Couchpotato.gr

Ο αναγνώστης οδυσσέας βλέπει Fringe και γράφει γι αυτό.

«Ιf you heard this from someone more impartial…. you’d see the imperative. That message is no longer necessary. We know who our enemy is now»

Μετά από εννιά επεισόδια στην εναλλακτική χρονική συνέχεια ήταν η πρώτη φορά που μου ήταν σχεδόν αδιάφορο το πως ο Πίτερ θα επιστρέψει στη δικιά του χρονοσειρά αλλά με ένοιαζε να δω τι θα συμβεί σε αυτή. Αν η σειρά πάρει και πέμπτη σαιζόν δε θα με στεναχωρούσε καθόλου το να εξελιχθεί η όλη ιστορία σε αυτή τη χρονική σειρά και στην επόμενη χρονιά να επιστρέφαμε στην αρχική συνέχεια, σαν μια επίσκεψη από το τηλεοπτικό μας παρελθόν.

Μάλλον υπερβάλλω αλλά έχω καλούς λόγους: Και οι δύο Γουόλτερ είναι πλέον καλοί, ο ένας Μπρόιλς είναι καλός και ο άλλος κακός, ο Πίτερ ενώνει δύο κόσμους και τους κάνει να συνεργαστούν (αυτό βασικά δεν έκανε και προηγουμένως με αποτέλεσμα να εξαφανιστεί στο τέλος της τρίτης σαιζόν;) και ο μεγάλος κακός, που θεωρητικά είχε πεθάνει, επανεμφανίζεται.

Στον «Εχθρό του Εχθρού μου» λοιπόν βρίσκουμε τον Πίτερ και τον Λίνκολν στο «από εκεί» σύμπαν να συνεργάζονται με το Fringe Division (από εκεί δεν είναι απλά ομάδα αλλά ολόκληρη υπηρεσία με δικά της καπελάκια!) κυνηγώντας τον διαβόητο David Robert Jones. Ο λίγο παραμορφωμένος κακός επιστήμονας (αυτό μου θύμισε τον Δόκτορα Κλάου από τον Αστυνόμο Σαΐνη αλλά μη μου δίνετε σημασία) έχει παρεισφρήσει μέσω των shapeshifters του σε όλα τα κλιμάκια της «από εκεί» κυβέρνησης και έχει υπολογίσει όλες τις παραμέτρους εκτός από μία, τον Πίτερ. Ο αγαπημένος μας «έκλεβα καρδιές στο Dawson’s Creek πριν ανακαλύψω ότι προέρχομαι από ένα άλλο σύμπαν και αρχίσω να βοηθώ τον πατέρα μου να λύσει παραφυσικά μυστήρια» πρωταγωνιστής είναι ο μόνος που ξέρει, έχει αντιμετωπίσει και έχει νικήσει στο παρελθόν τον David Robert Jones.

Η συναισθηματική κορύφωση αυτή τη φορά κρυβόταν στην επίσκεψη της Ελίζαμπεθ στον Γουόλτερ. Η αρχική έκφραση χαράς του, η διαβεβαίωση της ότι δεν είναι «η δική του» Ελίζαμπεθ και η συγχώρεση που του προσέφερε ήταν ίσως η καλύτερη στιγμή του επεισοδίου. Τα τελευταία δευτερόλεπτα έκρυβαν πάλι μια μεγάλη ανατροπή, ότι εκτός από τον Μπρόιλς και η Νίνα συνεργάζεται με «τους κακούς». Λίγο αναμενόμενο ίσως, ξέροντας ότι μυστικά χορηγεί στην Ολίβια κορτέξιφαν.

Ευτυχώς ή δυστυχώς η σειρά μας άφησε και με μια σειρά καινούργια ερωτήματα…

• Τι θα δείξει άραγε η ανάλυση του δείγματος αίματος που έδωσε η Ολίβια στην Άστριντ; (το οποίο λογικά ανήκει στον ματωμένο Observer του προηγούμενου επεισοδίου),
• Θα δούμε άραγε τον Γουίλιαμ Μπελ σε αυτή τη χρονική συνέχεια;
• Η Νίνα είναι Shapeshifter; Και αν όχι ποιος είναι ο δικός της ρόλος; Και τι εννοούσε λέγοντας ότι «θα είναι σύντομα έτοιμη»; (μιλώντας για την Ολίβια προφανώς).
• Ο Πίτερ από που ήξερε την ακριβή λειτουργία της «μπαταρίας» που έφτιαξε ο Γουίλιαμ; (Δεν θα το μάθουμε μάλλον αυτό ποτέ, δεν είναι και τόσο σημαντικό ίσως, απλά με παραξένεψε)

Η προοπτική πέμπτης σαιζόν για τη σειρά, αν και δύσκολη, είναι ακόμα ανοιχτή. Το πρόβλημα είναι ότι πρόκειται για μία ακριβή σειρά σε μια δύσκολη μέρα (Παρασκευή) αλλά με φανατικό κοινό. Οι σεναριογράφοι είναι θεωρητικά προετοιμασμένοι για κάθε ενδεχόμενο και σίγουρα το φορτίο που έκλεψε ο David Robert Jones θα μπορούσε να λειτουργήσει σαν το endgame της σειράς (ή να προκαλέσει μια τεράστια έκρηξη με την οποία όλοι να ξυπνήσουν σε μια τρίτη χρονική συνέχεια μέχρι να ανακαλύψουν ότι είναι νεκροί και απλά έπρεπε να συναντηθούν ξανά μεταξύ τους…και η Άστριντ να γίνει αρχηγός του Νησιού…αστειεύομαι..).

Λίγη αριθμητική: Ο David Robert Jones αναφέρει ότι υπάρχουν 47 Shapeshifters, ο ίδιος είναι 47 χρονών (φαίνεται στον φάκελο του που είχε ο Μπρόιλς). Στις δουλειές που συμμετέχει ο J. J. Abraams το 47 παίζει πάντα κυρίαρχο ρόλο, θυμηθείτε τη σελίδα 47 στο χειρόγραφο του Rambaldi από το Alias.

Observer’s Appearance: Στην πλατεία με τον πολύ κόσμο περνάει γρήγορα πίσω από τον Λίνκολν

Glyph Code: D E A T H