Couchpotato.gr

Couchpotato.gr

1·Φεβ·2008 Lost 4×01: The beginning of the end

Το σκεφτόμουν όλη μέρα. Σήμερα επιτέλους θα δω καινούριο επεισόδιο Lost. Είχα κάνει επανάληψη, είχα δει τα mobisodes, είχα βάλει την πολυθρόνα στη θέση της, τα ηχεία στη σωστή γωνία. Πάτησα play. Χαμογελώντας.

cap08.jpg

Ο Ντέσμοντ επιστρέφει και αποκαλύπτει το μήνυμα του Τσάρλυ πριν πεθάνει, ότι δηλαδή το πλοίο δεν είναι της Πένυ. Αυτή η πληροφορία διχάζει τους Losties, που δεν ξέρουν αν πρέπει να εμπιστευτούν τους ξένους που παρουσιάζονται ως σωτήρες. Ο Λοκ αποφασίζει να πάει στον οικισμό των “άλλων” για να κρυφτεί από τοσυς παρείσακτους, μαζί του και ο Χέρλι, η Κλαιρ, ο Σώγιερ και ο Μπεν. Οι υπόλοιποι είναι στην ομάδα του Τζακ, που κατεβαίνει στην παραλία για να τους βρει ευκολότερα το πλοίο. Στην τελευταία σκηνή ο Jeremy Davies πέφτει με αλεξίπτωτο. Στο μεταξύ γύρω στη μέση του επεισοδίου ο Χέρλι βρίσκει την καλύβα του Τζέικομπ. Κοιτάζει από το παράθυρο, και βλέπει τον Κρίστιαν (τον πατέρα του Τζακ) και κάποιον άλλο (τον Τζέικομπ;) που τον τρομάζει, και φεύγει τρέχοντας.

Περισσότερο ενδιαφέρον έχει το flash forward, που είναι Χέρλι-centric. Μαθαίνουμε λοιπόν ότι εκτός από τoν Τζακ, την Κέιτ και την Κλαιρ, διασώζεται και αυτός. Και ότι συνολικά είναι έξι, οι “Oceanic 6”. Ο νεκρός Τσάρλυ (“I’m dead but I’m also here”) προσπαθεί σε διάφορες περιστάσεις να τον πλησιάσει και να του πει ότι πρέπει να πάει πίσω, και ότι τον χρειάζονται. Ο Χέρλι πείθεται, και το λέει στον Τζακ. Του λέει ότι δεν έπρεπε να πάει με το μέρος του Λοκ, και ότι θα κάνει ότι μπορεί για να πάνε πίσω. “I think it wants us to go back”

Μερικές τελευταίες σκέψεις (για την ώρα)

  • Ο Τζακ του flash forward μοιάζει σε καλή κατάσταση, μάλιστα αναφέρει ότι σκέφτεται να αφήσει μούσι. Οπότε το σημερινό τοποθετείται χρονικά πριν από το flash forward του 3×23-3×24. Τι να μεσολάβησε;
  • Ο Κρίστιαν τελικά είναι ζωντανός;
  • Ο Τζακ τράβηξε τη σκανδάλη για να σκοτώσει τον Λοκ, μόνο που το όπλο δεν είχε σφαίρες. Ο γιατρός έφτασε στα όρια του.
  • Πόσο ξύλο θα φάει ακόμα ο Μπεν;
  • Ίσως έχει και ο Χάρλυ κάποιο σύνδεσμο με το νησί, αφού κατάφερε όχι μόνο να δει τον Τζέικομπ, αλλά και να εξαφανίσει την καλύβα με τη δύναμη του μυαλού του (ή κάτι τέτοιο).
  • Ένας μυστήριος τύπος, ο Matthew Abbadon εμφανίζεται στο flash forward του Χέρλι και τον ρωτάει αν είναι ζωντανοί. Ποιοί;
  • Στους τίτλους έπεσαν και τα ονόματα των Harold Perrineau, Ken Leung, και Rebecca Mader, αν και δεν εμφανίστηκαν στο επεισόδιο.

UPDATE: Διάβασε για το επόμενο επεισόδιο, το 402, εδώ.


