Couchpotato.gr

Couchpotato.gr

1·Μαΐ·2009 Lost 5×14 “The Variable”

Your mother is an Other?

lost5x14

Το εκατοστό επεισόδιο Lost είναι εδώ. Μοιάζει σαν χθες που βλέπαμε έναν από τους καλύτερους πιλότους όλων των εποχών. Ήταν η αρχή ενός υπέροχου ταξιδιού.  Χωρίς να φτάνει στα επίπεδα του the Constant, το the Variable είναι άλλο ένα άρτιο επεισόδιο, που λέει την ιστορία του Φάραντεϊ.

Βλέπουμε σε flashback σημαντικές στιγμές της ζωής του, μερικές από τις οποίες τις είχαμε ξαναδεί, όπως να κλαίει μπροστά στην τηλεόραση που δείχνει ότι βρέθηκε η πτήση 815 της Οσεάνικ. Από τότε που ήταν παιδί η Ελοίζ τον πίεζε να ακολουθήσει το πεπρωμένο του και να γίνει επιστήμονας. Δεν είχε χρόνο ούτε για πιάνο ούτε για γυναίκες (ίσως καλύτερα, είδαμε τι απέγινε η κοπέλα του). Ήταν εκείνη που τον έσπρωξε πίσω στο νησί, μαζί με τον μπαμπά Γουίντμορ, και η ίδια που τον σκότωσε στο σοκαριστικό φινάλε.

Ένα μεγάλο κενό που πρέπει να καλυφθεί και άμεσα είναι τα κίνητρα της. Γνωρίζει ότι θα πυροβολήσει το ίδιο της το παιδί και όχι μόνο δεν προσπαθεί να το εμποδίσει, αλλά δρομολογεί και τα πράγματα; Το χαρακτηρίζει και η ίδια ως θυσία, αλλά γιατί είναι απαραίτητη; Και τι απωθημένα έχουν οι σεναριογράφοι με τους γονείς;

Κάποια στιγμή ο Φάραντεϊ λέει ότι ναι μεν ότι δεν είναι απόλυτο πως ότι έγινε έγινε. Λέει ότι τόσον καιρό είχε επικεντρωθεί στις σταθερές, όμως υπάρχουν και οι μεταβλητές, που είναι οι άνθρωποι και η ελεύθερη βούληση τους. Λίγο αργότερα τον διαψεύδει μια σφαίρα στην πλάτη. Τι είναι αυτό που τον έκανε να πιστέψει ότι δεν ανήκουν στο νησί του ’70;

Ακούμε από τα χείλη του Ντάνιελ και την ερμηνεία των γεγονότων τως πρώτων κύκλων, με το κουμπί που έπρεπε να πατάει ο Ντέσμοντ και την πτώση του αεροπλάνου, που είναι ακριβώς όπως την είχαμε καταλάβει. Μόνο οι συγκεκριμένοι αριθμοί δεν εξηγούνται ακόμα. Είναι όντως απλά serial number; Αυτό που με ανησυχεί είναι ο Τζακ, που άκουσε τα περί βομβας υδρογόνου που μπορεί να εξολοθρεύσει την ενέργεια του Βέλους και τον βλέπω έτοιμο να το εφαρμόσει. Ο άνθρωπος ψάχνει ένα σκοπό στη ζωή.

Φοβερή η έκφραση αηδίας της Ελοίζ στην ερώτηση της Πένι αν είναι μητέρα του Μπεν. Και ενδιαφέρουσα η δήλωση της, ότι για πρώτη φορά δεν γνωρίζει τι πρόκειται να γίνει. Μια ιδέα είναι ότι τα πάντα είναι καταγεγραμμένα στο ημερολόγιο του Ντάνιελ, που φτάνει στην κατοχή της το 1977.

Μαύρα σύννεφα και στη σχέση του Σώγιερ με την Τζούλιετ: με το που ακούστηκε το ψευδώνυμο freckles ξέραμε όλοι ότι ο κύβος ερρίφθη. Βέβαια για την ώρα έχουν πιο σημαντικά προβλήματα, αφού τον πήρανε χαμπάρι και ο psycho-Ραντίνσκι τους έχει υπό την απειλή όπλου.

Όλα δείχνουν ότι οδεύοντας προς το φινάλε της σαιζόν θα παρακολουθήσουμε τα γεγονότα μέχρι το “ατύχημα”, και τις προσπάθειες διαφόρων να αλλάξουν τη ροή τους ή τουλάχιστον να μην είναι εκεί όταν εκτυλιχθούν. Που θα κολλήσει σε όλα αυτά ο Μπεν και ο Λοκ, δεν έχω ιδέα.


Tags: Lost · Κριτική, Σχόλια: 4 Σχόλια


4 Σχόλια μέχρι τώρα

  • 1 Ηλίας του 16ου // 1 Μαΐου, 2009 στις 03:20

    1977-2007=30 χρόνια. + 7 χρονών περίπου που είναι η Σάρλοτ το ’77,… Άρα όταν τα τίναξε κόντευε τα 40 κι ας την παρουσίασαν 25άρα.

  • 2 couchpotato // 1 Μαΐου, 2009 στις 11:54

    Έχεις δίκιο, έχουν κάνει λάθος με την ηλικία της Σάρλοτ. Το έχουν παραδεχτεί σε ένα παλιότερο podcast, δες εδώ

  • 3 Dazeos // 2 Μαΐου, 2009 στις 23:13

    Ναι ωραίο ήταν το επεισόδιο, με ξενέρωσε λίγο στο τέλος που πέθανε(?) ο Φάραντεϊ αλλά οκε. Τελικά τα πράγματα μπορούν να αλλάξουν? Γιατί για να το ξέρει η μάνα του ότι θα πεθάνει μάλλον δεν γίνεται να αλλάξει κάτι. Πωωω άντε πάλι μπέρδεμα :ΡΡΡ

    Υ.Γ. “psycho-Ραντίνσκι” χαχαχα 😀 πολύ πετυχημένο!!

  • 4 viki vale // 4 Μαΐου, 2009 στις 12:18

    Ηοτ to eps kai κάλυψε πολλά κενά! Στεναχωρέθηκα για τρελοεπιστήμονα -αν και δεν είμαι σίγουρη ότι έχει πεθάνει- αλλά αυτό που με προβληματίζει είναι η ατάκα στον Jack ότι δεν έπρεπε να είναι εκεί: γιατί δεν έχει constant ή γιατί με τους άλλους returnees αποτελούν τις variables που θα αλλάξουν/διαμορφώσουν το μέλλον;

    Η φάτσα της Ελοίζ για Μπεν ήταν legendary!

Σχολιάστε:

XHTML: Μπορείτε να κάνετε χρήση των εξής tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>