Ο Στιβ Μάρτιν, ο Κιάνου Ριβς και η Νταϊάν Γουίστ πρωταγωνιστούσαν στην ομώνυμη ταινία του Ρον Χάουαρντ από το 1987. Δεν υπάρχει περίπτωση να μην την έχεις πετύχει σε κάποιο ζάπινγκ, είναι κλασσική (όπως και το τραγουδάκι στο βίντεο). Ένα χρόνο αργότερα έγινε η πρώτη προσπάθεια για μεταφορά στη μικρή οθόνη, με τον μικρό Λεονάρντο Ντι Κάπριο μάλιστα, που απέτυχε μετά από μόλις δώδεκα επεισόδια. Τώρα ο Ρον Χάουαρντ από τη θέση του παραγωγού ανακυκλώνει το ίδιο υλικό, ελπίζοντας ότι εξακολουθεί να είναι επίκαιρο.
Η υπόθεση είναι ασφαλώς διαχρονική, αφού αφορά τις σχέσεις μιας εκτεταμμένης οικογένειας. Την ευθύνη του σεναρίου έχει ο Jason Katims του Friday Night Lights, ενώ έχουν μαζευτεί και πολλοί γνωστοί ηθοποιοί. Ο Peter Krause του Six Feet Under είναι ο σωστός οικογενειάρχης που ανακαλύπτει ότι ο γιος του έχει σύνδρομο άσμπεργκερ. Η Lauren Graham (Gilmore Girls) είναι η διαζευγμένη μητέρα δύο απείθαρχων εφήβων που οικονομικά προβλήματα την αναγκάζουν να επιστρέψει στο πατρικό σπίτι. Η Erika Christensen (Traffic) είναι επιτυχημένη workaholic δικηγόρος που η κόρη της προτιμάει τον μπαμπά. Ο Dax Shepard (Baby Mama) φοβάται τη δέσμευση σε τέτοιο βαθμό, που αναγκάζει την κοπελα του να στραφεί σε δότη σπέρματος. Αυτοί οι τέσσερις είναι αδέλφια.
Από τον περασμένο Απρίλιο που είχε βγει σε DVD ο πιλότος του Caprica το είχα άγχος που δεν είχα γράψει τίποτα για αυτό. Τώρα τελείωσαν οι δικαιολογίες. Η σειρά αρχίζει και πρέπει να την υποδεχτούμε κατάλληλα.
Είναι prequel του Battlestar Galactica, αλλά δε χρειάζεται να έχεις δει το ένα για να παρακολουθήσεις το άλλο. Είναι τοποθετημένο 58 χρόνια πριν την καταστροφική επίθεση των cyclons στον πλανήτη Κάπρικα. Πρόκειται για μια κοινωνία στην οικονομική και τεχνολογική ακμή της. Δεν έχει διαστημόπλοια ούτε εξωγήινους. Είναι μια sci-fi σειρά που δε θυμίζει σε τίποτα το είδος της, και αυτό δεν είναι αξιωματικά κακό όυτε καλό. [διάβασε περισσότερα →]
Η δεκαεξάχρονη Λαξ (η αξιαγάπητη Brittany Robertson) έχει περάσει τη ζωή της αλλάζοντας θετές οικογένειες. Προκειμένου να ανεξαρτητοποιηθεί νομικά χρειάζεται την υπογραφή των φυσικών γονέων της, που ήταν μόλις έφηβοι όταν την έδωσαν για υιοθεσία. Η ραδιοφωνική παραγωγός Κέιτ (Shiri Appleby (Roswell) ) και ο ιδιοκτήτης μπαρ Μπέιζ (Kristoffer Polaha) όταν τη γνωρίζουν, αλλά υπογράφουν. Όταν το δικαστήριο την αναθέτει στην προστασία τους, πρέπει να μάθουν να ζουν σαν οικογένεια.
Δεν έχω ιδέα τι νόμους έχουν σε εκείνη τη χώρα, αλλά δε μου ακούγονται και πολύ λογικά όλα αυτά. Επιπλέον, αν τα παιδιά που μεγαλώνουν ουσιαστικά μόνα τους βγαίνουν τόσο ισορροπημένα όσο η Λαξ, τότε κάτι κάνουμε λάθος στην κοινωνία μας.
Ανεξάρτητα από αυτό, η σειρά φαίνεται καλή. Είναι για όλη την οικογένεια χωρίς να σε προσβάλει με ανοησίες. Αν ήσουν φαν του Everwood και του Gilmore Girls, τότε το Life Unexpected είναι για εσένα.
