Couchpotato.gr

Couchpotato.gr

6·Μαρ·2009 Lost 5×08 “LaFleur”

Το νησί: τα χρόνια της Ντάρμα

lost5x08

Νομίζω φέτος περισσότερο από κάθε άλλη χρονιά υπάρχουν πολλές πληροφορίες για κάθε επεισόδιο πριν προβληθεί. Είναι κάτι που προσπαθώ να αποφεύγω, γι αυτό και έχω σταματήσει να βλέπω και να αναπαράγω τα sneak peaks. Πιστεύω ότι περιορίζουν σε μεγάλο βαθμό τη χαρά της ανακάλυψης, ακόμα και η πιο μικρή πληροφορία. Για παράδειγμα είχα δει τις publicity photos, τι πιο ανώδυνο. Κι όμως, έδειχναν την Ρέικο Άιλεσγουορθ έγκυο και αν και δεν καταλάβαινα τι έβλεπα εκείνη τη στιγμή, όταν την έσωσαν από τους άλλους και της έβγαλαν το σακί από το κεφάλι την αναγνώρισα, και είναι κρίμα.

Έχοντας πει αυτό, θέλω να δηλώσω ότι το Lost είναι τεράστια σειρά. Κάθε επεισόδιο είναι διαφορετικό, υπάρχει κάτι για όλους, και όταν είναι σε κέφια δεν παίζεται. Το LaFleur με ενθουσίασε.

Κατ’ αρχήν είναι Sawyer-centric. Μου αρέσει πως έχει ωριμάσει αυτός ο χαρακτήρας με τα χρόνια. Έχει φτάσει στο σημείο να λύνει τα προβλήματα του λέγοντας αλήθεια. Ακόμα και ο Ρίτσαρντ (η καλύτερα “ο τύπος με το αϊλάινερ”) αφοπλίστηκε από αυτή την τακτική. Τρία χρόνια μετά δεν έχει χάσει την ελπίδα ότι θα επιστρέψει ο Λοκ και οι άλλοι και έχει βάλει τον Τζιν να οργώνει σε καθημερινή βάση το νησί ψάχνοντας τους. Με αυτό το δεδομένο βέβαια η αντίδραση τους στο προηγούμενο επεισόδιο που τους βρήκε ήταν υπερβολικά ήπεια. Αντί να αρχίσει να χοροπηδάει από χαρα και να φωνάζει γιούπι τους βρήκα, έσκασε ένα αινιγματικό χαμόγελο. Παρεπιπτόντως τα αγγλικά του είναι πλέον τέλεια. Να τα βλέπουν οι γονείς που ξεπαραδιάζονται στα φροντιστήρια. Στο νησί έπρεπε να στείλουν τα καμάρια τους.

Ο Σώγιερ είναι πλέον με την Τζουλιέτ,  ζουν μαζί και δείχνουν ευτυχισμένοι. Έχει ξεπεράσει την Κέιτ. Τουλάχιστον όταν το διηγείται στον Οράτιο τον πιστεύω απόλυτα. Τόσο που απογοητεύομαι με την τελευταία σκηνή, που την βλέπει μπροστά του. Είναι υπεύθυνος ασφαλείας της Ντάρμα, και μάλιστα οι παρατρεχάμενοι του τον τρέμουν (έκτακτη εμφάνιση και από τον Τζίμι Μπάρετ του Mad Men).  Ο Μάιλς τον φωνάζει “αφεντικό”. Η Τζουλιετ επιδιορθώνει φορτηγάκια Φολκσβάγκεν (τα οποία λατρεύω για εντελώ προσωπικούς λόγους) και έχει κρεμάσει το στηθοσκόπιο.

Η ζωή τους μοιάζει ειδυλλιακή, τόσο πολύ που αναγκαστικά αναρωτιέσαι γιατί έπρεπε να επιστρέψουν οι έξι. Όμως πώς φτάσαμε ως εκεί;

Λίγο αφού γύρισε ο Λοκ τη ρόδα γίνεται μια τελευταία λάμψη, λίγο διαφορετική από τις προηγούμενες. Όπως το περιγράφει ο Ντάνιελ, ο δίσκος σταμάτησε να πηδάει, αλλά παίζει λάθος τραγούδι. Έχουν κολλήσει στο ’70. Ξέρεις, παντελόνι καμπάνα και ντίσκο μουσική. Δηλαδή οι ίδιοι σταμάτησαν να μετακινούνται στο χρόνο, γιατί το σώμα της νεκρής Σάρλοτ χάθηκε (δεν έχω εξήγηση για αυτό).

