Couchpotato.gr

Couchpotato.gr

29·Ιαν·2009 Lost 5×03 “Jughead”

Συνηθίζω να αρχίζω τους σχολιασμούς μου με κάτι που μου ήταν αδιάφορο για να το βγάλω από τη μέση. Αυτή τη φορά δεν έχω κάτι, ίσως επειδή στο Jughead δεν εμφανίστηκαν καθόλου οι Oceanic 6.

Το νησί ζει πλέον στο 1954. Οι άλλοι ζουν και βασιλεύουν με ηγέτη τον Ρίτσαρντ. Λέει ότι υπάρχει στάνταρ διαδικασία με την οποία διαλέγουν τον αρχηγό τους, και ο Λοκ τον προσκαλεί στην γέννησή του σε δύο χρόνια. Ένας από τους άλλους είναι και ο νεαρός Τσαρλς Γουίντμορ! Αυτό είναι λίγο μπέρδεμα. Από τη μια αρχίζει να εξηγεί τη σχέση του με το νησί, από την άλλη όμως… πόσο χρονών είναι; Αν ήταν γύρω στα είκοσι το ’54, τότε σήμερα είναι ογδόντα. Μήπως η διαδικασία γήρανσης αρχίζει αφού φύγεις από το νησί; Γνωρίζουμε και μια άλλη “άλλη”, την “Έλι”. Μας τη δείχνουν τόσο, που μας κάνουν να αναρωτηθούμε. Μήπως είναι κάποια που ήδη ξέρουμε; Ms. Hawking perhaps? Και ο Ντάνιελ λέει ότι κάτι του θυμίζει.

Το νησί είναι πανέμορφο, και το φως λαμπερό και διαφορετικό από το πρώτο επεισόδιο. Το βρίσκουμε πολύ πριν την έλευση της Dharma και λίγο μετά την έλευση του αμερικανικού στρατού. Πήγε μια ομάδα να δοκιμάσει κάτι βόμβες υδρογόνου και την ξεπάστρεψαν οι άλλοι. Πώς το εντόπισαν άραγε;

3 χρόνια μετά, ο Ντέσμοντ φτάνει στην Οξφόρδη και στο πανεπιστήμιο κάνουν ότι δε θυμούνται τον Φάραντεϊ. Ανακαλύπτει ότι ο τρελός επιστήμονας έκανε πειράματα σε μια καημένη κοπέλα και την παράτησε να ζει βασανισμένη με τη συνείδησή της να πηδάει σε διάφορα σημεία της ζωής της. Πάλι καλά που υπάρχει και ο κύριος Γουίντμορ που πληρώνει τα νοσήλεια. Ο ίδιος που χρηματοδοτούσε τις έρευνες του Φάραντεϊ. Με τις αποκαλύψεις να πέφτουν βροχή, ο Ντέσμοντ πάει να τον βρει και αποσπά την πολυπόθητη διεύθυνση. Η καταζητούμενη μαμά ζει στο ηλιόλουστο L.A.

Η Πένι συμφωνεί να πάνε να τη βρούνε, όμως πρέπει να προσέχει. Πηγαίνει στο στόμα του λύκου, ο Μπεν έχει ορκιστεί να τη σκοτώσει. Δεν τη βλέπω καλά. Είναι και μάνα τώρα. Μάλιστα το παιδάκι το έβγαλαν Τσάρλι (τι γλυκό).

Πολύ καλό επεισόδιο, από εκείνα που άνετα τα ξαναβλέπεις στο καπάκι. Εϊναι συναρπαστικό να βλέπουμε ζωντανή την ιστορία του νησιού. Μια χαρά μας έχει μπει ο πέμπτος κύκλος.


Tags: Lost · Κριτική, Σχόλια: 3 Σχόλια


3 Σχόλια μέχρι τώρα

  • 1 bill // 30 Ιανουαρίου, 2009 στις 03:02

    ΕΛΑ ΡΕ COUCHPOTATO , ΜΗ ΜΟΥ ΠΕΙΣ ΟΤΙ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΛΙΓΟ ΒΑΡΕΤΟ ! ? ! ? ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΚΑΚΟ ΑΛΛΑ ΧΩΡΙΣ ΤΟΥΣ ΚΥΡΙΟΥΣ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ , ΚΑΠΩΣ ΑΝΟΥΣΙΟ ΓΙΝΕΤΑΙ. ΠΑΝΤΩΣ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΞΕΚΙΝΗΣΕΙ Ο ΝΤΕΣΜΟΝΤ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΠΟΛΥ. ΝΟΜΙΖΩ ΕΙΝΑΙ ΑΠ ΤΙΣ ΠΙΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΕΣ. ΛΕΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η MS. HAWKING EKEINH H ΑΤΑΛΑΝΤΗ ΚΟΠΕΛΙΤΣΑ? ΓΙΑ ΝΑ ΔΟΥΜΕ …. ΚΑΙ ΤΙ ΣΚΑΤΑ ΕΧΕΙ Η ΣΑΡΛΟΤ ? ΤΙ ΤΗΣ ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΙ Ο ΝΤΑΝ?

  • 2 irene // 30 Ιανουαρίου, 2009 στις 09:24

    αυτό με τον ντέσμοντ τώρα, με εχει καταμπερδέψει..
    ο πέμπτος κύκλος φαίνεται πιο ψαγμένος νομίζω..θα δείξει βέβαια..

  • 3 viki vale // 2 Φεβρουαρίου, 2009 στις 13:44

    Ektos apo afta pou anafereis na simeioso oti mou arese poli i atacka tou Lock gia tous others os “My people”, kata t’alla oxi kai varetoi oi O6 re couchpotato!

Σχολιάστε:

XHTML: Μπορείτε να κάνετε χρήση των εξής tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>