To Human Target είναι βασισμένο σε κόμικ της DC. Δεν το έχω διαβάσει καθόλου. Ο Μαρκ Βαλέι (Boston Legal, Fringe) πρωταγωνιστεί ως Κρίστοφερ Τσανς. Προσλαμβάνεται να προστατέψει ανθρώπους που απειλείται η ζωή τους, μπαίνοντας στην καθημερινότητα τους και βάζοντας τον στόχο πάνω του (εξού και ο τίτλος). Στην προηγούμενη τηλεοπτική του εκδοχή μεταμφιεζόταν σαν τον πελάτη του, όμως για κάτι τέτοιο δε θα χρειάζονταν τον ομορφάντρα Βαλέι και δεν το υιοθετούν κι εδώ. Ο σύγχρονος Τσανς έχει κάποιες ειδικές ικανότητες, αλλά δεν είναι και υπεράνθρωπος. Στο πρώτο επεισόδιο ας πούμε αποδεικνύεται ικανός στη μάχη σώμα με σώμα, έξυπνος, και μιλάει και γιαπωνέζικα. Μαζί με τον Τσι Μακμπράιντ (Pushing Daisies) και τον Jackie Earle Haley (Watchmen) δε φαίνεται να υπάρχει υπόθεση που να μην μπορούν να λύσουν. Είναι όλα θέμα στυλ.
Στον πιλότο καλείται να προστατεύσει την Τρίσια Χέλφερ (Battlestar Galactica) που ηγείται της ομάδας που κατασκεύασε το hi-tech τραίνο και κάποιος απειλέι τη ζωή της. Ο Τσανς τη συνοδεύει στο παρθενικό ταξίδι, όπου θα ξεκαθαριστούν όλα. Έχει δράση, εξυπνάδες, ανατροπές και ενδιαφέρουσες επιλογές. Γενικά είναι ένα καθόλα διασκεδαστικό σαραντάλεπτο. Δεν παύει όμως να είναι procedural, και δεν έχω χώρο στη ζωή μου για κάτι τέτοιο αυτή τη στιγμή.
Το V είναι remake σειράς της δεκαετίας του ‘80 που δεν έχω δει και δεν μπορώ να κάνω σύγκριση. Για τον συγκεκριμένο πιλότο έχω να πω ότι μου άρεσε πολύ. Έχει καλό ρυθμό, αξιοπρεπέστατα εφέ, προβληματισμό και εκπλήξεις. Μοιάζει κλάσεις ανώτερο από το Flash Forward, και εννοείται ότι θα συνεχίσουμε να το παρακολουθούμε.
To Trauma είναι ένα ιατρικό δράμα με πρωταγωνιστές μια ομάδα τραυματιοφορέων στο Σαν Φρανσίσκο. Πρωταγωνιστούν η Αναστασία Γκρίφιθ, που την είχαμε γνωρίσει στον ολίγον εκνευριστικό ρόλο της Κέιτι στο Damages, και ο Κλιφ Κέρτις, που τον έχουμε δει σε άπειρες ταινίες σε δεύτερους και τρίτους ρόλους και δικαίως παίρνει την ευκαιρία του να γίνει πρώτο όνομα. Κάτι συμβαίνει στη αρχή του πιλότου που τους σημαδεύει και τους κάνει κυνικούς.
Το πρώτο μισό του επεισοδίου είναι γεμάτο δράση και εκρήξεις, που αμφιβάλλω αν υπάρχουν τα χρήματα για να ξαναγίνουν. Ευτυχώς ή δυστυχώς η σειρά φιλοδοξεί να γίνει επιπλέον και δράμα χαρακτήρων, χωρίς να αποφεύγει τα κλισέ (το κάθαρμα που λατρεύουμε να μισούμε, η πιστή χριστιανή μεξικάνα, η ψυχικά τραυματισμένη ξανθιά).
Δεν είναι κακό, αναρωτιέμαι όμως τι διαφορετικό έχει να προσφέρει στην τηλεοπτική πραγματικότητα. Μάλλον τίποτα.
Το Mercy είναι άλλη μια σειρά με νοσοκόμες, στο κατόπι του Nurse Jackie και του Hawthorne. Έχει ολίγον από κόντρες με τους γιατρούς (αυτές ξέρουν καλύτερα), ολίγον από ερωτικά τρίγωνα και ολίγον από ιατρικές υποθέσεις λάιτ. Η πρωταγωνίστρια είναι ίδια με τη Ρόρι Γκίλμορ και μαζί της η Μισέλ Τράχτενμπεργκ (η Ντόν δηλαδή) με scrubs Hello Kitty.
Ούτε αυτό έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Αλλά εγώ ήμουν που πίστευα ότι το Grey’s Anatomy δε θα πιάσει, τι ξέρω;
To The Forgotten είναι απαίσιο! Είναι τόσο κακό που δεν πιστεύεις στα μάτια σου. Τόσα πεταμένα λεφτά. Τι μανία είναι αυτή να κάνουν τον Κρίστιαν Σλέιτερ τηλεοπτικό πρωταγωνιστή; Ποιος το έβγαλε αυτό το πράγμα στον αέρα; Το σενάριο είναι βγαλμένο από κάποιο πρόγραμμα, αποκλείεται να το διαβάσει άνθρωπος πριν αρχίσουν τα γυρίσματα.
5 Μαρτίου, 2010 
Σχόλια: 
Tags: 
