On October 6th the whole world blacked out for 2 minutes and 17 seconds. Everyone saw the future…

Όσοι διαμαρτύρονται για το Lost καλό είναι να δουν λίγο FlashForward για να βάλουν τα πράγματα στις κανονικές τους διαστάσεις. Η σειρά που διαφημίστηκε φέτος όσο λίγες είδε τα φώτα να σβήνουν για πάντα στο τέλος της πρώτης σαιζόν, και όχι άδικα. Ο πιλότος είχε το ενδιαφέρον του, όμως η συνέχεια είχε μεγάλη πλάκα. Μετά από δέκα επεισόδια έκαναν ένα μεγάλο διάλειμμα, στο οποίο άλλαξαν showrunners μήπως και μαζευτεί. Έγινε μια προσπάθεια, αλλά η κατάσταση δε σωζόταν. Όσο πλησιάζαμε στην επίμαχη ημερομηνία του blackout οι θεατές εγκατέλειπαν μαζικά τη σειρά. Όμως τι πήγε τόσο στραβα; (ακολουθούν μικρο-σπόιλερς)

1. Ο Πρωταγωνιστής. Ο Τζόζεφ Φάινς είναι τραγικός. Αυτό.
   
2. Οι λύσεις των γρίφων. Οι σεναριογράφοι έβαζαν τους εαυτούς τους σε αδιέξοδα από τα οποία έβγαιναν με τον πιο εξωφρενικό τρόπο. Ένα παράδειγμα που θυμάμαι είναι το πώς βρήκε ο Μαρκ το τηλέφωνο του Ντάισον Φρόστ. Τα στοιχεία που έχει στη διάθεση του είναι ένα πιόνι από σκάκι και μια αλαζονία στη φωνή του. Απομαγνητοφωνώ για να μη λέτε ότι υπερβάλλω.
   

   Κοίταζα τις λίστες μελών συλλόγων σκακιού πριν το ’90. Ο Φροστ βγήκε τρίτος σε ερασιτεχνικό πρωτάθλημα το ’87 και ο τύπος που κέρδισε ζει στο Σαν Φρανσίσκο [..] Αυτό είναι το τελελευταίο τουρνουά του Φροστ με τον ΜακΚίνον. Χρησιμοποιεί μια πολύ ριψοκίνδυνη κίνηση που τη λένε «θυσία της βασίλισσας». Φαίνεται απελπισμένη, αλλά είναι μια από τις πιο αποτελεσματικές κινήσεις του παιχνιδιού. [..] Ήξερε ότι θα δούμε αυτές τις κινήσεις. [..] Έκανε την κάθε κίνηση του σε δύο ή τέσσερα δευτερόλεπτά. Ποτέ περισσότερο ή λιγότερο. [..] Άρα είναι κάποιος κώδικας. Περίμενε είναι… κώδικάς Μορς!

3. Δεν υπήρχε στόχος. Ο ένας κακός που θα κυνηγούν. Ανα μερικά επεισόδια παρουσιαζόταν κάποιος που υποτίθεται είχε τις απαντήσεις, για να δώσει τη θέση του στον επόμενο. Προφανώς ήταν επιλογή. Ήθελαν να δίνουν μικρές νίκες στους πρωταγωνιστές μας, και ταυτόχρονα εκπλήξεις στους θεατές. Όμως πέτυχαν το αντίθετο. Από ένα σημείο και μετά απλά δε μας ενδιέφερε.
4. Οι ήρωες δεν ήταν και πολύ έξυπνοι. Όταν η γυναίκα σου έχει δει ότι σε μερικούς μήνες θα είναι ερωτευμένη με άλλον άντρα δε φεύγεις απ’το σπίτι. Μπορείς να ξεχωρίσεις το συναίσθημα σε μια κηδεία από έναν γάμο. Όταν η κόρη σου έχει δει κάτι σημαντικό την πιέζεις να το πει. Η λίστα είναι ατελείωτη.

