Couchpotato.gr

Couchpotato.gr

14·Απρ·2009 Chuck 2×20 “Chuck vs the First Kill”

Τον τελευταίο καιρό έχουν εξαπολύσει στα ίντερνετς καμπάνιες για τη διάσωση του Chuck από την αμείλικτη χατζάρα του ΝΒC, που του χρόνου θα έχει καθημερινή εκπομπή του Jay Leno στις 10, κόβωντας έτσι 5 ώρες από πρόγραμμα. Λιγότερες ώρες = λιγότερες πιθανότητες να ανανεωθεί το Chuck! Θα ήθελα πολύ να γράψω διθυράμβους όπως συνήθως για αυτή την υπέροχη σειρά, όμως η αλήθεια είναι ότι το Chuck vs the First Kill δε μου άρεσε.

chuck2x20

Ο απολογισμός των θυμάτων

H λέξη kill ως ουσιαστικό σημαίνει θήραμα ή φόνος. Ο πρώτος θάνατος με ευθύνη του Τσακ ήταν ο χοντρός “θείος” της Τζιλ, που τον πρόδωσε η καρδιά του μετά από κυνηγητό στις σκάλες. Και μάλιστα υπό τους ήχους του Hungry like a wolf! Τι κακόκουστο. Ότι δηλαδή τι, ήθελε να τους φάει επειδή ήταν χοντρός; Δε μας έχει συνηθίσει σε τέτοιες χοντράδες η σειρά.

Στη συνέχεια η ομάδα πήγε στο άνδρο της Φούλκρουμ για να βρει τον Ωρίωνα, επιχείρηση που κατέληξε σε λουτρό αίματος. Μάλιστα ο Τσακ βρέθηκε να προσπαθεί να τραβήξει έναν από τους επικεφαλής που κρεμόταν από το παράθυρο. Όταν απέτυχε, δε στενοχωρήθηκε και πολύ. Θα περίμενα μια κρίση συνείδησης, έναν προβληματισμό, κάποιες τύψεις για τους ανθρώπους που έχουν σκοτωθεί για να βρει αυτός το πατέρα του. Κάτι τέτοιο δεν το είδαμε.

Η εμπιστοσύνη

Για όποιον δεν το κατάλαβε, το θέμα του επεισοδίου ήταν η εμπιστοσύνη. Ποιόν πρέπει να εμπιστευόμαστε και από ποιους να φυλαγόμαστε. Ο Μόργκαν έμαθε το μάθημα του με τον δύσκολο τρόπο, και ο Μπιγκ Μάικ του έδωσε το φιλί του θανάτου (όποιος έχει δει Νονό ξέρει για τι μιλάμε). Τώρα είναι απομονωμένος στο Μπάι Μορ, με τον Μίλμπαρτζ διευθυντή. Πρέπει να παραδεχτούμε ότι το σχέδιο της νυφίτσας ήταν πολύ καλό.

Το ότι ο Τσακ εμπιστεύεται τη Σάρα δεν είναι έκπληξη, και το μικρό του λογύδριο στο τέλος έφερε το αναμενόμενο αποτέλεσμα. Τα τίναξαν όλα στον αέρα και έφυγαν στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα. Αυτή η εξέλιξη αν μη τι άλλο αλλάζει τα δεδομένα.

Όμως η εμπιστοσύνη που έδειξε ο Τσακ στην Τζιλ ήταν βασισμένη στην ανάγκη, δεν ήταν αληθινή. Γενικά φέρθηκε εγωιστικά σε αυτό το επεισόδιο, παρά τα πολιτικώς ορθά λόγια. Αυτό είναι κόντρα στον χαρακτήρα που χτίζουν δύο χρόνια τώρα και μου χτύπησε άσχημα.

Τα καλύτερα αστεία ήταν το παγωτό με γεύση Obama Guava και η εξομολόγηση του Μίλμπαρτζ ότι έχει μανία με τα αναγεννησιακά πανηγύρια. OK, και η αναφορά στο Weekend at Bernie’s.


Tags: Chuck · Κριτική, Σχόλια: Καθόλου σχόλια


Καθόλου σχόλια μέχρι τώρα

  • Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια...
    Συμπληρώστε την παρακατω φόρμα για να αποστείλετε ένα.

Σχολιάστε:

XHTML: Μπορείτε να κάνετε χρήση των εξής tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>