Μου άρεσε ιδιαίτερα η παρουσία του μικρού ως σκύλου της Κέισι Άντονι. Ωραία ιδέα, ωραίο κείμενο («Dogs can be sarcastic too, it’s not just for cats«), αστείο κουστούμι και ωραία απόδοση. Το Ηogwards 2020 ήταν το σκετς που περίμενα, με την ιδέα ότι ο Χάρι Πότερ δέκα χρόνια μετά την αποφοίτηση κυκλοφορεί ακόμα στο σχολείο και τρέφεται από το παρελθόν. Δε θα ρωτήσω που ήταν η Τζίνι, και θα πω ότι και εδώ ο Ράντκλιφ ήταν εξαιρετικός. Θεωρώ βέβαιο ότι θα ξανακληθεί να παρουσιάσει στο μέλλον.

Ένα σκετς που ξεχώρισε για διαφορετικό λόγο ήταν το Jay Faroah Show. Ο Τζέι Φέροου έκανε τον εαυτό του σε ένα υποτιθέμενο τοκ σόου με καλεσμένο τον Ράντκλιφ. Δε γνώριζε τίποτα για αυτόν και το μόνο που έκανε ήταν τις γνωστές του μιμήσεις. Το σκετς ήταν τόσο meta που σου έφερνε πονοκέφαλο. Μπορώ άνετα να φανταστώ τους διαλόγους του σκετς να έχουν ακουστεί στα παρασκήνεια και κάποιος να είπε Χέι, αυτό είναι αστείο, ας το βγάλουμε στον αέρα. Weird.

Πρέπει να μιλήσω και για την Dana Del Rey, που ήταν το λιγότερο τραγική. Σαν να βαριόταν να τραγουδήσει, σαν να σκεφτόταν κάτι άλλο. Τρομερή αστάθεια και άχαρο αποτέλεσμα. Ντεπόσουν που το έβλεπες.

Next: 4/2/12, το αγγούρι Channing Tatum με τους Bon Iver!

Η διαφορά ύψους και όγκου με τον Πολ Μπρίταν ήταν αρκετή για να κρατήσει 2 σκετς. Ειδικά στο Lord Wyndemere γελάω ακόμα με την ατάκα «I want to hold him.» Στα πολυάριθμα σκετς αθλητικού περιεχομένου έχανα τις αναφορές και μαζί και το ενδιαφέρον μου, με εξαίρεση το Charles Barkley’s Post Game Translator που ήταν πολύ έξυπνο και θα ήθελα να το βάλω να μου μεταφράσει αυτό.

Τέλος χαίρομαι πολύ για τον Μόιναχαν και διασκεδάζω πάντα με τον drunk uncle του. Κεντάει.

Next: Daniel Radcliffe / Lana Del Rey

Η επιστροφή του Φάλον στο σπίτι του έφερε πίσω και κάποιους φίλους. Τι όμορφη εικόνα, να βλέπεις στο γραφείο του Weekend Update μαζί Φέι-Φάλον-Μάιερς-Πόλερ. Ή την επανεκτέλεση του I wish it was Christmas today μαζί με τον Τρέισι Μόργκαν, τον Χορέισιο Σάνς και τον Κρις Κατάν (δες εδώ την αυθεντική εκτέλεση). Ή την βοστωνέζικη (βοστωνική; βοστωνερή;) προφορά της Ρέιτσελ Ντρατς στο cold open. Ή τον Γουιλ Αρνετ (σύζυγος Πόλερ) να κάνει πατινάζ αμέριμνος στο background του φινάλε. Ή τη στολή της μέλισσας από την πρώτη σαιζόν του SNL.

