Couchpotato.gr

To The Plan εξετάζει από την πλευρά των Cylons τα γεγονότα από τη μίνι σειρά μέχρι το τέλος της δεύτερης σαιζόν του Battlestar Galactica. Το DVD θα κυκλοφορήσει στις 27 Οκτωβρίου, αλλά αν ψάξεις όλο και κάπου θα το πετύχεις από τώρα. Η ταινία προϋποθέτει ότι ο θεατής έχει παρακολουθήσει ολόκληρη τη σειρά. Το ίδιο και το κείμενο που ακολουθεί, που επιπλέον έχει σπόιλερς και από την ταινία.

Ο Κάβιλ είναι αυτός που κινεί τα νήματα και οργανώνει όλα τα σαμποτάζ από την άνεση του Γκαλάκτικα. Όταν το ένα μετά το άλλο αποτυχγάνουν αρχίζει τα τα παίρνει.

• Ήταν η Μπούμερ που κατέστρεψε τη δεξαμενή του νερού στο επεισόδιο της δεύτερης σαιζόν «Water». Η ίδια δήλωσε ότι είναι ευτυχισμένη μόνο στην ανθρώπινη μορφή της, ενώ μαθαίνουμε και ποιο είναι το trigger της: ένα μικρό ελεφαντάκι.
• Αυτός είχε βάλει την Six να φθείρει την αξιοπιστία του Μπάλταρ με την ψεύτικη φωτογραφία στο «Six Degrees of Separation» και τη φυγάδευσε για να την αναγκάσει να κάνει βουτιά στο διάστημα. Γι αυτό οι άλλοι δεν την έβρισκαν πουθενά.
• Βλέπουμε την αρχή της εμμονής του Λέομπεν με την Κάρα, και
• ο Σάιμον είναι γιατρός στο Γκαλάκτικα, παντρεμένος, και προτιμά να αυτοκτονήσει από το να κάνει κακό στην οικογένεια του.

Ένας άλλος αδερφός Number One μπαίνει στην ομάδα του Άντερς πίσω στην Κάπρικα και ζει μαζί με τους ανθρώπους, τις αγωνίες και τους δεσμούς τους. Αντί να επηρεάσει αυτός τον «πατέρα» του γίνεται το αντίθετο, και συνειδητοποιεί ότι ο αφανισμός της ανθρώπινης φυλής, δηλαδή το σχέδιο, ήταν λάθος.

Έτσι φτάνουμε στην πρώτη και τελευταία σκηνή της ταινίας, όπου οι δύο One ανταλλάσουν τις αντίθετες απόψεις τους πριν τους σουτάρουν στο airlock.

To The Plan έχει πολλές καινούριες σκηνές, σχεδόν όλες με τους βασικούς cylons. Oι final five εμφανίζονται λιγότερο, με την εξαίρεση του Άντερς. Οι εμβόλιμες σκηνές με το πλήρωμα του Γκαλάκτικα είναι παλιές, και οι καινούριες έρχονται απλά να δώσουν μια νέα οπτική γωνία. Νομίζω ότι μόνο η Ρόσλιν δεν εμφανίζεται καθόλου. Δίνει αρκετά την αίσθηση ότι παρακολουθείς deleted scenes, αφού δεν υπάρχει κάτι καινούριο, δεν έχει κάτι να πει. Εννοείται ότι απευθύνεται στους ήδη μυημένους, αλλά και πάλι δεν κρατάει το ενδιαφέρον. Πως να το συγκρίνεις για παράδειγμα με το Razor, που εκτός από το να κλείνει τρύπες κατάφερε να στηριχτεί στα πόδια του λέγοντας μια συναρπαστική ιστορία. Δεν είναι αρκετό να προσφέρεις δυνατότητα για showcase στον Dean Stockwell και τη σκηνοθετική καρέκλα στον Edward James Olmos.

Εν πάση περιπτώσει ήταν ευχάριστο που ξαναείδαμε την παλιοπαρέα, εν αναμονή του Caprica.