Κάπου στη ζούγκλα γίνονται μάρτυρες μιας σκηνής όπου δυο τύποι έχουν σκοτώσει έναν άντρα και ετοιμάζονται να κάνουν το ίδιο και στη γυναίκα του όμως τους σταματούν οι σφαίρες της Τζουλιέτ και του Σώγιερ. Η γυναίκα είναι η Έιμι, μέλος της Ντάρμα, και τους φέρνει στον καταυλισμό τους. Ηγέτης τους είναι ο Οράτιος, ο ίδιος που έφερε τον Μπεν και τον μπαμπά του στο νησί (μέγα λάθος;). Υπάρχει μια άτυπη εκεχειρία ανάμεσα σε αυτούς και τους “hostiles”, όπως φωνάζουν τους “άλλους”. Ο αρχηγός των άλλων είναι ο Ρίτσαρντ και έρχεται να πάρει εκδίκηση, αλλά τα συμβιβάζει ο Σώγιερ, ή Τζιμ Λαφλούρ όπως συστήθηκε. Η επιτυχία του απέφερε δυο βδομάδες ακόμα στο νησί. Μετά όμως θα πρέπει να φύγουν με το υποβρύχιο. Και γιατί όχι;

Εδώ έχω ένα μικρό πρόβλημα. Ο Σώγιερ περιμένει τον Λοκ, αλλά δεν έχει και που να πάει. Η Τζουλιετ πιθανόν μέσα σε αυτές τις 2 βδομάδες να ερωτεύτηκε. Ο Ντάνιελ θα γουστάρει με την Ντάρμα και τα επιστημονικά της, άσε που θα θέλει να αλλάξει και το μέλλον για να σώσει την αγάπη του. (αλήθεια, αυτό το κοριτσάκι ήταν η Σάρλοτ; Δεν ταιριάζουν οι ημερομηνίες) Ο Μάιλς δεν έχω ιδέα τι σκέφτηκε για να μείνει, αλλά και γενικά δεν έχω καταλάβει ποιά είναι η ιστορία του. Λέει ωραίες ατάκες και για την ώρα την έχει βγάλει καθαρή από αυτό.

Τελοσπάντων με αυτά και με τ’άλλα έχουν περάσει τρία χρόνια και η Έιμι έχει παντρευτεί τον Οράτιο. Αυτό πάλι περίεργο μου φαίνεται, γιατί την προηγούμενη φορά που τον είχαμε δει ήταν με μια άλλη γυναίκα. Πάντως η Έιμι είναι έγκυος, και ο τοκετός της παρουσιάζει κάποια επιπλοκή που αναγκάζει την παροπλισμένη Τζουλιέτ να βοηθήσει. Μάλιστα τα καταφέρνει μια χαρά. Μητέρα και γιος είναι υγειέστατοι, πράγμα που σημαίνει ότι το όποιο πρόβλημα προκαλεί το νησί στις εγκύους δεν έχει δημιουργηθεί ακόμα. Αυτό είναι πολύ ενδιαφέρον, ίσως η πιο ενδιαφέρουσα πληροφορία του επεισοδίου. Εγώ πάλι αναρωτιέμαι μήπως υπάρχει κάποια σχέση με την Έιμι και τον Μάιλς, που φαίνεται διστακτικός στην προοπτική να της επιστρέψει τον μεθυσμένο άντρα της και να της μιλήσει. Αλλά είναι δικό μου θέμα. Πιο προφανές ερώτημα είναι, ποιο είναι το μωρό; Κάποιος που ξέρουμε;

lost_statue

Άλλος ένας λόγος που λάτρεψα το επεισόδιο, είναι ότι είδαμε το τετραδάχτυλο άγαλμα! Έστω για λίγο, έστω από πίσω. Μοιάζει αιγυπτιακό, και είναι τεράστιο. Τι άλλο θέλει ο lost fan. Είμαι ευτυχής.

Δυστυχώς την επόμενη βδομάδα δεν έχει Lost. Υπομονή μέχρι τις 18 Μαρτίου, για το επεισόδιο με τίτλο “Namaste”.


Tags: Lost · Κριτική, Σχόλια: 1 Σχόλιο


1 Σχόλιο μέχρι τώρα

  • 1 viki vale // 10 Μαρτίου, 2009 στις 13:08

    Couch to eps itan fovero! Nomizo oti kataksionei kata kapoio tropo ton Holloway dioti mexri stigmis den eixe deiksei kai kana aksiologo ypoktitiko talento para mono os eiron stin dimiourgia nicknames.

Σχολιάστε:

XHTML: Μπορείτε να κάνετε χρήση των εξής tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>