνάμεις και τον άφησε χαζό. Κυριολεκτικά αυτή τη φορά.

• O Μοχίντερ, η Τρέισι, η Κλαιρ και οι μαμάδες της και ο Άντο να πεθάνουν.
• Faux pas η κονιορτοποίηση του Άνταμ, τουλάχιστον έγινε με cool τρόπο.
• Την ιστορία της Κλαιρ να μη τη σχολιάσω. Γέμισε το σαραντάλεπτο.
• Ενδιαφέρουσα φατσούλα αποδεικνύεται η Δάφνη. Τώρα έχει και ένα μυστήριο γύρω από το όνομα της: γιατί δεν μπορεί να αποστασιοποιηθεί από την Pinehearst.
• Λίγη στοργή ήθελε το παιδί Ο  Σάιλαρ παλεύει να κρατήσει την οικογένεια δεμένη. Όμως από τότε που βγήκαν οι πρώτες φωτογραφίες του νέου Star Trek τον βλέπω ως Σποκ.
• Τώρα όσο για τις εξυπνάδες του Άντο με τα παιχνιδάκια στο χρόνο, καλύτερα να μην τα πολυσκεφτόμαστε. Αν καταφέρεις να απενεργοποιήσεις την κριτική σου σκέψη για λίγο μπορείς μέχρι και να γελάσεις με το slapstick με το φτυάρι. Και την πραγματικά καλή ατάκα «African Isaac!» Όλοι το σκεφτόμασταν, ο Χίρο το είπε.
• Άνταμ έφυγες νωρίς.