Tags: Lost · Κριτική, Σχόλια: 17 Σχόλια


17 Σχόλια μέχρι τώρα

  • 1 Αποστόλης // 2 Φεβρουαρίου, 2008 στις 12:56

    Εγώ σήμερα θα κάτσω να το δώ!Επιτέλους άρχισε!Ποιός περιμένει μέχρι την επόμενη εβδομάδα ρε γμτ;

  • 2 spitoskylo // 2 Φεβρουαρίου, 2008 στις 15:19

    Ήταν λίγο αργό επεισόδιο. Μέτριο. Η αναβροχιά λόγω απεργίας φταίει που γίνεται τόσος ντόρος πάλι με το Lost. Εγώ έχω εγκαταλείψει κάθε ελπίδα ότι οι άνθρωποι ξέρουν τι τους γίνεται. Δεν υπάρχει περίπτωση να δωθεί τελεσίδικη, αξιοπρεπής εξήγηση για όλα έτσι που τα ‘χουν κάνει.

  • 3 Αποστόλης // 3 Φεβρουαρίου, 2008 στις 20:05

    Θα δωθεί.Το έχουν δηλώσει οι συγγραφείς άλλωστε.Εμένα με άρεσε το επεισόδιο πάντως.Θα καούμε πάλι!

  • 4 kostas // 3 Φεβρουαρίου, 2008 στις 22:45

    τελειο επεισοδιο! ακολουσησε τα πολυ καλα επισοδια του 2ου μισου της 3ης σεζον. Μακαρι να εχουμε αναλογη συνεχεια. εδειξε λιγο απ’ ολα, και το τζακ να αρχιζει να μπεκροπινει… βοτκα και συ πρωι πρωι ρε παιδι μου…

    το οτι μπορει να μην ειναι ειναι ο κριστιαν ο τζεικομπ, αλλα εκεινος που κοιταξε απο το παραθυρο, δεν το ειχα σκεφτει. καλη ιδεα.
    αντε το λοστ ανεβηκε!

  • 5 jagg // 4 Φεβρουαρίου, 2008 στις 01:41

    Ki an o Cristian pou vlepei o Hurley einai aplws o “mavros kapnoulis” pou exoume kairo na ton antamwsoume…??? Prepei na arxisoun na 3hgountai oi kyrioi siga-siga giati pio meta den 8a tous ftanoun ta epeisodia.

  • 6 snorkel // 4 Φεβρουαρίου, 2008 στις 12:43

    pote eipan oti sothike kai i clair?
    kai pou ton eides ton cristian sto spiti?
    aaaaaaaaaa prepei na to xanadw

  • 7 couchpotatogr // 4 Φεβρουαρίου, 2008 στις 13:11

    Θυμάσαι που είπε ο Ντέσμοντ στον Τσάρλυ ότι είδε όραμα με την Κλαιρ και το μωρό να φεύγουν από το νησί με ελικόπτερο, και ο ίδιος να πνίγεται; Επειδή γενικά “του βγαίνουν” τα οράματα, υποθέτω ότι η Κλαιρ είναι από αυτούς που φεύγουν.

  • 8 colpocoquette // 4 Φεβρουαρίου, 2008 στις 13:57

    Παιδιά. Μην ξεχνάμε τον michael k το γιό του.
    Δεν περνάνε οι μέρες μέχρι την άλλη Παρασκυεή.

  • 9 viki vale // 4 Φεβρουαρίου, 2008 στις 14:35

    Spitoskilo eisai adikos, to epeisodio itan poli kalo san eisagogi ston 4o kyklo, isos tha eprepe na to exoun kanei diplo oste na einai pio xortastiko. Eimai sigouri oti tha dothoun apantiseis, apla mas ta vgazoun ola komati komati (kai tin psixi mas mazi) gi afto kai merika pragmata fantazoun pros to paron unbelievable. Pantos i claire den nomizo na epiviosei, meta to thanato tou Charlie einai poli adinamos krikos kai o mithos leei oti oi Oceanic 6 ektos apo Kate-Jack-Hugo einai oi Koreates kai o Sayid. We’ll see alla pios antexei mexri to 2010!

  • 10 spitoskylo // 4 Φεβρουαρίου, 2008 στις 21:57

    Viki vale (εσύ δεν πέθανες στο τέλος του πρώτου batman;) είμαι απολύτως σίγουρος ότι δεν υπάρχει κανένας τρόπος να μαζέψουν όλα τα μυστήρια που έχουν σκαρώσει. Γιατί προσθέτουν διαρκώς καινούρια. Στην αρχή ήταν οι πολικές αρκούδες, οι ψίθυροι κι ο καπνός, μετά ήταν οι άλλοι και το κουμπί, τώρα έχουμε τους άλλους-άλλους και περισσότερα μυστήρια απ’ το μέλλον. Της μουρλής γίνεται -ανυπομονό για το νταχτιρντί στο τέλος, δεν θα έχουν πού να κρυφτούν από την κατακραυγή. Γι’ αυτό ο JJ Abrams κάνει τα Cloverfield και τα Star Trek τώρα που προλαβαίνει.