Η σαιζόν τελειώνει με άλλο ένα μπλακάουτ. Γνωρίζοντας ότι η σειρά έχει κοπεί είχε πλάκα να βλέπουμε τις σκηνές που προφανώς είχαν σκοπό να λειτουργήσουν ως τίζερ.

Το V και το The Middle δεν υπάρχουν στο πρόγραμμα του φθινοπώρου, άρα πάνε για αργότερα.

Κόβονται:

• Scrubs: Για τους περισσότερους είχε τελειώσει από πέρσι, και η φετινή προσπάθεια να συνεχιστεί με νέους χαρακτήρες δεν απέδωσε. Ήταν αναμενόμενο.
• The Deep End, Eastwick, The Forgotten, Hank: Έχουν σταματήσει να προβάλλονται καιρό, και τα είχα ξεχάσει.
• Ugly Betty, Lost : ολοκληρώθηκαν σύμφωνα με το σχέδιο
• Better Off Ted: Αν και είχε φανατικούς θεατές, αυτοί ήταν λίγοι. Ακόμα και η δεύτερη σαιζόν ήταν έκπληξη. Μια τρίτη θα ήταν θαύμα.
• Flash Forward: Καλή ιδέα, φτωχή εκτέλεση. Η σειρά που διαφημίστηκε ως επόμενο Lost αποδείχθηκε σκέτη απογοήτευση.
• Romantically Challenged: Ακόμα δεν πρόλαβε να αρχίσει και κόβεται. Δεν ήταν καλό.
• Happy Town: Τα ίδια, αν και αυτό θα ολοκληρώσει τη σαιζόν του μέσα στο καλοκαίρι.
  

Νέες σειρές: Body of Proof, Off the Map, Detroit 1-8-7, No Ordinary Family, My Generation, The Whole Truth, Mr. Sunshine, Better Together, Happy Endings (περισσότερα γι αυτά αργότερα)

Οτιδήποτε για να μη μιλήσει για το Flash Forward

• Flash Forward κάθε Δευτέρα στις 22:55 (από 15 Μαρτίου)
• Battlestar Galactica κάθε μέρα στις 19:15 και στις 00:45
• Sons of Anarchy κάθε Πέμπτη στις 22:45 (από 18 Μαρτίου)
• Dollhouse κάθε Τεταρτη στις 22:55 (από 17 Μαρτίου) – στην κατηγορία «γυναίκες»; WTF;
• Stargate Universe κάθε Δευτέρα στις 22:00 (από 8 Μαρτίου)

Όμως πάμε να πούμε συνοπτικά τι έγινε στο 1×09 και το 1×10 για να έχουμε κοινό σημείο αναφοράς σε τρεις μήνες από τώρα.

Το «Believe» λέει την ιστορία του Μπράις. Σε περίπτωση που δικαιολογημένα δε σου λέει τίποτα το όνομα, ο Μπράις είναι ο νεαρός γιατρός που δουλεύει μαζί με την Ολίβια. Έχει καρκίνο σε προχωρημένο στάδιο και αυτός είναι ο λόγος που προσπάθησε να αυτοκτονήσει. Όμως στο flashforward του είδε κάτι που του άλλξε γνώμη. Όχι μόνο θα είναι ζωντανός τον Απρίλιο, θα είναι και ερωτευμένος με μια όμορφη γιαπωνεζούλα με τατουάζ το σύμβολο kanji που σημαίνει «πιστεύω» και μπλουζάκι από ένα σούσι μπαρ στο Τόκυο. Παει να τη βρει, και αν και φτάνει πολύ κοντά αποφασίζει να γυρίσει πίσω και να αφήσει τη μοίρα να κάνει τη δουλειά της. Με το ίδιο αεροπλάνο φτάνει και η Κέικο στο Λος Άντζελες για να παίξει κιθάρα. Ουπς, αυτό δεν το εξήγησα καθόλου: Παράλληλα βλέπουμε και την άσχετη ιστορία της ίδιας γιαπωνεζούλας. Τη λένε Κέικο, είναι μηχανικός σε μια ανδροκρατούμενη εταιρία που δεν την εκτιμάει και πιέζεται από τους γονείς της να παντρευτεί ένα καλό παιδί δικής τους επιλογής. Κλισέ λες; Εκείνη θαυμάζει τον Τζίμι Χένριξ και ονειρεύεται μια διαφορετική ζωή. The end (για την ώρα).

