Από το υπέροχο επεισόδιο Regional Holiday Christmas του Community, το τελευταίο για την ώρα.

Ότι και να λέτε, το Community έχει τους καλύτερους fans.

<via @MattIGN>

Από το επεισόδιο Advanced Gay του Community.

Μια αναφορά σε κάθε σαιζόν, και ο Σκαθαροζούμης εμφανίζεται πίσω από την Άνι στο 3×05. Τρελό continuity, και χίλια μπράβο στον θεατή που το ανακάλυψε.

Είναι από τις λεπτομέρειες που σε πλημμυρίζουν χαρά και κάνουν το Community μια ξεχωριστή μικρούλα σειρά.

Βρίσκω τις αναλύσεις του προγράμματος πολύ βαρετές (ποιά σειρά ταιριάζει με ποιά, τι μέρα και ώρα, απέναντι σε τι, θεαματικότητες, ο ρόλος της εταιρίας παραγωγής, syndication κτλ). Τα διαβάζω, αλλά τα βαριέμαι. Επίσης βρίσκω πολύ γραφικές τις καμπάνιες για να σωθεί μια σειρά. Δε δουλεύουν, και όποτε έχουν και καλά πετύχει, είναι πρόσκαιρη η νίκη. Οπότε ούτε αφίσες «Save Community» θα δεις εδώ, ούτε μούσι στο άβαταρ ούτε τίποτα. Ψυχραιμία. Θα στενοχωρηθώ αν κοπεί; Σίγουρα. Αλλά δεν πιστεύω ότι κινδυνεύει περισσότερο σήμερα από ότι πριν ένα μήνα.

Είναι μια μικρή σειρά, με ελάχιστους (αν και φανατικούς) θεατές, σε ένα κανάλι που χαροπαλεύει. Αλλού θα είχε κοπεί χρόνια τώρα. Το NBC έχει πολλά κουφάρια, δεν μπορεί να τα κόψει όλα γιατί θα αδειάσει το πρόγραμμά του. Τώρα δοκιμάζουν κάπoιες αλλαγές (λεπτομέρειες διαθέσιμες αν ζητηθούν) και τους περίσσευε το Community. Συμβαίνουν και στις καλύτερες οικογένειες. Αλλά δε σημαίνουν και κόψιμο. Στην άλλη όχθη, στο ABC, το Cougar Town θα περιμένει μέχρι το Μάρτιο για να εμφανιστεί. Τι να πουν και αυτοί; Και πόσα χαστούκια να αντέξει ο Άμπεντ;

Κάτι τελευταίο: Είναι αλήθεια ότι όσο περνούν τα χρόνια τόσο πιο ακριβή γίνεται μια σειρά. Όμως για την εταιρία παραγωγής τα έσοδα δεν σταματούν με τους τίτλους τέλους. Πολύ χρήμα υπάρχει στο λεγόμενο «syndication». (συγχώρα με αν στα έχω ξαναεξηγήσει) Ουσιαστικά πρόκειται για την ανεξάρτητη πώληση του προγράμματος σε διάφορα κανάλια. Δηλαδή Sony ή ο όποιος παραγωγός θα πουλήσει τη σειρά στα τοπικά κανάλια με το αζημίωτο. Λέγεται ότι για να γίνει ευπώλητη μια σειρά πρέπει να’χει κάμποσα επεισοδιάκια. Το μαγικό νουμεράκι είναι γύρω στα 80, που βγαίνει κάπου στις τέσσερις σαιζόν. Η θεωρία λέει ότι αν φτάσεις στις τρεις, πιο πολύ τους συμφέρει να σου δώσουν άλλη μία για να έχουν ένα καλό μπλοκ επεισοδίων, ακόμα και αν την ίδια στιγμή δε σε βλέπει ούτε η μάνα σου. Δεν είναι κανόνας, αλλά σίγουρα παίζει ρόλο. Κάπως έτσι ζει ακόμα το Chuck (που ευνοήθηκε και από τις συνθήκες, σίγουρα).

Οπότε μη φοβάσαι. 6 seasons and a movie. Ή όχι.

