Couchpotato.gr

Couchpotato.gr

24·Απρ·2009 Από το παρελθόν: Buffy the Vampire Slayer 5ος κύκλος

Παίρνω πίσω αυτό που είχα πει, ότι δηλαδή όλες οι σαιζόν ξεκινούν με χαμηλές στροφές. Στο πρώτο επεισόδιο της πέμπτης γνωρίζουμε την δεκατετράχρονη Ντόν. Η Ντον είναι αδερφή της Μπάφι. Όχι καμμία χαμένη αδερφή που μεγαλώνει χιλιόμετρα μακριά (με τον πατέρα της ας πούμε). Ζει στο ίδιο σπίτι, στο Σάνιντεϊλ. Όπως και να το κάνεις, είναι μεγάλη λεπτομέρεια για να μην την έχουμε προσέξει τόσον καιρό. Οι υπόλοιποι κάνουν σαν να μη συμβαίνει τίποτα και της συμπεριφέρονται εντελώς φυσιολογικά, οπότε ο θεατής μένει σαστισμένος. Προσωπικά θα το έβρισκα πολύ προχωρημένο τρόπο εισαγωγής νέου χαρακτήρα. Ιδιαίτερα ενός κοριτσιού στην προεφηβεία, που παραπονιέται ότι δεν της δίνει σημασία κανείς. Όμως έχοντας δει το 4χ17 Superstar την ψυλλιάζεσαι την ιστορία, ότι κάποιο είδους ομαδικής παράκρουσης παίζει.

Όντως, η Ντον είναι το κλειδί που ανοίγει τις πύλες των παράλληλων κόσμων. Προκειμένου να το προφυλλάξουν, ρουμάνοι μοναχοί του έδωσαν ανθρώπινη μορφή και το έστειλαν στη slayer να το προστατεύει, μαζί με ένα σετ αναμνήσεων της ίδιας και των ανθρώπων γύρω της. Σιγά σιγά το μαθαίνουν όλοι, με τελευταία την ίδια την Ντον που παθαίνει κρίση ταυτότητας. Η Μισέλ Τάχτενμπεργκ είναι ένα γλυκό και αθώο κορίτσι που ενστικτωδώς θέλεις να προστατεύσεις. Ακόμα και ο Σπάικ τη συμπαθεί και μεταξύ τους αναπτύσσεται μια φιλία για την οποία δε θα τον θεωρούσε κανείς ικανό.

Πολύ νωρίς γνωρίζουμε και τον “κακό” της σαιζόν. Τη λένε Γκλόρυ και δεν είναι ούτε βρυκόλακας, ούτε δαίμονας ούτε τίποτα που έχουμε ξαναδεί. Η ανθρώπινη μορφή της είναι μια ωραία γυναίκα, fashion victim, που διαλύει την Μπάφι χωρίς να σπάσει ούτε νύχι. Είναι έκκλιτη θεά μιας κόλασης, και ψάχνει εναγωνίως το κλειδί για να επιστρέψει. Η Γκλόρι ναι, είναι άξια αντίπαλος, γιατί δε γίνεται να τη νικήσουν. Δεν αρκεί η δύναμη της Μπάφι και η μαύρη μαγεία της Γουίλοου. Η παρέα έρχεται σε αδιέξοδο. Κάθε φορά που νομίζουν ότι βρίσκουν λύση, καταρρίπτεται σε μερικές στιγμές. Και αυτό κάνει την κορύφωση τόσο ικανοποιητική. Η Μπάφι κάνει τη συγκινητική υπέρτατη θυσία για την αδερφή της, και δίνει τη ζωή της υπό τους ήχους της μουσική του Christophe Beck. Η ταφόπλακα γράφει

Buffy Anne Summers, 1981-2001, Beloved Sister, Devoted Friend, She saved the world a lot.

Θέλω να ξεχωρίσω και πάλι ένα επεισόδιο από τη σαιζόν για την πρωτοτυπία του και το ωμό συναίσθημα. Πρόκειται για το The body, που ξεκινάει με την Μπάφι να βρίσκει τη μητέρα της νεκρή στο σαλόνι. Ο θεατής νιώθει ένα σφίξιμο στο στομάχι παρακολουθώντας τις στιγμές που ακολούθησαν σε πραγματικό χρόνο, χωρίς μουσική και με ελάχιστο μοντάζ. Το τηλεφώνημα στο πρώτων βοηθειών. Την τεχνητή αναπνοή. Την αναμονή για το ασθενοφόρο. Την αναμονή κάποιου για να παραλάβει το πρώμα. Την ανακοίνωση των νέων στη Ντον. Την προετοιμασία της κηδείας. Αυτό το επεισόδιο μας δίνει άλλο ένα μεγάλο κλάμα (σε καλό να μας βγει με αυτή τη σειρά) και σημαίνει τη βίαιη ενηλικίωση της Μπάφι.

Στα μέσα περίπου χάνουμε τον Ράιλι, που δεν μπορεί να αντέξει τη μισή αγάπη που του δίνει η Μπάφι και φεύγει σε αποστολή με τους συν-στρατιώτες του ή όπως τους λένε τελοσπάντων. Μέχρι το τέλος τον έχουμε ξεχάσει. Φαίνεται ότι προορίζουν για αντικαταστάτη του τον Σπάικ, που εκφράζει τον έρωτά του στην Μπάφι με κάθε ευκαιρία. Η όλη ιστορία είναι εντελώς γελοία, αφενός επειδή οι βρυκόλακες δεν έχουν ψυχή, αφετέρου επειδή για χρόνια ολόκληρα εκμεταλλευόταν κάθε ευκαιρία να της επιτεθεί για να τη σκοτώσει, τόσο την ίδια όσο και τους φίλους της. Αν είναι μια φορά γελοία τα αισθήματα του, είναι χίλιες φορές γελοίο το ότι δεν τον έχουν κάνει ακόμα σκόνη. Ο Σπάικ αποτελεί πλέον για μένα τον πιο αδύνατο κρίκο.

Είναι μια καλή σαιζόν η πέμπτη. Πλησιάζουμε στο τέλος…


Tags: Buffy the Vampire Slayer · Κριτική, Σχόλια: Καθόλου σχόλια


Καθόλου σχόλια μέχρι τώρα

  • Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια...
    Συμπληρώστε την παρακατω φόρμα για να αποστείλετε ένα.

Σχολιάστε:

XHTML: Μπορείτε να κάνετε χρήση των εξής tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>