Κατά τα άλλα, ο Άαρον παραδέχεται ότι η συμβίωση με το φάντασμα της κόρης του είναι ένας εφιάλτης, και οι μυστικές υπηρεσίες αναλύουν το τηλεφώνημα που δέχτηκε ο Ντιμίτρι από τη μυστηριώδη γυναίκα και συμπεραίνουν ότι έγινε από το Χονγκ Κονγκ. Πόσο δύσκολο θα είναι να βρουν μια βραχνή γυναίκα από τη Μέση Ανατολή στη Χονγκ Κονγκ;

Η απορία θα απαντηθεί στο «A561984.»: καθόλου δύσκολο. Ο Μαρκ και ο Ντιμίτρι παρακούν την εντολή του αφεντικού τους και ταξιδεύουν στην Κίνα, όπου βρίσκουν την Nhadra Udaya που ξέρει πολλά. Ξέρει ας πούμε ότι ο Μαρκ είναι αυτός που θα σκοτώσει τον Ντιμίτρι με το υπηρεσιακό του όπλο με κωδικό Α561984. Ο Μαρκ δεν παίρνει και πολύ ψύχραιμα τα νέα, κάνει σαματά με τους άντρες της ασφάλειας της και προσπαθεί να την απαγάγει; Επεμβαίνει η αστυνομία και ο φίλος μας χάνει το σήμα του: το αφεντικό είναι έξαλλο. Η γυναίκα γνωρίζει και τον D. Gibbons (προσωπικά, όχι το όνομα), και έχει και έναν τοίχο (για την ακρίβεια μια τζαμαρία) γεμάτη στοιχεία για το μπλακάουτ.

Ο Λόιντ και ο Σάιμον παραδέχονται δημόσια ότι το μπλακάουτ ήταν συνέπεια ενός δικού τους πειράματος με κάτι που ακούγεται σαν τον επιταχυντή του Cern και ξεσπάει πανικός. Φοβούμενος για την ασφάλεια του παιδιού του, ο Λόιντ αποφασίζει να το μεταφέρει σε ασφαλέστερο νοσοκομείο, όμως το όλο θέμα είναι φιάσκο και κάτι τύποι ντυμένοι νοσοκόμοι τον απαγάγουν. Το δράμα τον φέρνει κοντά στη Ολίβια. Από την άλλη ο Σάιμον απαντάει τις ερωτήσεις του FBI. Αυτές οι κατασκευές στη Σομαλία στηρίζονται σε δική του ανακάλυψη, που όμως δεν την έκανε παρά ένα χρόνο μετά τις φωτογραφίες. Πράγμα που σημαίνει ότι είτε κάποιος την έκλεψε και ταξίδεψε στο χρόνο, είτε τον πρόλαβε ένα χρόνο νωρίτερα χωρίς να τη δημοσιοποιήσει στην επιστημονική κοινότητα. Προτιμώ το πρώτο.

Θα κλείσω με την ιστορία της Ζόι που είναι η χειρότερη από όλες. Εν συντομία, διαπιστώνει ότι το όραμα της Χαβάη δεν ήταν γάμος, αλλά κηδεία. Ελπίζω να μην υποννοούν ότι η κηδεία ήταν του Ντιμίτρι, που θα σκοτωθεί στις 15 Μαρτίου ενώ η κηδεία λαμβάνει χώρα στις 19 Απριλίου. Άσε που όπως και να το κάνουμε τα συναισθήματα είναι διαφορετικά όταν παντρεύεσαι και όταν κηδεύεις τον άντρα σου. Όσο αισιόδοξη και να είναι η Ζόι δύσκολο να τα μπέρδεψε.