  • 11 mickey // 5 Φεβρουαρίου, 2008 στις 02:46

    kserei kaneis posa episodeia 8a pexoun fetos?

  • 12 LefteRakos // 5 Φεβρουαρίου, 2008 στις 02:51

    Vre spitoskylo eisai akatadektos, aman pia! Afou to dilwsan oti to exoun grapsei exoun gurisei ta perissotera episodeia kai exoun vgalei sigoura olous tous titlous twn episodeiwn(kai tis hmerominies pou tha paixtoun)! Oso gia ta mustiria pou les ta exoun apantisei peripou se ola,alla einai ligo duskola na ta katalaveis! Oi polikes arkoudes tis efere i darma gia piramata(Thumisou pou eixan fulakismenous tin Kate kai Soyer)oi psithiroi einai apo to nisi kai gia ton kapno den xoun pei akoma! To kwlopaido o mike(mauros) den kserw pou einai toso kairo….an den to ksanadiksoun tote tha prepei na anarwtiwmaste an mas douleuoun oi senariografoi…

  • 13 LefteRakos // 5 Φεβρουαρίου, 2008 στις 02:52

    Nai einai 8 mono episodeia apo 40 lepta to kathena….google it na ta vreis!!

  • 14 Danai Lama // 5 Φεβρουαρίου, 2008 στις 16:04

    Tελικά με αυτή τη σειρά όλοι είμαστε χαμένοι…
    Are you lost too?

  • 15 viki vale // 5 Φεβρουαρίου, 2008 στις 20:54

    Vre spitoskilo ama pisteveis oti prokeitai peri moufas min xaneis to xrono sou vlepontas to, des kalitera cartoon network na goustareis, den kovetai omos efkola to Lost, ha? Ego eida 2 season moufas (8-9) parolo pou to Xfiles eixe eixe idi leiksei apo ta mesa tou 7ou kiklou giati den mporo tis unfinished business.
    Eilikrina nomizo oti sto telos to Lost tha se apozimiosei gia to xrono sou, edo paratame tis douleies mas gia na to sizitame!
    (PS, den pethana sto Batman 1 apla epixa me ton Bruce, to omologise aloste kai o idios sti Selina Kyle sto Batman Returns, ton kalitero Batman ever)

  • 16 Lost 4×02: Confirmed Dead « couchpotato.gr // 9 Φεβρουαρίου, 2008 στις 17:18

    […] για το προηγούμενο επεισόδιο, το 401, εδώ.   Filed under: Lost, Κριτική […]

  • 17 Τάσος // 28 Δεκεμβρίου, 2008 στις 21:30

    Υ.Γ. LOST 03×22: “Ο Φύλακας της Σίκαλης” των τηλεοπτικών σίριαλ;

    Το τελευταίο επεισόδιο της 3ης σεζόν του LOST είναι ένα επεισόδιο που μπορεί να σου αλλάξει τη ζωή. Είναι υπερβολικό, αλλά το «Through the Looking Glass” μπορεί να σταθεί κοντά στα επιδραστικότερα έργα της μοντέρνας λογοτεχνίας. Είναι ιερόσυλο, αλλά το LOST μού φέρνει στο νου το «Ο Φύλακας της Σίκαλης» που όταν το διάβασα άλλαξε ο τρόπος που σκέπτομαι για πάντα. Και αν διαβάζοντας το περιβόητο μυθιστόρημα του Σάλιντζερ ασκείσαι, όπως ο κύριος χαρακτήρας του Holden Caulfield, στην αμφισβήτηση ενάντια σε κάθε κατεστημένη τάξη, φτάνοντας σε σημείο να υπονομεύεις ακόμα και τον ίδια σου τη φυσική υπόσταση, τι είναι εκείνο που μαθαίνεις από το συγκεκριμένο LOST;

    Μα, βέβαια, το να αμφισβητείς συνέχεια όχι την υλική και κοινωνιολογική τάξη των πραγμάτων αλλά την ιδεολογική τους προσέγγιση, υποσκάπτοντας και ανατρέποντας τον τρόπο με τον οποίο εσύ ο ίδιος έχεις μάθει να θεωρείς τα γεγονότα. Ποτέ , όμως, χωρίς αντίτιμο.

