Couchpotato.gr

Η ιστορία της Λίντσεϊ Λόχαν είναι υπερβολικά θλιβερή για μια κοπελίτσα της ηλικίας της. Από το χαριτωμένο κοκκινομάλλικο κοριτσάκι του ριμέικ του Parent Trap εξελίχθηκε σε τραγική φιγούρα που μπαινοβγαίνει στη φυλακή για DYI και τέτοια. Ο Λορν Μάικλς της έκανε μεγάλη χάρη που της εμπιστεύτηκε τη σκηνή του αυτό το Σάββατο, αν και είχε τη σύνεση να προστατεύσει την ίδια και το σόου.

[διάβασε περισσότερα →]

Η Μάγια Ρούντολφ επιστρέφει στο SNL, αυτή τη φορά ως παρουσιάστρια. Όπως και στην περίπτωση του Τζίμι Φάλον δύο μήνες πριν, δεν μπορεί να κρυφτεί η αγάπη και η νοσταλγία για τα χρόνια που πέρασε εκεί.

[διάβασε περισσότερα →]

Η Ζόι Ντεσανέλ δεν έκανε τίποτα για να πετάξει από πάνω της την adorkable εικόνα (παρακαλώ δεχθείτε την ειλικρινή μου συγνώμη για τη λέξη). Βγήκε στο μονόλογο με φορεματάκι με καρδούλες και τραγούδησε με το γουκαλίλι της. Σε κανένα σκετς δεν τσαλακώθηκε, αντίθετα υπερασπίστηκε την εικόνα της με διαρκείς αναφορές σε αυτή.

Tο Bein’ Quirky with Zooey Deschanel ήταν σε αυτή τη λογική, και πραγματικά έξοχο. Ο Κίλαμ ως Μάικλ Σέρα στο background ήταν απόλαυση, η Νεσανέλ έκανε ίδια μια από τις Όλσεν, ενώ για μπόνους έσκασε μύτη και η Μπιορκ της Γουιγκ έφτιαξε ένα πουλόβερ για χταπόδι με ένα παραπάνω άνοιγμα για τα όνειρα και τις ελπίδες του. Όμορφα πράγματα.

Ενθουσιάστηκα και με την επιστροφή του Les Jeunes De Paris, που φαίνεται να θυμούνται κάθε φορά που έχουν μια κοπελίτσα να παρουσιάζει. Αυτή τη φορά διαφοροποιήθηκε με ένα γκεστ του Jean Dujardin του The Artist, προς τιμην του οποίου το γύρισαν στο ασπρόμαυρο.

Το δεύτερο γκεστ της βραδιάς ήταν ο Νίκολας Κέιτζ στο Weekend Update, παρέα με τον Σάμπεργκ ως Κέιτζ. Ενδιαφέρον, μέτα, αλλά θα μπορούσε να είναι και πιο αστείο.

Σας αφήνω με την καλύτερη ατάκα που έχω διαβάσει για τη χθεσινή μας παρουσιάστρια. Γράφτηκε στο Vulture με αφορμή την παρουσία της στις Χρυσές Σφαίρες:

Zooey Deschanel is contractually obligated to act like she just pooped a Smurf, even when she is being mocked for it.

Next: Maya Rudolf / Sleigh Bells

Ο παρουσιαστής όπως ήταν αναμενόμενο δεν είχε τίποτα να προσφέρει εκτός από τους κοιλιακούς του. Οι συγγραφείς φάνηκαν ενθουσιασμένοι με το γεγονός ότι στο παρελθόν έχει υπάρξει male stripper και του έδωσαν και κατάλαβε με τα ημίγυμνα σκετς και τους «αισθησιακούς» χορούς. Ή ίσως απλά δεν μπορούσε να κάνει τίποτα άλλο. Πάντως μια μέρα μετά, ούτε που τον θυμάμαι σε τίποτα πέρα από τον μονόλογο.

Σε ένα επεισόδιο που φαινόταν να μην τελειώνει με τίποτα, δύο ήταν οι στιγμές που ξεχώρισαν. Η μια ήταν αυτή.

Θα θυμάσαι την τραγική εμφάνιση της Lana Del Rey την προηγούμενη φορά. Είχε ακολουθήσει τρομερή επίθεση στο πρόσωπό της, σίγουρα υπερβολική αν σκεφτείς ότι δεν είναι η πρώτη ούτε η τελευταία που πατώνει στη σκηνή του SNL. Το σόου επέλεξε να θίξει το ζήτημα στο Weekend Update με αριστοτεχνικό τρόπο, καταφέρνοντας να την υπερασπιστεί χωρίς να τη δικαιολογήσει.

