Couchpotato.gr

O αναγνώστης Οδυσσέας βλέπει Fringe και γράφει για αυτό.

Belly, how are you a cartoon?

Φτάνοντας σιγά σιγά προς το τέλος της τρίτης σαιζόν είδαμε ένα από τα πιο περίεργα επεισόδια του Fringe. Πρώτα από όλα επιτρέψτε μου να πιστεύω ότι αν η σειρά δεν είχε πάρει το πράσινο φως για τέταρτη σαιζόν αυτό το επεισόδιο δεν θα το είχαμε δει ποτέ. Άλλωστε δεν είχε να κάνει με την εξέλιξη της ιστορίας καθαυτής αλλά με την εξέλιξη των ίδιων των πρωταγωνιστών ώστε να προετοιμαστούν γι αυτά που έρχονται. Ήταν επίσης ένα επεισόδιο γεμάτο με κρυμμένα στοιχεία και ενδείξεις για το τι κρύβει ο κάθε χαρακτήρας και η ίδια η εξέλιξη της σειράς. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά.

Ο Γουίλιαμ εξακολουθεί να βρίσκεται μέσα στο σώμα της Ολίβια και όλες οι προσπάθειες για να του βρουν ένα νέο σώμα να κατοικήσει αποδεικνύονται άκαρπες. Η Ολίβια έχει κρυφτεί βαθιά μέσα στο ίδιο της το υποσυνείδητο, αυτό άλλωστε κάνει όταν φοβάται, και είναι σχεδόν αδύνατο να βρεθεί. Έτσι ο Πίτερ με τον Γουόλτερ αποφασίζουν να ταξιδέψουν μέσα στο μυαλό της και με τη βοήθεια του Γουίλιαμ να τη βρουν και να τη σώσουν.

Το επεισόδιο σε αυτό το σημείο ξεκίνησε να θυμίζει κάτι ανάμεσα σε Matrix (οι τρεις τους «δικτυωμένοι» σωματικά και μέσα στο μυαλό της Ολίβια, ο Πίτερ απίστευτος σε στυλ Νίο) και Inception (όλη η καταδίωξη σαν μέσα σε όνειρο). Εν συνεχεία είχαμε ένα από τα καλύτερα εμβόλιμα Graphic Art από την εποχή του Kill Bill (όχι απαραίτητα για τη καλλιτεχνική του πλευρά αλλά τον τρόπο που ήταν δοσμένο). Εν μέσω μιας φανταστικής (κυριολεκτικά) αναζήτησης φτάνουμε στο Τζάκσονβιλ και στη στρατιωτική βάση όπου μεγάλωσε η Ολίβια. Η χαρούμενη εικόνα του οικογενειακού τραπεζιού αλλάζει σε έναν Χριστουγεννιάτικο εφιάλτη για τη μικρή Ολίβια (η πρώτη αντιστοιχεί στις τελευταίες ανέμελες και «κανονικές» στιγμές που έζησε σαν κοριτσάκι πριν χάσει τον πατέρα της αλλά και πριν γνωρίσει τον Γουόλτερ και τον Γουίλιαμ και η δεύτερη στην περίοδο που αντιμετώπισε τον πατριό της) η οποία όμως καταφέρνει να αντιμετωπίσει τους φόβους της και να ξεφύγει από το ίδιο της το υποσυνείδητο. Ο Γουίλιαμ από την άλλη ήξερε εξαρχής ότι το ταξίδι για αυτόν τελειώνει εδώ οπότε αντί αποχαιρετισμού μεταφέρει στον Γουόλτερ ένα μήνυμα με ένα παλιό δικό τους απόφθεγμα. Ποιος βέβαια μπορεί να είναι σίγουρος ότι δεν θα ξαναδούμε τον αγαπητό Σποκ είτε ως χαρακτήρα, είτε ως συνείδηση είτε ως καρτούν;

Η ιστορία αυτή τη φορά εξυπηρέτησε την αναγκαία εξέλιξη των χαρακτήρων για να καταφέρουν να αντιμετωπίσουν τους ίδιους τους «από εκεί» εαυτούς τους. Ο Γουόλτερ είχε ανάγκη τον Γουίλιαμ δίπλα του και ένιωθε λειψός λόγω του ότι του είχε αφαιρεθεί ένα κομμάτι του εγκεφάλου του. Ο Γουόλτερνετ από την άλλη δεν έχει κανένα από αυτά τα «μειονεκτήματα». Η Ολίβια  είναι εσωστρεφής και κρύβει πολύ φόβο μέσα της ενώ η «από εκεί» συνονόματη της είναι δυνατή, γελαστή και έχει και ένα παιδί με τον Πίτερ! Στο τέλος του επεισοδίου όμως και ο Γουόλτερ και η Ολίβια βγαίνουν πολύ πιο δυνατοί και σίγουροι.

Λίγες ερωτήσεις για το τέλος.

• Γιατί η Ολίβια έχει βάλει τη Νίνα στην πλευρά του «κακού» που θέλει να τους σκοτώσει;
• Γιατί τα αδηφάγα Ζόμπι ήταν ο Μπράντον της Massive Dynamics;
• Ποιος ήταν ο κρυμμένος άνδρας μέσα στο Ζέπελιν και πώς ξέρει ότι η Ολίβια ότι είναι ο δολοφόνος της;
• Μήπως το γεγονός ότι τον έχει τοποθετημένο μέσα στο Ζέπελιν σημαίνει ότι είναι «από εκεί»;

Και μια επισήμανση.
Μόλις προσγειώθηκαν στο Τζάκσονβιλ με το Ζέπελιν ο Γουίλιαμ επέμενε να πάνε προς το δρόμο με την κόκκινη πινακίδα ενώ ο Πίτερ προς το δρόμο με τη μπλε πινακίδα, τελικά πήγαν στον ενδιάμεσο δρόμο. Mήπως κάτι τέτοιο θα γίνει και με το μπλε και το κόκκινο σύμπαν;

Episode Shout-Out: Στο γραφείο στους δίδυμους πύργους ο Γουίλιαμ πίνει το γνωστό μας από το Lost ουίσκι McClutcheon’s! (θένκς στην couchpotato για την επισήμανση)

Observer’s Appearence: Φαίνεται σε ένα δωμάτιο του νοσοκομείου που πάνε την Ολίβια όταν έπαθε τις κρίσεις

Glyph Code: F E A R S