    Η στιγμή κατά την οποία εμφανίζεται η Κέιτ στο αεροδρόμιο μπροστά στον Τζακ ανατρέπει κάθε τι που ξέραμε για τη “φυσιολογική” ροή των γεγονότων στο σίριαλ, και σε ένα μεταεπίπεδο κάθε τι που ξέραμε για τις μεθόδους τής κινηματογραφικής κατάτμησης και αναδιάταξης του χρονικού πλαισίου. Εννοείται ότι πολλές φορές στο παρελθόν σκηνοθέτες έχουν επιχειρήσει να διηγηθούν ιστορίες έξω από τη γραμμική κατεύθυνση του χρόνου, άλλοτε επιτυχημένα (πχ Memento) άλλοτε όχι, άλλοτε εν τέλει κατανοητά στον θεατή άλλοτε όχι (πχ Mulholland Dr.).

    Οι παραγωγοί του LOST επιχείρησαν μια καθ’ όλα έντιμη προσέγγιση στη χρονολογική τους απάτη. Ποτέ δεν εμφάνισαν προσδιοριστικούς χωροχρονικούς υποτίτλους στις σκηνές τους. Ρίξανε τις πρώτες ομοβροντίες στις εναρκτήριες –αντίστροφες μεταξύ τους- σκηνές στα 03×01 και 03×20. Προλείαναν το έδαφος με τα συνεχή flash forward του Ντέσμοντ. Και στο τελικό 03×22, σκόρπισαν υπονοούμενα ώστε να αναλογιστούμε τι πραγματικά συμβαίνει. Όποιος έχει μάτια ανοιχτά, ίσως το δει, όποιος όχι, θα σαστίσει, αλλά και πάλι, η άγνοιά του θα ανταμειφθεί με ένα κραταιό αίσθημα άφατης συναισθηματικής έντασης.

    Εν τάχει, να μερικά από αυτά τα -γνωστά ήδη- υπονοούμενα:
    • Οι κλυδωνισμοί του αεροσκάφους και η αταραξία του Τζακ
    • Το 1ο τηλεφώνημα στην Κέιτ με τη στοιχειωμένη, νησιωτική προσφώνηση: hey
    • Ο αναγραμματισμός του ονόματος του γραφείου τελετών (όχι, βέβαια, προς χρήση κατά την προβολή σε πραγματικό χρόνου του επεισοδίου)
    • Η αποφυγή του Τζακ να καλέσει τον πατέρα του στο φαρμακείο, το βλέμμα του επικεφαλής ιατρού στο ξέσπασμα του Τζακ στο νοσοκομείο και η αγωνία του Τζακ σχετικά με το τι έχει περάσει.
    • Το κλείσιμο του ματιού με τη συμμετοχή του Χέρλει. Τη 2η φορά που η προσφορά του για βοήθεια απορρίπτεται (από το Σόγιερ), ξέρεις ότι οι σκηνές δεν έχουν γυριστεί τυχαία και ότι αυτός είναι που τελικά θα σώσει τον Σαγίντ και τους άλλους. Βλέπεις μόνος σου μπροστά, «look forward» είναι η λέξη σουσάμι, δεν έχεις παρά να συλλαβίσεις τη λέξη “forward” για να μπολιάσει τον τρόπο που βιώνεις το όλο επεισόδιο – το σημαίνον μπορεί να σε οδηγήσει στο σημαινόμενο.
    • Τέλος, η εξωφρενική συμπεριφορά του Τζακ σε όλη τη διάρκεια του “flashback”. Έκπληξη για τον καταστροφικό χαρακτήρα της και άστοχος προβληματισμός για το πώς κατάφερε να κυριαρχήσει στον εαυτό του και να επανέλθει στο γνώριμό μας υπερ-δοτικό Τζακ. Ενώ το πραγματικό ερώτημα αφορά στο λόγο που τον οδήγησε σε αυτή την οδυνηρή θέση. Η απόρριψη από τη γυναίκα του; Πολύ εύκολο για να είναι αληθινό, πολύ out-of-Lost.

    Η δομή και τα γεγονότα του 03×22, πέρα από τις πλείστες όσες σημειολογικές αναφορές όπως οι 3 απόπειρες αυτοκτονίας που σχετίζονται όλες με την αφαίρεση ή το σώσιμο άλλων ζωών, μου επιτρέπουν να χαρακτηρίσω ολάκερο το σίριαλ, όσον αφορά στην εξέλιξη και όχι στα προκαλούμενα στον τηλεθεατή συναισθήματα, με την περίφημη γκαουσσιανή καμπύλη (δηλ. με ένα γράφημα σε σχήμα λόφου).

