• Θα μπορούσε να ακολουθήσει το επιχειρηματικό μοντέλο του Dr Horrible για να φτιάξει πχ. μια ταινία; Μάλλον όχι. Το πείραμα πέτυχε και έβγαλαν όλοι λεφτά, αλλά τα έσοδα δεν είναι ανάλογα των εξόδων. Δε σημαίνει δηλαδή ότι αν ρίξεις πέντε εκατομμύρια σε μια ταινία και τη διαθέσεις στο ίντερνετ θα βγάλεις πολλαπλάσια.
• Το άλογο που «υποδύεται» το bad horse έχει εμφανιστεί στο παρελθόν στο Dollhouse και το Angel. Μάλιστα ήταν ιδέα του Ben Edlund (σεναριογράφος σε Angel, Firefly, Supernatural, The Tick), που για χρόνια προσπαθούσε να το χώσει σε κάποιο επεισόδιο του Angel.
• Γιατί είναι ο Moist τόσο περιορισμένος χαρακτήρας; «You underestimate the power or damp»
• Η καλύτερη ατάκα που έγραψε ποτέ σε σενάριο; «Deltoids of compassion«. Στα τραγούδια όλα επιτρέπονται.
• Ο πατέρας του είναι επίσης σεναριογράφος Τομ Γουίντον, και δάκρυσε όταν είδε τα ονόματα των παιδιών του στα credits του Dr Horrible.
• Γιατί βάζει πάντα δίπλα στις δυνατές γυναίκες χαρακτήρες (Μπάφι, Ρίβερ, Έκο) και έναν μεγαλύτερο άντρα που τις καθοδηγεί και τις προσέχει; «I am the dude.«

Αξίζει να ακούσεις ολόκληρη τη συνέντευξη εδώ.

Η πρώτη σαιζόν αποτελείται από αυτοτελή επεισόδια και είναι πολύ βαρετή. Ο Έιντζελ το παίζει ιδιωτικός ντεντέκτιβ καθοδηγούμενος από τον Ντόιλ, έναν ημίαιμο δαίμονα που του δίνουν οράματα οι δυνάμεις του καλού. Μέχρι τα μέσα της σαιζόν δηλαδή, γιατί κάπου εκεί τον σκοτώνουν και τα οράματα του τα κληρονομεί η Κορντίλια. Εκείνη, μαζί με τον Γουέσλι που προστίθεται στην παρέα αμέσως μετά, θα μεγαλώσει σαν χαρακτήρας περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο έχω δει στην τηλεόραση. Πρέπει να παραδεχτώ ότι ο Τζος Γουίντον τους φροντίζει τους ήρωές του. Ακούμε για πρώτη φορα για την Γούλφραμ & Χαρτ, το σατανικό δικηγορικό γραφείο που θα αποτελέσει την πηγή του κακού σε ολόκληρη τη σειρά, σε τέτοιο βαθμό που καταντά μονότονο. Και στο φινάλε ξαναζωντανεύει η Ντάρλα.

Στη δεύτερη σαιζόν επιστρέφουν οι γνώριμοι μας κακοί. Η Ντάρλα περνάει από σαράντα κύματα, το ίδιο και ο Έιντζελ που του έχει γίνει έμμονη ιδέα να τη σώσει, αλλά περνάει και ο ίδιος στην σκοτεινή πλευρά για λίγο. Έρχεται και η Ντρουσίλα, και μαζί με τη «γιαγιά» της σπέρνουν τον πανικό στο Λος Άντζελες. Η δύναμη της φαίνεται ότι είναι εκείνη της πειθούς, γιατί εκτός από το να στρατολογούν βαμπίρ για τη συμμορία τους δε φαίνεται να κάνουν και πολλά άλλα, με εξαίρεση ένα «καλό» γεύμα. Δε θυμάμαι να έχω δει ούτε τη μία ούτε την άλλη να παλεύει. Τελοσπαντων τα τελευταία επεισόδια αρχίζουν άλλη ιστορια, όπου η Κορντίλια μπαίνει από μια πύλη σε άλλη διάσταση, και η παρέα την ακολουθεί για να τη σώσει. Στην παρέα έχειπροστεθεί πλέον ο Γκαν, ένας πρώην άστεγος θνητός βαμπιροκηνυγός και ο Λορν, ένας φανταχτερός δαίμονα γεννημένος για τα φώτα της ράμπας. Μαζί με την Κορντίλια σώζουν και τη Φρεντ (Έιμι Έικερ), μια ευφυή φυσικό που παγιδευμένη στην Παλία για πέντε χρόνια έχει χάσει τα κατσίκια (αργότερα τα βρίσκει και γίνεται αγαπημένος χαρακτήρας). Οι ίδιοι πρωταγωνιστές θα συνεχίσουν μέχρι το τέλος, όπου θα έχουμε απώλειες.