Έχει ενδιαφέρον η νέα ιδέα που έβαλαν στο παιχνίδι στο τελευταίο επεισόδιο, τη διάσημη θεωρία ότι όλες οι επιλογές μας παίζονται ταυτόχρονα σε κάποιο παράλληλο σύμπαν. Δε θα με χάλαγε να έπαιζαν λίγο με αυτό.

Έλα τώρα Flash Forward, ανέβασε λίγο τον πήχυ.

• Ο Μαρκ βλέπει στο βίντεο το τατουάζ με τα τρία αστέρια στο χέρι του δολοφόνου. Παίρνει το συγκλονισμένο ύφος γιατί θυμάται το ίδιο τατουάζ στον τύπο με το όπλο που είδε να μπαίνει στο γραφείο του στο φλας φόργουορντ. Επόμενη σκηνή: πίσω στο γραφείο βλέπει τις φωτογραφίες από το βίντεο. Στη φωτογραφία του τατουάζ παίρνει το ίδιο συγκλονισμένο ύφος, και ξαναθυμάται το φλας φόργουορντ.
• Στη συνέχεια σκοτώνει τον τύπο για να αλλάξει το μέλλον, όμως δεν ξέρουμε αν πέτυχε τίποτα γιατί (έκπληξη) υπάρχουν και άλλοι με το ίδιο τατουάζ. Τι εμπιστοσύνη να έχεις ότι αυτή η ομάδα θα ανακαλύψει την αλήθεια για το μπλακάουτ όταν η σκέψη τους είναι πάντα τόσο γραμμική και απλοϊκή;
• Η αυτοκτονία του προηγούμενου επεισοδίου έγινε πρωτοσέλιδο και γέμισε ελπίδα τον κόσμο ότι μπορεί να αλλάξει το μέλλον. Δηλαδή προσπαθούν να μας πείσουν ότι ήταν ο πρώτος άνθρωπος που σκέφτηκε να κάνει κάτι για να αλλάξει αυτό που είδε; Ήταν τόσο ρηξικέλευθη σκέψη; Όλοι οι θεατές πάντως την είχαμε από την αρχή.
• Όπως έχει παρουσιαστεί ο Λόιντ, πιστεύω ότι έχει ενοχές για την ευθύνη του και θέλει να μιλήσει. Όμως το να δεχτεί την πρόταση του Σάιμον να παίξουν στα χαρτιά την απόφαση πως να χειριστούν την κατάσταση, είναι εντελώς άσχετο. Άσε που το ίδιο το παιχνίδι δεν είχε καμία αγωνία (με τόσες κούπες στο τραπέζι δεν είναι θαύμα να κάνεις φλας)
• Η κόρη του Άαρον έχει λίγο μεγαλύτερο ενδιαφέρον, αλλά και αυτή θα μπορούσε να μιλήσει λίγο περισσότερο. Λάθος στοιχείο αντιγράφουν από το Lost.

Όλες οι ιστορίες πρέπει να συνδέονται. Το θέμα είναι αν θα είμαστε ακόμα εκεί να δούμε τον τρόπο.

Μερικές σκέψεις για το «The Gift», που ήταν σαφώς βελτιωμένο από τα προηγούμενα.