Η δεύτερη ήταν η ψεύτικη διαφήμιση του Downton Abbey. Όποιος το έγραψε 1) μπράβο, και 2) δεν έχει χάσει επεισόδιο. Είναι απίστευτα ακριβές. Like eavesdropping? Then this show is for you.

Next: Zooey Deschanel / Karmin

Το βίντεο έπαιξε στα πλαίσια του χθεσινοβραδινού Super Bowl, και περιλαμβάνει με σειρά εμφάνισης (και αγνοώντας non-scripted προγράμματα) 30 Rock, The Office, Parks and Recreation, Community (αν και απουσιάζει από το πρόγραμμα, δεν μπορούσε να λείπει από το πάρτυ), Smash, Law & Order: SVU, Parenthood, Whitney, Are You there Chelsea?, Up All Night, SNL (+Grimm και Harry’s Law στο πλήθος)

Ο Ντάνιελ Ράντκλιφ έφερε τη νεανική του ενέργεια και νεοαπεκτηθείσα σκηνική εμπειρία στο SNL, δίνοντας ζωή σε ένα μέτριο σεναριακά επεισόδιο.

Μου άρεσε ιδιαίτερα η παρουσία του μικρού ως σκύλου της Κέισι Άντονι. Ωραία ιδέα, ωραίο κείμενο («Dogs can be sarcastic too, it’s not just for cats«), αστείο κουστούμι και ωραία απόδοση. Το Ηogwards 2020 ήταν το σκετς που περίμενα, με την ιδέα ότι ο Χάρι Πότερ δέκα χρόνια μετά την αποφοίτηση κυκλοφορεί ακόμα στο σχολείο και τρέφεται από το παρελθόν. Δε θα ρωτήσω που ήταν η Τζίνι, και θα πω ότι και εδώ ο Ράντκλιφ ήταν εξαιρετικός. Θεωρώ βέβαιο ότι θα ξανακληθεί να παρουσιάσει στο μέλλον.

Ένα σκετς που ξεχώρισε για διαφορετικό λόγο ήταν το Jay Faroah Show. Ο Τζέι Φέροου έκανε τον εαυτό του σε ένα υποτιθέμενο τοκ σόου με καλεσμένο τον Ράντκλιφ. Δε γνώριζε τίποτα για αυτόν και το μόνο που έκανε ήταν τις γνωστές του μιμήσεις. Το σκετς ήταν τόσο meta που σου έφερνε πονοκέφαλο. Μπορώ άνετα να φανταστώ τους διαλόγους του σκετς να έχουν ακουστεί στα παρασκήνεια και κάποιος να είπε Χέι, αυτό είναι αστείο, ας το βγάλουμε στον αέρα. Weird.

Πρέπει να μιλήσω και για την Dana Del Rey, που ήταν το λιγότερο τραγική. Σαν να βαριόταν να τραγουδήσει, σαν να σκεφτόταν κάτι άλλο. Τρομερή αστάθεια και άχαρο αποτέλεσμα. Ντεπόσουν που το έβλεπες.

Next: 4/2/12, το αγγούρι Channing Tatum με τους Bon Iver!

Που θυμήθηκαν τον Μπάρκλεϊ, θα μου πεις τώρα. Φαίνεται ότι διαφημίζει ένα κέντρο αδυνατίσματος και έχει χάσει πολλά κιλά. Αυτό. Καιρό είχαν να καλέσουν αθλητή, και δικαίως γιατί συνήθως είναι λίγο αγγούρια. Στην τρίτη του εμφάνιση στο SNL ο Μπάρκλεϊ είναι αξιοπρεπής, και βελιτώνεται από το ένα σκετς στο επόμενο.

Η διαφορά ύψους και όγκου με τον Πολ Μπρίταν ήταν αρκετή για να κρατήσει 2 σκετς. Ειδικά στο Lord Wyndemere γελάω ακόμα με την ατάκα «I want to hold him.» Στα πολυάριθμα σκετς αθλητικού περιεχομένου έχανα τις αναφορές και μαζί και το ενδιαφέρον μου, με εξαίρεση το Charles Barkley’s Post Game Translator που ήταν πολύ έξυπνο και θα ήθελα να το βάλω να μου μεταφράσει αυτό.

Τέλος χαίρομαι πολύ για τον Μόιναχαν και διασκεδάζω πάντα με τον drunk uncle του. Κεντάει.

Next: Daniel Radcliffe / Lana Del Rey