Couchpotato.gr

Panadol κανείς;

Το επεισόδιο Remedial Chaos Theory ξύπνησε μέσα μου την ανάγκη να φτιάξω λίστες. Οι λίστες έγιναν πίνακας, ο πίνακας γράφημα, και το αποτέλεσμα ήταν ένας σωρός χαρτιά Α4 συμπληρωμένα με κάθε λεπτομέρεια του κάθε timeline, σαν αυτά που βρίσκουν στα σπίτια των serial killers. Και πάνω που σκεφτόμουν τι από αυτά αξίζει να ανεβάσω στο ποστ, διάβασα το tumblr του Νταν Χάρμον με φωτογραφίες από τους πίνακες του δωματίου των σεναριογράφων. Μου έκοψε τα φτερά.

[διάβασε περισσότερα →]

To περιοδικό Wired δημοσιεύει ένα αφιέρωμα στον Νταν Χάρμον, τον εκκεντρικό δημιουργό του Community. Αποκαλύπτει την τεχνική που έχει αναπτύξει στη συγγραφή σεναρίων. Σκέφτεται πάντα σε κύκλους, που αποκαλεί «έμβρυα». Κάθε ιστορία, από τη μικρότερη μέχρι τη μεγαλύτερη, υπακούει στην ακολουθία

1. Ο χαρακτήρας νιώθει άνετα με την κατάσταση του
2. Όμως θέλει κάτι
3. Εισέρχεται σε άγνωστα ύδατα
4. Προσαρμόζεται
5. Καταφέρνει αυτό που θέλει
6. Πληρώνει το τίμημα
7. Επιστρέφει στη γνώριμη κατάσταση
8. Αλλαγμένος

Δεν είναι πολύ μακριά από το Ταξίδι του Ήρωα, τη διάσημη θεωρία του Τζόζεφ Κάμπελ για την οποία ίσως πρέπει να μιλήσουμε κάποια στιγμή.

Ο Χάρμον είναι ευαίσθητος, εκκρηκτικός, και απόλυτος. Στην εν λόγω συνέντευξη αποκαλύπτει για πρώτη φορά ότι ψάχνοντας τον χαρακτήρα του Άμπεντ διαπίστωσε ότι πάσχει και ο ίδιος από Άσμπεργκερς.

Most Community fans assume Abed has Asperger’s syndrome. Many of the signs are there: His inability to pick up on others’ feelings, his tendency to relate more to film and TV than to actual people, his obsessive analyzing and categorizing of events. From the beginning, Harmon didn’t want to specify the character’s pathology, but out of curiosity he eventually started looking into Asperger’s.

“So, in a very naive way— and I’ve never told anybody this before— I started researching the disorder,” Harmon says. “I started looking up these symptoms, just to know what they are. And the more I looked them up, the more familiar they started to seem. Then I started taking these Internet tests.” The tests came up positive.

When he began writing Community, Harmon thought the character he related to most was Winger, who had “all the defense mechanisms that I acquired,” Harmon says. But the more online tests for Asperger’s he took, the more he began to wonder if he was just as similar to Abed. It had never occurred to him before, he says, because he has always been so oversensitive.

Eventually, Harmon met with a doctor and came to understand that symptoms of the disorder lie on a spectrum, and that in fact there is a place on it for people with inappropriate emotional reactions and deep empathy. Harmon now sees that he may fit somewhere on that spectrum, though figuring out exactly where could take years.

< via Wired>

We’re gonna have more fun and be less weird
than the two first yeards combined

Φυσικά αμέσως συνέχισε στα γνωστά λημέρια, και μάλιστα με ένα όχι ιδιαίτερα δυνατό επεισόδιο. Αλλά δεν παραπονιέμαι: οι προσθήκες στο καστ είναι φοβερές (Michael K. Williams, John Goodman) και ο Άμπεντ ανακαλύπτει το Downton Abbey (‘Cougarton Abbey!’) και το Doctor Who (‘Inspector Spacetime!’)

• To The Big C ανανεώθηκε για τρίτη σαιζόν, δίνοντας παράταση ζωής στον χαρακτήρα της Λόρα Λίνεϊ.
• Ο Ντάνι Πούντι του Community θα κάνει ένα γκεστ στο φετινό Chuck.
• To AMC ανακοίνωσε ότι το 2×01 του The Walking Dead θα έχει ενενήντα λεπτά διάρκεια, ενώ σχεδιάζει να χωρίσει τη σαιζόν στα δύο. Από τις 16 Οκτωβρίου θα προβληθούν 13 επεισόδια, ενώ τα υπόλοιπα 6 από τις 12 Φεβρουαρίου.
• Τάμι 2 vs Τάμι 1 vs Τάμι 0 στην τέταρτη σαιζόν του Parks and Recreation. (minor spoilers) Είναι η σειρά που μεριμένω με μεγαλύτερη ανυπομονησία από κάθε άλλη.
  

** Childish Gambino είναι το alter ego του Ντόναλντ Γκλόβερ, που εκτός από Τρόι στο Community και stand up comedian, είναι και ράπερ. Αυτό είναι ένα δείγμα. Διαθέτει τη μουσική του δωρεάν στο http://www.childishgambino.blogspot.com/

Είναι γελοίο το πόσο μου αρέσει αυτή η φωτογραφία. Το έντονο βλέμμα του Ματ Σμιθ. Η αθώα πόζα και αλαβάστρινη επιδερμίδα της Κάρεν Γκίλαν. Τα χρώματα. Δεν μπορώ να κοιτάξω μακριά.

Είναι μία (η καλύτερη) από τη φωτογράφηση του Entertainment Weekly στην Comic Con. Ακολουθούν κι άλλες καλές, ενώ ολόκληρη η συλλογή βρίσκεται εδώ.