Couchpotato.gr

Couchpotato.gr

20·Δεκ·2009 Dollhouse 2×10 “The Attic”

This isn’t a nightmare. This is the shape of things to come.

dollhouse-2x10

Το “The Attic” είναι ένα φανταστικό επεισόδιο που χρειάζεται πολλαπλές θεάσεις. Λίγο θρίλερ, λίγο “Στο μυαλό του Τζον Μάλκοβιτς” και με πολλά στοιχεία μυθολογίας της σειράς. Τι είναι τελικά η σοφίτα;

Είχα μείνει με την εντύπωση ότι πρόκειται για αποθήκη σωμάτων εγκεφαλικά νεκρών, όμως είναι το αντίθετο. Οι φυλακισμένοι αναγκάζονται να ζουν ξανά και ξανά στο μυαλό τους τον χειρότερό τους εφιάλτη. Ζουν σε συνεχή τρόμο και το μυαλό τους δουλεύει στα κόκκινα για να καταλάβουν τι τους συμβαίνει. Οι εφιάλτες τους συνδέονται σε ένα εξαιρετικά πολύπλοκο σύστημα, και αυτή την υπολογιστική ισχύ εκμεταλλεύεται η Ρόσουμ: τα μυαλά των ανθρώπων στη σοφίτα ΕΙΝΑΙ το mainframe τους.

Ο εφιάλτης της Έκο είναι ότι δεν μπορεί να προστατεύσει τους φίλους της. Ο Άντονι παλεύει ξανά και ξανά με τον εαυτό του* στο πεδίο της μάχης. Η Πρία δέχεται επίθεση από το ζόμπι – Νόλαν**. Κάποια στιγμή η Έκο συναντάει τον Ντόνοβαν, βετεράνο πλέον της σοφίτας, που της εξηγεί μερικά πράγματα. Αφού μπερδεύονται για λίγο στο ποιανού μυαλό βρίσκονται, σύντομα ενώνονται παλεύοντας τον κοινό εχθρό Αρκέιν, έναν μπλε τύπο που προσπαθεί να τους σκοτώσει. Αφού κάνουν και μια στάση στην Ιαπωνία για κουβεντούλα με έναν τύπο που τρώει τον εαυτό του (αλήθεια, πως τους άφησαν να δείξουν τέτοιες σκηνές σε μη καλωδιακό κανάλι;) βρέθηκαν στο μέλλον που είχαμε δει στο Epitaph One.

Ο Αρκέιν τελικά είναι ο Κλάιντ, ένας από τους δύο ιδρυτές της Ρόσουμ. Ο άλλος τον πρόδωσε και τον έστειλε στη σοφίτα το 1993, και από τότε σκοτώνει τους υπόλοιπους προσπαθώντας να καταστρέψει την εταιρία κόβοντας την υπολογιστική της ισχύ. Δεν τα καταφέρνει και πολύ καλά. Δυστυχώς του έχουν αφαιρέσει την μνήμη της ταυτότητας του φίλου και συνιδρυτή, αλλά λέει ότι η Κάρολαϊν ξέρει. Πάντως τόσα χρόνια*** κάνει υπολογισμούς για την κατάληξη της εφαρμογής της τεχνολογίας της Ρόσουμ, και το 97% καταλήγει στο τέλος του κόσμου. Αισιόδοξο, no; Στο μεταξύ έχουν φτιάξει και έναν Κλάιντ 2.0 ένας θεός ξέρει σε ποιο σώμα.

Η Έκο σκέφτεται ότι ο μόνος τρόπος απόδρασης είναι ο θάνατος. Όταν σκοτώνεται στον ονειρικό κόσμο πεθαίνει και στον πραγματικό, για να ξαναέρθει στη ζωή και να καθαρίσει τους δεσμώτες της. Την ακολουθούν και η Πρία με τον Τόνι. Οι άλλοι δύο μένουν για να βοηθήσουν τους υπόλοιπους.

Η τελευταία σκηνή είναι η υπέρτατη ανατροπή ενός καταπληκτικού επεισοδίου. Η Ντεγουίτ υποκρινόταν όλο αυτόν τον καιρό. Στην πραγματικότητα εκείνη ενορχήστρωσε την επιχείρηση για να καταστρέψει την Ρόσουμ. Έστειλε την Έκο στη σοφίτα επειδή γνώριζε ότι μόνο εκείνη μπορούσε να αποδράσει, φέρνοντας πίσω τα μεγαλύτερα μυστικά.

Στην ομάδα έχει προστεθεί και ο μέχρι πρότεινος εγκεφανικά νεκρός Μπάλαρντ. Ο Τόφερ αναγκάστηκε να τον κάνει κούκλα προκειμένου να τον επαναφέρει, με το δικό του imprint. Μένει να δούμε τι κουσούρια του έχει αφήσει η διαδικασία.

* Στην πραγματικότητα ο τύπος που έπαιζε τον αφγανό Άντονι είναι ο δίδυμος αδερφός του Enver Gjokaj. Φαίνεται ότι ο Τζος Γουίντον έχει αδυναμία στους δίδυμους. Το ίδιο είχε κάνει και στο Buffy the Vampire Slayer, στο επεισόδιο 5×03 “The Replacement”, όπου τον δεύτερο Ζάντερ είχε παίξει ο αδερφός του Νικ Μπρέντον.

** Η τρομακτικές σκηνές του ζόμπι-Νόλαν έδωσαν την ατάκα του επεισοδίου “Rigor mortis… the new Viagra“, που θα μπορούσε να θεωρηθεί σχολιασμός στην κατάσταση που βρίσκεται τελευταία το Dollhouse, ιδιαίτερα από τη στιγμή που έγινε γνωστό το κόψιμό του.

*** Πόσα χρόνια; Ο Κλάιντ ρωτάει την ομήγυρη τη χρονολογία και η Έκο του λέει “2010 νομίζω. Δεν ξέρω πόσο καιρό μας έχουν αφήσει εκτός αέρα”. Που να ξέρει ότι θα παίξουν διπλά τα επεισόδια και θα προλάβει το ’09 ΄:-)

Εσάς πώς σας φάνηκε;


Tags: Dollhouse · Κριτική, Σχόλια: Καθόλου σχόλια


Καθόλου σχόλια μέχρι τώρα

  • Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια...
    Συμπληρώστε την παρακατω φόρμα για να αποστείλετε ένα.

Σχολιάστε:

XHTML: Μπορείτε να κάνετε χρήση των εξής tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>