Couchpotato.gr

Μου είναι αρκετά δύσκολο να γράφω για τις κωμικές σειρές. Θα έχεις παρατηρήσει ότι έχω κόψει τις κριτικές ανα επεισόδιο. Αυτό όμως δε σημαίνει ότι δεν τις παρακολουθώ, και όταν είναι κάτι εξαιρετικό το λέω είτε εδώ είτε στο twitter. Το χιούμορ είναι πολύ υποκειμενικό πράγμα, γι αυτό και αυτά που έχω να πω είναι καθαρά μια γνώμη.

Το Modern Family και το Community είναι οι δύο νέες κωμωδίες που κλέβουν την παράσταση. Είναι πολύ διαφορετικές μεταξύ τους και μου αρέσουν εξίσου. Το Modern Family είναι λίγο πιο mainstream, με καλοπροαίρετο και σταθερά εύστοχο χιούμορ. Για να καταλάβεις, τη δίνω και στους γονείς μου. Από την άλλη το Community έχει πολλές αναφορές, είναι πιο γρήγορο, λίγο άνισο, και αρκετά αστεία πέφτουν στο κενό. Όμως όταν τους βγαίνει το ρίσκο ξεκαρδίζεσαι.

Από αγάπη για το Friends ήθελα να μου αρέσει το Cougar Town. Δυστυχώς έχοντας δει έξι επεισόδια δε με έχει κερδίσει. Αντίθετα με έχει εκνευρίσει η υστερία της Κόρτνι Κοξ και ο αλλοπρόσαλος χαρακτήρας της. Όσο για τις φιλενάδες, αν ήταν δικές μου θα τις έπνιγα και τις δύο. Τα ίδια και το Glee. Αδυνατώ να καταλάβω τι του βρίσκει ο κόσμος. Για μένα είναι πολύ χοντροκομμένο και κακόγουστο. Δεν το αντέχω.

Το 30 Rock διανύει παρατεταμμένη περίοδο κρίσης, με συγκεκριμένες αναλαμπές (βλέπε το επεισόδιο Problem Solvers). Εξακολουθώ να αγαπώ τη σειρά, όμως είναι πλέον η τελευταία που θα δω τις Παρασκευές, και αυτό λέει κάτι. Μετα λύπης διαπιστώνω ότι και το The Office δεν είναι ιδιαίτερα εμπνευσμένο φέτος, αν και δεν παύει να είναι η πρώτη που βλέπω την ίδια μέρα. Το επεισόδιο του γάμου ήταν απλά άψογο, και πάντα υπάρχει κάτι που θα σε κάνει να γελάσεις. Αναρωτιέμαι όμως πόσο ακόμα θα αντέξει αυτή η δομή. Τι ντοκιμαντέρ γυρίζουν τόσα χρόνια (δες τη χιουμοριστική είδηση στο the Onion)

Η μεγαλύτερη απογοήτευση της σαιζόν μέχρι τώρα είναι το How I Met Your Mother. Μπερδεύτηκε στην ιστορία του Μπάρνι και της Ρόμπιν και απέτυχε να κάνει αστείο ακόμα και το προτελευταίο χαστούκι (Slapsgiving II). Ανησυχώ. Αντίθετα για το Big Bang Theory δεν υπάρχει κανένας λόγος ανησυχίας. Ο Σέλντον αποτελεί εγγύηση για τη διασκέδαση μας κάθε βδομάδα, και επιπλέον φέτος δουλεύουν σχετικά καλά και οι ιστορίες των υπολοίπων. Εμφανίστηκαν σαν γκεστ και ο Γουίλ Γουίτον και η Κέιτι Σάκοφ, τι άλλο να ζητήσεις;

Όμως η αποκάλυψη της χρονιάς για μένα είναι άλλη. Πέρσυ είχα εγκαταλείψει το Parks and Recreation με συνοπτικές διαδικασίες για χίλιους δυο λόγους. Φέτος μιλάμε για πλήρη μεταμόρφωση. Το διάβαζα και δεν το πίστευα μέχρι που έκανα έναν μίνι μαραθώνιο αυτό το ΣΚ. Είναι αλήθεια. Όλοι οι χαρακτήρες είναι βελτιωμένοι και φαίνεται επιτέλους να τους αγαπούν οι σεναριογράφοι. Η Έιμι Πόλερ είναι θεά. Το επεισόδιο Greg Pitikis είναι κορυφαίο, όπως και ο Φρεντ Άρμισεν στο Sister City. Και μόνο που ακούς τα spanglish του λύνεσαι στα γέλια.

Η λίστα δεν είναι πλήρης, αφού κάποια τα απέρριψα από την αρχή (πχ. Accidentally on Purpose), ενώ άλλα δεν παίζουν αυτή τη στιγμή (πχ. Curb). Επίσης δε θα υποκύψω στον πειρασμό να βάλω τις κωμικές σειρές σε μια κατάταξη. Αν και μου αρέσουν οι λίστες, η σειρά διαφέρει από βδομάδα σε βδομάδα. Πάντως σε γενικές γραμμές δεν είναι κακή χρονιά.