Η τρίτη σαιζόν, που είναι και η καλύτερη, βρίσκει τον Έιντζελ μπαμπά. Γίνεται το αδύνατο, η Ντάρλα μένει έγκυος και θυσιάζεται για το παιδί της. Το όνομα αυτού Κόνορ. Επειδή είμαστε και ανυπόμονοι, ο Κόνορ μένει μόλις λίγα επεισόδια σε νηπιακή ηλικία. Τον απαγάγει ένας εχθρός του Έιντζελ και πηδάει σε μια άλλη διάσταση (το βρήκαμε τώρα). Όταν επιστρέφει μερικά επεισόδια μετά είναι ήδη έφηβος (ο Βίνσεντ Καρτράισερ, ή αλλιώς Πιτ Κάμπελ του Μad Men). Ο Γουέσλι εξορίζεται λόγω της εμπλοκής του στην απώλεια του Κόνορ (μεγάλη ιστορία, που έχει να κάνει με μια προφητεία και την επιθυμία να κάνει το σωστό) και μπαίνει σε σκοτεινά μονοπάτια, από όπου δε θα βγει ποτέ εντελώς. Κάπου μέσα στη μαυρίλα αναπτύσσεται και η ιδιαίτερη σχέση του Έιντζελ με την Κορντίλια, που όμως δε θα πραγματοποιηθεί ποτέ γιατί τώρα που έχουν την ευκαιρία τους εκείνη επιλέγει να γίνει ανώτερο ον. Η σαιζόν τελειώνει με φοβερό cliffhanger και τον Έιντζελ στον πάτο του ωκεανού.

Θα τον σώσει ο Γουες, κάνοντας την αρχή για την εξιλέωση του. Επιστρέφει η Κόρντι, που δεν είναι εντελώς ο εαυτός της και γίνονται διάφορα χαζά που οδηγούν στον ερχομό της Τζάζμιν (Τζίνα Τόρες, η Ζόι του Firefly), μιας ύπουλης θεότητας που μαγεύει τους πάντες εκτός από τους δικούς μας που την καταστρέφουν. Είναι ένα μπάχαλο η τέταρτη σαιζόν, που καταλήγει με την Κορντίλια σε κώμα και τον Έιντζελ CEO της Γουλφραμ & Χαρτ.

Στην πέμπτη και τελευταία σαιζόν αλλάζουμε σκηνικό και κινούμαστε στη χλιδή της Γούλφραμ & Χαρτ. Επιστρέφει ο Σπάικ, που τελικά δεν είχε πεθάνει στο φινάλε της Μπάφι, αλλά είναι φάντασμα για μερικά επεισόδια. Μετά μπαίνει δυναμικά στη μάχη της προφητείας, άλλωστε είναι και εκείνος βρικόλακας με ψυχή. Η παρέα προσπαθεί να νικήσει το κακό από μέσα, χρησιμοποιώντας τους πόρους της Γ&Χ. Και μόλις φανεί ότι κάτι πάει καλά και ο Γουες επιτέλους βρίσκει την ευτυχία με τη Φρεντ, εκείνη πεθαίνει στα χέρια του, για να καταλάβει το σώμα της η δαιμονική Ιλύρια. Η ανοησία συνεχίζεται δηλαδή. Πρέπει να παραδεχτώ ότι το φινάλε είναι καλό. Ο Έιντελ βαρέθηκε να περιμένει και οργανώνει το μεγάλο κόλπο: να σκοτώσουν σε μια νύχτα όλα τα μέλη του circle of the black thorn, μιας μυστικής κοινωνίας που ετοιμάζει την Αποκάλυψη. Εκείνη τη νύχτα χάνεται ο Γουέσλι, και ξεχύνεται κόλαση στους δρόμους του Λος Άντζελες. Η σειρά τελειώνει με την ομάδα να ετοιμάζεται να ξαναπέσει στη μάχη.