Panadol κανείς;

Το επεισόδιο βάζει τους ήρωες σε μια κατάσταση και δείχνει επτά διαφορετική εκδοχές της εξέλιξης. Είναι πολύ ενδιαφέρουσα άσκηση, τόσο για τους ίδιους όσο και για τους θεατές. Τι συμπεράσματα μπορούμε να βγάλουμε;

Όταν λείπει η Μπρίτα

• ο Τρόι δεν προσπαθεί να περάσει ως ενήλικας => εντείνεται η εξάρτησή του από τον Άμπεντ => ο Πιρς ζηλεύει
• ο Τζεφ και η Άνι πέφτουν ο ένας στην αγκαλιά του άλλου

Όταν λείπει η Σίρλεϊ

• δεν τη σκέφτεται κανείς (και την πληρώνουν οι καμμένες πιτούλες)

Όταν λείπει ο Τρόι

• ο κόσμος καταρρέι

Όταν λείπει ο Πιρς

• ο Τζεφ χάνει τον συνήθη στόχο της κακίας του και γίνεται ιδιαίτερα επιθετικός προς τους υπόλοιπους

Όταν λείπει ο Άμπεντ

• όλοι τσακώνονται με όλους

Όταν λείπει ο Τζεφ

• δεν διυλίζουν τον κώνωπα και περνούν καλά
• η Άνι χωρίς την πίεση της αποδοχής του Τζεφ, δέχεται να μείνει με τον Τρέι και τον Άμπεντ

Το Community συνεχίζει να εκπλήσσει με την πρωτοτυπία και την ευρηματικότητά του, και μας δίνει το πρώτο καλό επεισόδιο της σαιζόν.

Το norwegian troll είναι το νέο μου avatar.

1. Ο χαρακτήρας νιώθει άνετα με την κατάσταση του
2. Όμως θέλει κάτι
3. Εισέρχεται σε άγνωστα ύδατα
4. Προσαρμόζεται
5. Καταφέρνει αυτό που θέλει
6. Πληρώνει το τίμημα
7. Επιστρέφει στη γνώριμη κατάσταση
8. Αλλαγμένος

Δεν είναι πολύ μακριά από το Ταξίδι του Ήρωα, τη διάσημη θεωρία του Τζόζεφ Κάμπελ για την οποία ίσως πρέπει να μιλήσουμε κάποια στιγμή.

Ο Χάρμον είναι ευαίσθητος, εκκρηκτικός, και απόλυτος. Στην εν λόγω συνέντευξη αποκαλύπτει για πρώτη φορά ότι ψάχνοντας τον χαρακτήρα του Άμπεντ διαπίστωσε ότι πάσχει και ο ίδιος από Άσμπεργκερς.

Most Community fans assume Abed has Asperger’s syndrome. Many of the signs are there: His inability to pick up on others’ feelings, his tendency to relate more to film and TV than to actual people, his obsessive analyzing and categorizing of events. From the beginning, Harmon didn’t want to specify the character’s pathology, but out of curiosity he eventually started looking into Asperger’s.

“So, in a very naive way— and I’ve never told anybody this before— I started researching the disorder,” Harmon says. “I started looking up these symptoms, just to know what they are. And the more I looked them up, the more familiar they started to seem. Then I started taking these Internet tests.” The tests came up positive.

When he began writing Community, Harmon thought the character he related to most was Winger, who had “all the defense mechanisms that I acquired,” Harmon says. But the more online tests for Asperger’s he took, the more he began to wonder if he was just as similar to Abed. It had never occurred to him before, he says, because he has always been so oversensitive.

Eventually, Harmon met with a doctor and came to understand that symptoms of the disorder lie on a spectrum, and that in fact there is a place on it for people with inappropriate emotional reactions and deep empathy. Harmon now sees that he may fit somewhere on that spectrum, though figuring out exactly where could take years.

< via Wired>

Φυσικά αμέσως συνέχισε στα γνωστά λημέρια, και μάλιστα με ένα όχι ιδιαίτερα δυνατό επεισόδιο. Αλλά δεν παραπονιέμαι: οι προσθήκες στο καστ είναι φοβερές (Michael K. Williams, John Goodman) και ο Άμπεντ ανακαλύπτει το Downton Abbey (‘Cougarton Abbey!’) και το Doctor Who (‘Inspector Spacetime!’)