Ήταν ένα αστείο, γλυκό, νοσταλγικό, και πολύ γιορτινό επεισόδιο. Ο Φάλον δεν είχε κανένα πρόβλημα να κοροιδέψει τον εαυτό του, τόσο στον μονόλογο («I laughed and ruined all those sketches») όσο και στο σκετς με τον καθρέφτη. Όλα κύλισαν ρολόι. Περίεργως το αγαπημένο μου σκετς δεν περιλάμβανε τον παρουσιαστή αλλά τον Σουντέικις ως Ιησού να εξηγεί σε μια ομάδα φούτμπολ ότι δεν μπορεί να ασχολείται όλο μαζί τους και να τους σπρώχνει στη νίκη. Έχει και κάτι γενέθλια που πρέπει να γιορτάσει. Ε, λοιπόν ο Σουντέικις είναι τέλειος είτε ως Χριστός είτε ως διάβολος (αν και είναι δύσκολο να το γράψει στο βιογραφικό του).

Χωρίς αμφιβολία το καλύτερο επεισόδιο της σαιζόν μέχρι τώρα. Αλλά γιατί συγκινείται τόσο ο Buble με τα χριστουγεννιάτικα τραγούδια; Τόση ευαισθησία πια;

• Ο Ντάρελ Χάμοντ επιστρέφει για να υποδυθεί τον Ντόναλντ Τραμπ, και να μας θυμίσει να αγοράσουμε την καταθλιπτική του αυτοβιογραφία.
• Ο Μάτ Ντέιμον και ο Βαλ Κίλμερ συμμετέχουν στο digital short
• O Άλεκ Μπόλντγουιν περνάει από το τραπέζι του Weekend Update για να μιλήσει για το περιστατικό της εβδομάδας που πέρασε, όπου τον πέταξαν έξω από μια πτήση επειδή δεν έκλεινε τη συσκευή του και έπαιζε Words with Friends.

To SNL προσπαθεί να συγκεράσει διαφορετικά είδη χιούμορ. Η λογική είναι ότι βάζοντας να δουλέψουν μαζί άνθρωποι διαφορετικού στυλ και background ανακινεί τα ζάρια για να βγάλει κάτι καινούριο. Επιπλέον υπάρχει χώρος για όλους. Ο Πολ Μπρίτεν λοιπόν είναι από αυτούς που υποψιάζομαι ότι δε θα ταιριάζαμε καθόλου. Στη συγκεκριμένη εκπομπή είχε δύο σκετς, και τα δύο με lowbrow humor, που λένε και στο χωριό μου.

Γενικά ήταν ένα χλιαρό επεισόδιο, με κορυφαίο το τελευταίο σκετς, ως συνήθως.

Next: Katy Perry / Robyn

Έτσι όταν τα αγαπημένα όλων muppets συνόδευσαν τον Σίγκελ στη σκηνή του SNL για ένα τραγούδι, ο κόσμος όλος χαμογελούσε μαζί τους.

Δυστυχώς η συνέχεια δεν ήταν αντίστοιχη, αφού δεν υπήρξε ένα σκετς της προκοπής, και επιπλέον επέστρεψαν οι μισητοί Vogelchecks.

Διασώθηκε το περίεργο τελευταίο σκετς (πάντα μου αρέσει το περίεργο τελευταίο σκετς) και ένας μυστήριος πολιτικός που βγήκε στο Weekend Update να εξηγήσει στον Σεθ Μάιερς γιατί κάνει καμπάνια μόνο στο Νιου Χάμσαϊρ. Απίστευτο.

Next: Steve Bushemi / The Black Keys

Το επεισόδιο βέβαια δεν έλεγε και πολλά, με ελάχιστες εξαιρέσεις. Τον διάβολο του Σουντέικις που πάντα είναι καυστικός και επίκαιρος. Το Les Jeunes de Paris, που αν και το χειρότερο από τα τρία που έχουν παίξει δεν παύει να είναι από τα αγαπημένα μου recurring sketches. Και φυσικά το κορυφαίο όλων, αφιερωμένο σε όποιον έχει κλάψει ακούγοντας Adele (όχι εγώ, ένας φίλος μου)

Next: Τζέισον Σίγκελ και Florence and the Machine!