Αν αναρωτιέσαι τι έγινε μετά, υπάρχουν και τα κόμιξ, που είναι πολύ κατώτερα από τα αντίστοιχα της Buffy, και σε σκίτσο και σε σενάριο. Δεν τα προτείνω. Πάντως ο Έιντζελ γίνεται θνητός, ο Γκαν βρικόλακας, η Γουλφραμ & Χαρτ ξαναφέρνει τον Γουέσλι στη ζωή (σχεδόν) και η Φρεντ πολεμάει την Ιλύρια εκ των έσω.

Είναι αξιοθαύμαστη η μετάβαση όλων των χαρακτήρων από το Buffy στο Angel. Από τον ίδιο τον Έιντζελ, μέχρι τον Γουέσλι και την Κορντίλια, άφησαν όλοι πίσω τους τους σχηματικούς χαρακτήρες και απέκτησαν σάρκα και οστά. Ήταν αναγκαίο, μια που άλλο να είσαι πρωταγωνιστής, άλλο η κωμική ανάσα μιας ιστορίας. Η κωμική ανάσα του Angel είναι ο Λορν, και είναι εξαιρετικός. Ευχάριστη έκπληξη και ο Ντέιβιντ Μπορεάναζ, που από ωραίο παιδάκι που όμως δεν τα λέει, μεγάλωσε κι αυτό και έγινε ηθοποιός.

Όμως αν εξαιρέσεις την τρίτη σαιζόν που είχε κάποιο ενδιαφέρον, σε μεγάλο ποσοστό είναι χάσιμο χρόνου. Υπάρχει πολλή ανοησία και πρόχειρα storylines, που είναι δύσκολο να τα ξεχωρίσεις. Αυτό που συμβουλεύω τους φίλους μου, και όποιον άλλο θέλει να ακούσει, είναι να επικεντρωθουν στην Buffy, με μερικά εμβόλιμα επεισόδια Angel, όπου υπάρχει πέρασμα κάποιας ιστορίας ή χαρακτήρα από τη μια σειρά στην άλλη. Σε επόμενο ποστ θα ακολουθήσει λεπτομερής λίστα για το ποια είναι αυτά.

• Φέτος δεν παρακολούθησα Fringe και True Blood μετά από τα λίγα πρώτα επεισόδια. Ακούω ότι και τα δύο βελτιώθηκαν άρδην στη συνέχεια, οπότε θα τους δώσω άλλη μια ευκαιρία, αρχίζοντας με το True Blood που έρχεται σύντομα η δέυτερη σαιζόν και αν έχω ψηθεί μέχρι τότε, θα τη βάλω στο πρόγραμμα.
• Supernatural Εδώ χρειάζομαι βοήθεια. Η μόναδική μου επαφή ήταν σποραδική, ένα φεγγάρι που το είχε βάλει το Star. Δε με είχε κερδίσει. Ακούω ότι ανέβηκε πολύ στη συνέχεια, το εκθειάζει και η Mo Ryan, με την οποία συμφωνώ συχνά. Η ερώτηση μου είναι, αξίζει να τα δω όλα με τη σειρά; Πότε γίνεται καλό; Θα μπορούσα ας πούμε να δω μερικά επεισόδια-κλειδί και να πάω κατευθείαν στην τρίτη ή την τέταρτη σαιζόν;
• Η λατρεία του buffyverse έχει χτυπήσει για να καλά το couchpotato, αν και δεν έχουμε προλάβει να την καταγράψουμε. Το Angel φαντάζει φυσική συνέχεια. Πολλοί λένε ότι είναι ακόμα καλύτερο από την Buffy. Για την ώρα δε συμφωνώ, αλλά έχω πολύ μέλλον μπροστά μου. Οπότε αυτό το καλοκαίρι σίγουρα θα τελειώσω το Angel.

Επειδή παρατηρώ ότι όλα είναι sci-fi, υπάρχει καμμία άλλη πρόταση; Κάτι με κανονικούς ανθρώπους; Ήδη περιμένει το Νο 1 Ladies’ Detective Agency που μου άρεσε πολύ ο πιλότος.

Ευχαριστώ εκ των προτέρων για τη βοήθεια, και επι τη ευκαιρία εγκαινιάζω μια νέα υπηρεσία. Γράψε μου σε email ή σε comment τα γούστα σου και τι σηκώνει η όρεξη σου αυτόν τον καιρό, και θα σου πω ποια σειρά προτείνω να παρακολουθήσεις.