    Το “Through The Looking Glass” βρίσκεται, φυσικά, στην κορυφή της καμπύλης. Είναι το ολικό ακρότατο της διαδρομής των αγνοούμενων. Και όχι ως προς μία μόνο έννοια:

    • Βρίσκεται ακριβώς στη μέση της τηλεοπτικής διάρκειας του σίριαλ, άραγε και σε εκείνη του πραγματικού χρονικού διαστήματος (από το ατύχημα ως το τέλος);
    • Είναι η 1η φορά που επιτυγχάνεται επικοινωνία με τον έξω κόσμο, άρα σκοτάδι από τη μια μεριά, φως απ’ την άλλη.
    • Ο επίμοχθος ανηφορικός δρόμος της επιβίωσης έχει ολοκληρωθεί, ξεκινάει (;) πλέον ο προοιωνισμένος δρόμος της σωτηρίας
    • Ο θάνατος ενός εκ των βασικών πρωταγωνιστών αλλάζει άρδην το τοπίο προετοιμάζοντάς μας για παρόμοιους επόμενους.
    • Κορυφώνεται το ειδύλλιο του Τζακ και της Κειτ στο επικό «Cause I Love You”, ένα ειδύλλιο που ξεκίνησε από μια βελόνα με κλωστή, σφυρηλατήθηκε μέσα σε μια γκρεμισμένη σπηλιά, υμνήθηκε μέσα από βλέμματα και καθημερινές κουβέντες και δοκιμάστηκε μέσα από παλινωδίες και αντιπερισπασμούς. Ακόμα και καταδικασμένη να μην ήταν μια τέτοια αγάπη λόγω των ειδικών συνθηκών που επικρατούν, η ρομαντική θεώρηση του Έρωτα ορίζει ότι ο έρωτας θεριεύει όσο παραμένει σιωπηλός – η διαδικασία φθοράς και σταδιακού μαρασμού του εκκινεί αναπόφευκτα τη στιγμή που εκδηλώνεται.
    • Και, βέβαια, η μνημειώδης σκηνή συνάντησης στο αεροδρόμιο σηματοδοτεί το τέλος (;) των διαφωτιστικών «flash back», και την αρχή των μυστηριακών “flash forward” (βλ. νεκρός σε φέρετρο). Ως τώρα ανατρέχαμε στο παρελθόν για να κατανοήσουμε τον τρόπο συμπεριφοράς των χαρακτήρων, από δω και στο εξής θα «ανατρέχουμε» και θα εστιάζουμε στο τώρα για να επιχειρήσουμε να εξηγήσουμε τα «γιατί» του μέλλοντος.

    Σε ένα παλιό πρόβλημα λογικής, αν θυμάμαι καλά, το ζητούμενο είναι να καλυφθούν οι 9 τελείες που σχηματίζουν ένα τετράγωνο (4 στις γωνίες, 4 στη μέση των πλευρών και 1 στο κέντρο) τραβώντας 4 μόνο ευθείες γραμμένες μονοκοντυλιά. Η λύση είναι απλή – το μόνο που χρειάζεται είναι να σκεφτούμε εκτός των ορίων που μας θέτει το τετράγωνο.

    Αυτό, τελικά, είναι το μεγάλο μάθημα του LOST, “Through The Looking Glass”. Οι παραγωγοί ορίζουν ένα πλαίσιο λειτουργίας και μας προκαλούν να κινηθούμε έξω απ’ αυτό. Και ποια η απάντησή τους στο αιώνιο ερώτημα Λογική ή Συναίσθημα που διχάζει ακόμα και τους ίδιους τους πρωταγωνιστές τους (Τζακ – Λοκ);

    Η εξήγηση του “flash forward” μυστηρίου αφήνει το εκκρεμές να ταλαντώνεται: όποιος μάζεψε τα κομμάτια του παζλ και έλυσε το γρίφο μπορεί να περηφανεύεται για την οξυδέρκειά του. Αλίμονο, το αντίτιμο ήταν η κορύφωση του δράματος να τον βρει προετοιμασμένο και ήρεμο. Οποία αντίθεση με το χάσκον στόμα ενός αιφνιδιασμένου τηλεθεατή που μετά τη μοιραία πλημμύρα-ταφόπλακα του ανανήψαντος Τσάρλι βρίσκεται ο ίδιος να παλεύει σε ένα πέλαγος αναπάντητων αποριών και σπαραξικάρδιων συναισθημάτων αναθέματος και συμπαθείας .

Σχολιάστε:

XHTML: Μπορείτε να κάνετε χρήση των εξής tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>