Η Ελλάδα είχε την τιμητική της, και όχι μόνο στο Weekend Update. Εδώ ολόκληρο το καστ και μερικοί περαστικοί επιστρατεύονται για να υποδυθούν το δωδεκάθεο του Ολύμπου. Κάτι δεν πάει καλά με το organization chart.

Και λίγο πριν το τέλος σκάει μύτη το υπερσκετς που λαμβάνει χώρα στο διαμέρισμα του Σάινφελντ. Τι σύλληψη. Τι εκτέλεση. Τι γέλιο. Τι κρίμα που δεν το βρίσκω να το κάνω embed.

Δεν μπορώ να μην κάνω αναφορά στους Maroon 5. H sexiness του Άνταμ Λεβίν στάζει από την οθόνη, και είναι πολύ κρίμα που η φωνή του δεν μπορεί να πειθαρχήσει. Βλέποντας πέρσυ The Voice (όχι εγώ, ένας φίλος μου) διαπίστωσα ότι είναι και ωραίο τυπάκι, και το twitter feed του το επιβεβαιώνει. Οπότε περίμενα ότι θα ταιριάξει με το SNL cast και θα μας δώσει τουλάχιστον ένα digital short με τον Σάμπεργκ ( όπως τότε). Αντί γι αυτό είχε 2 σύντομες εμφανίσεις, από τις οποίες στη μία του επιτέθηκε κοράκι. Δεκτόν.

Next: Έμμα Στόουν με Coldplay

Το Tell Him έβαλε τις γυναίκες του καστ να δουλέψουν μαζί, και να εξηγήσουν με ένα τραγούδι τους κανόνες των σχέσεων. Οι συμβουλές γίνονται όλο και πιο ακραίες, και το σκετσάκι σου αφήνει ένα χαμόγελο στα χείλη. (βίντεο)

Το καλύτερο της βραδιάς ήταν το J Pop America Fun Time Now. Κάποιοι αμερικάνοι φοιτητές που αγαπούν πολύ την Ιαπωνία μαζεύουν σε μια τηλεοπτική εκπομπή ό,τι έχουν καταλάβει από την γλώσσα και κουλτούρα της χώρας. Παίρνεις μια ιδέα από τη φωτογραφία, αλλά όχι από τη μανιακή χορογραφία, τα τραγουδάκια και την χαρά που σου βγάζει αυτο το σκετς. Άριστα Α. (βίντεο)

Lord Windermere: Ο ακριβοθώρητος Πωλ Μπρίτεν είναι 47 χρονων, φοράει παλιομοδίτικο κουστούμι (Γαλλία 17ου αιώνα;), χορεύει και παίζει κρυφτό μόνος του. Για έναν περίεργο λόγο ο Σουντέικις τον βρίσκει αξιολάτρευτο, και βάζει τις φωνές στο γιο του (κάθε φορά που φώναζε «Στίβεν» γελούσα περισσότερο). Έξοχα περίεργο σκετς, σαν αυτά που μου αρέσουν.

Μετά από ένα μήνα συνεχόμενης δουλειάς ήρθε η ώρα για ένα μικρό διάλειμμα για τους ανθρώπους του SNL. Απιστρέφουν τον Νοέμβριο, με τρεις πολλά υποσχόμενουνους παρουσιαστές.

• 5 Νοεμβρίου: Τσάρλι Ντέι (It’s Always Sunny in Philadelphia, Horrible Bosses) / Maroon 5
• 12 Νοεμβρίου: Έμμα Στόουν (Easy A, Crazy Stupid Love, Spiderman)/ Coldplay
• 19 Νοεμβρίου: Τζέισον Σίγκελ (How I Met Your Mother, Forgetting Sarah Marshall, Muppets movie) / Florence and the Machine