Προσπάθησα. Αλήθεια. Η Γουίτνι Κάμινγκζ είναι νέα, γυναίκα, κωμικός, και φέτος εκτιμήθηκε αρκετά ώστα να μην της δώσουν μία, αλλά δύο σειρές. Είναι συμπαραγωγός στο 2 Broke Girls, και επιπλέον έχει ολοδική της σειρά με το όνομά της. Είναι εμφανές από τις συνεντεύξεις της ότι δεν έχει έλλειψη αυτοπεποίθησης, όμως δυστυχώς η Whitney δεν είναι όσο αστεία νομίζει.
Επειδή ούτως ή άλλως θα με πείτε προκατειλημμένη, ας το παραδεχτώ εξαρχής.
Δε συμφωνώ με τον Ράιαν Μέρφι. Δεν ταιριάζουν τα χνώτα μας. Ούτε το Nip/Tuck άντεχα ούτε το Glee. Πιστεύω ότι έχει ταλέντο και ιδέες, αλλά καθόλου μέτρο. Δυσκολεύεται να πει μια ιστορία με αρχή, μέση και τέλος. Και φαντάζομαι (δεν το ξέρω) ότι δεν είναι το καλύτερό του να ακούει συμβουλές.
Ο τρόμος ως είδος δε μου αρέσει, και δε βρίσκω το λόγο.
Ωστόσο το American Horror Story παρουσιάζει συμπτώματα που ακόμα και ένας φαν θα παραδεχτεί. Είναι απλά κακό.
Δύο φτωχές σερβιτόρες σε diner στο Μπρούκλιν: η μια από ταπεινή οικογένεια (Κατ Ντένινγκς – Nick and Norah’s Infinite Playlist) και η άλλη πρώην πάμπλουτη (Μπεθ Μπερς) που σε μια νύχτα έχασε τα πάντα.
Για την ακρίβεια έχω δει τα τρία επεισόδια του 2 Broke Girls που έχουν προβληθεί μέχρι τώρα. Είναι η δεύτερη κωμωδία της Whitney Cummings (ναι, η πρώτη είναι το Whitney). Αν και δεν έχω τίποτα σπουδαίο να πω, είπα να το ανεβάσω το ποστ γιατί η σειρά μόλις πήρε full season pickup, οπότε τουλάχιστον θα τη γράφω στο πρόγραμμα για πολύ καιρό. Δεν είναι κακή, αλλά ούτε και καλή. Έχει γέλια κονσέρβα και χρονομετρημένες ατάκες (βαριέμαι), στερεότυπα, ρατσιστικά αστεία και πολλή κακία. Ο χαρακτήρας της Κατ Ντένινγκς από τον πολύ κυνισμό συχνά βγαίνει κακιασμένη, και είναι ενοχλητικό. Όμως ομολογώ ότι γέλασα σε μερικά σημεία, και είναι κάτι που δεν έχει γίνει με άλλη φετινή κωμωδία. Οπότε δεν μπορώ να το προτείνω, ούτε να συμβουλέψω να το αποφύγεις. Ούτε εγώ έχω αποφασίσει πως θα πορευτώ, αλλά δε με πολυνοιάζει κιόλας.
Ο στρατιώτης Νίκολας Μπρόντι (Ντέμιεν Λιούις) επιστρέφει στις ΗΠΑ μετά από οχτώ χρόνια αιχμαλωσίας στο Αφγανιστάν. Ενώ η χώρα τον υποδέχεται ως ήρωα, η αναλύτρια της CIA Κάρι Μάθισον (Κλαιρ Ντέινς) υποψιάζεται ότι είναι τρομοκράτης.
Η νέα σειρά του JJ Abrams, σε σενάριο του Τζόναθαν Νόλαν και πρωταγωνιστές τους Τζιμ Καβίζελ και Μάικλ Έμερσον είναι αν μη τι άλλο καλοφτιαγμένη. Ο κύριος Φιντς (Έμερσον) είναι ένας μυστηριώδης εκατομμυριούχος, που έχει στην κατοχή του πληροφορία για ένα άτομο κάθε μέρα που θα εμπλακεί σε βίαιο έγκλημα. Δεν ξέρει αν θα είναι ο θύτης ή το θύμα, ούτε πώς και τι θα γίνει ακριβώς. Προσλαμβάνει τον Τζιμ Ρις (Καβίζελ), πρώην πράκτορα της CIA με πονεμένο παρελθόν, για να προλαμβάνει τα εγκλήματα.
Η Έμιλυ Βανκάμπ δοκιμάζεται για πρώτη φορά σε πρωταγωνιστικό ρόλο ως Έμιλυ/Αμάντα, μια κοπελίτσα που αλλάζει ταυτότητα και επιστρέφει μετά από πολλά χρόνια στα Χάμπτονς για να πάρει εκδίκηση από όσους έβλαψαν τον πατέρα της και της κατέστρεψαν τη ζωή.
Στο Σικάγο του εξήντα, υπάρχει ένα κλαμπ όπου οι σερβιτόρες φορούν ελάχιστα ρούχα και ουρά και αυτιά κουνελιού. Είναι τα περιβόητα κουνελάκια, που ζουν όλα μαζί στο Playboy Mansion υπό τη φροντίδα του Χιου Χέφνερ. Απαγορεύεται αυστηρά να κάνουν σχέση με τους πελάτες, ακόμα και να τις αγγίζουν. Ο Χεφ νομίζει ότι έχει φέρει φοβερή επανάσταση στο φεμινιστικό κίνημα.