Couchpotato.gr

No one said becoming a terrorist was easy, Saul.

Θα μπορούσα να βλέπω τον Ντέμιεν Λούις κουλουριασμένο σε μια γωνία όλη μέρα.

Ο άνθρωπος προφανώς υποφέρει, αν και προσπαθεί να δείχνει δυνατός και φυσιολογικός μπροστά στην οικογένεια του. Μόνο που έχει χάσει λίγο το τι είναι φυσιολογικό. Το να χτυπάς κάποιον στο λαιμό και να φεύγεις τρέχοντας στο δάσος; Το να μην απαντάς τίποτα στο γιο σου που μόλις ρώτησε πώς είναι να σκοτώνεις άνθρωπο; Το να γεμίζεις μελανιές τη γυναίκα σου στον ύπνο σου; Αναρωτιόμαστε τι περνάει από το μυαλό του, και οι εικόνες του φλασμπακ βοηθούν σε αυτό. Βασανισμός, απομόνωση, εξαθλίωση. Και πάλι καλά το αντιμετωπίζει. Μήπως ο στρατός να του φέρει κανέναν ψυχολόγο αντί να του ζητάει χάρες;

Πάντως οι κινήσεις των χεριών που η Κάρι βιάστηκε να ερμηνεύσει ως κάποιου είδους κώδικα ίσως και να μην είναι. Τουλάχιστον η CIA δε βρίσκει κάποιο pattern που να το αποδεικνύει. Επίσης αντί να αγοράσει εκκρηκτικά, ο Μπρόντι αγόρασε ένα χαλάκι προσευχής. Στο μοναδικό χώρο του σπιτιού χωρίς κάμερες δοξάζει τον Αλλάχ.

Η Κάρι σε κάθε βήμα ξεπερνάει τα όρια χωρίς να σκέφτεται τις συνέπειες. Ο μέντορας της νομιμοποιεί την παρακολούθηση και την καλύπτει, ζητώντας χάρη από έναν δικαστή με μυστικά. Όμως εκείνη συνεχίζει τα ψέμματα, αυτή τη φορά σε μια πληροφοριοδότη της. Η κοπέλα είναι στο χαρέμι ενός πρίγκηπα και είδε με τα μάτια της τον περιβόητο Αμπού Ναζίρ. Η Κάρι της λέει ότι δήθεν υπάρχει μια αθέατη ομάδα που την προστατεύει και να μη φοβάται όταν θα χακεύει το κινητό του για πληροφορίες. «Δε θα αφήσω να σου συμβεί τίποτα κακό». Στοίχημα ότι θα πεθάνει.

Πολύ ωραία συνέχεια του εντυπωσιακού πιλότου.