• Επιτέλους κάποιος αποφασίζει να κάνει κάτι για να αλλάξει το μέλλον. Σωστή ή λάθος, η απόφαση του Αλ να αυτοκτονήσει ήταν κάτι που έλειπε μέχρι τώρα από τη σειρά. Αν είναι η μοίρα της γυναίκας να πεθάνει, η θυσία θα αποδειχτεί μάταια. Αν όχι;
• Δηλαδή τώρα πιστεύουμε ότι ο Ντιμίτρι και η αρραβωνιαστικιά έχουν αντικρουόμενα οράματα; Παίζει αυτό το σενάριο;
• Λύθηκε το μυστήριο του μπλε χεριού. Είναι το κλαμπ όσων γνωρίζουν ότι θα πεθάνουν.
• Ας δώσει κάποιος πρωταγωνιστικό ρόλο στον Callum Keith Rennie (Battlestar Galactica). Ο άνθρωπος κλέβει τις σκηνές που συμμετέχει.
• Η κόρη του Άαρον είναι ζωντανή και επιστρέφει σπίτι την ίδια μέρα που τον βρήκε ο τύπος που την είδε να πεθαίνει; Whatever.
• Στη μοναδική σκηνή που εμφανίζεται, ο Σάιμον παίζει με ένα βραχιολάκι που γράφει το όνομα Άναμπελ. Ξέρουμε ποια είναι;

Ο Σάιμον ταξιδεύει στο Λος Άντζελες για να συναντήσει τον Λόιντ, που έχει εξαφανιστεί μετά το μπλακάουτ. Στο τραίνο φλερτάρει με μια κοπέλα και της αποκαλύπτει υπερβολικά πολλά για τον εαυτό του για να υποθέσουμε ότι έφτασε στον προορισμό της ζωντανή. Της λέει για τη γάτα του Σρόντινγκερ και για το δικό του flash forward, στο όποίο πνίγει κάποιον με τα γυμνά του χέρια. Εντυπωσιακό επίτευγμα για χόμπιτ.

Κατά τα άλλα ο γάμος του Μαρκ και της Ολίβια πάει κατά διαόλου. Τιμωρεί ο ένας τον άλλο για πράγματα που δεν έχουν γίνει ακόμα και είναι αστείο, γιατί είναι μεγάλοι άνθρωποι και αυτό ακριβώς είχαν υποσχεθεί ότι δε θα κάνουν. Και ακόμα δεν έχουν ρωτήσει την κόρη τους τι είδε στο δικό της flash forward. Τη βλέπουμε στο όραμα του μικρού Ντίλαν, όπου είναι και τα δύο παιδιά στην κουζίνα και τρώνε μπισκότα. Όμως αν είναι έτσι που κολλάει ο D.Gibbons. Ας τη ρωτήσει κάποιος!

Ο Ντιμίτρι ακολουθεί τα ίχνη του μπλε χεριού, που είναι λίγο γελοίο αν το σκεφτείς. Όμως τον φέρνει σε ένα σπίτι γεμάτο πτώματα, ένα από τα οποία έχει διαβατήριο με το όνομα Ράδερφορντ, που είναι το όνομα της υπόθεσης στην οποία θα δουλεύει ο agent Gough με τη Σκότλαντ Γιαρντ τον Απρίλιο.

Η Τζάνις φυσικά δεν πέθανε, όμως υπέστη τέτοια τραύματα που μόνο με θαύμα θα καταφέρει να γίνει έγκυος. Και προφανώς η Ολίβια είναι η μοναδική χειρούργος στο Λος Άντζελες, αφού ήταν εκείνη που την έσωσε και της χάρισε την ελάχιστη ελπίνα για μητρότητα.

Τελικά το Flash Forward είναι αυτό που είναι. Δεν είναι σπουδαίο, ούτε το πρώτο πράγμα που πρέπει να δεις τη βδομάδα. Είναι μέτριο και το χειρότερο, δεν εμπιστεύεται καθόλου τους θεατές του. Στοχεύει σε ένα ευρύ κοινό που πρέπει να του εξηγεί την κάθε αναφορά με εμβόλιμες σκηνές και είναι πολύ εκνευριστικό για εμάς που έχουμε μάθει από το Lost να συγκρατούμε τεράστιους όγκους πληροφορίας.