Couchpotato.gr

Couchpotato.gr

7·Απρ·2010 Lost 6×11 “Happily Ever After”

There’s always a choice, brotha.

Θυμάστε μια σκηνή από το Friends, όπου τα αγόρια παίζουν Bamboozled όλο το απόγευμα και σε μια ζαριά o Τσάντλερ χάνει όλους τους πόντους του και φωνάζει Νοοοο! This is the best game ever! Έτσι νιώθω κι εγώ με το Lost. Έχω περάσει ατέλειωτες ώρες μέσα στη σύγχιση και έρχεται ένα επεισόδιο σαν το Happily Ever After που με αφήνει να φωνάζω This is the best show ever! (ίσως υπερβάλλω, αλλά αυτή τη στιγμή με έχει συνεπάρει ο ενθουσιασμός)

Η πραγματικότητα του flash-sideways του Ντέσμοντ
Δε γνωρίζει καν την Πένι.
Είναι το δεξί χέρι του Γουίντμορ.
Ο Γουίντμορ και η Ελοίζ είναι παντρεμένοι.
Ο Ντάνιελ Φάραντεϊ λέγεται Ντάνιελ Γουίντμορ και είναι μουσικός.

Ο διάλογος με την Ελοίζ
Ο Ντέσμοντ ψάχνει την Πένι και η Ελοίζ προσπαθεί να τον σταματήσει

Θέλω να σταματήσεις. [..] Προφανώς κάποιος έχει επηρεάσει τον τρόπο που βλέπεις τα πράγματα. Αυτό είναι παραβίαση. Οπότε ότι κάνεις, ότι νομίζεις ότι ψάχνεις, πρέπει να σταματήσεις να το ψάχνεις. [..] Έχεις την τέλεια ζωή, και επιπλέον έχεις αποκτήσει αυτό που ήθελες πιο πολύ… την αποδοχή του άντρα μου.

Η σκηνή θύμισε πολύ το Flashes before your eyes, άλλο αγαπημένο επεισόδιο. Αν καταλαβαίνω καλά λέει ότι αυτός ο κόσμος φτιάχτηκε για να ικανοποιήσει τις επιθυμίες όσων είχαν βρεθεί στο νησί. Ο Τζακ ξεπέρασε την προβληματική σχέση με τον πατέρα του. Ο Λοκ είναι με την Έλεν. Η Κλαιρ κρατάει το μωρό της. Η αγαπημένη του Σαγίντ είναι ζωντανή. Η Ελοίζ παντρεύεται τον Τσαρλς, δε σκοτώνει το γιο της, και δεν τον πιέζει τόσο προς την επιστήμη. Και η λίστα συνεχίζεται. Όμως αυτός ο κόσμος είναι αληθινός; Ή είναι σαν την πόλη του The prisoner; Ή το Matrix.

Όπως και να’χει η μοναδική που φαίνεται να έχει συνείδηση ότι το sideways είναι φτιαχτό (και λάθος) είναι η Ελοίζ και προσπαθεί να το διατηρήσει. Δεν την περίμενα αυτή την εξέλιξη. Ούτε MIB ούτε τίποτα. Απλά η αγάπη μιας μητέρας. Ελπίζω στη συνέχεια να μάθουμε πως το κατάφερε.

Ο διάλογος με τον Ντάνιελ

Ο μουσικός Ντάνιελ ΦάραντεϊΓουίντμορ δείχνει στον Ντέσμοντ το μαύρο Moleskin σημειωματάριο (που νομίζω ότι το κρατάει ανάποδα).

Φαντάσου ότι θα γινόταν κάτι καταστροφικό και ο μόνος τρόπος να το σταματήσεις θα ήταν ελευθερώνοντας τεράστια ποσότητα ενέργειας. Σαν ατομική βόομβα. Και αν όλο αυτό δεν έπρεπε να είναι η ζωή μας; Και αν είχαμε μια άλλη ζωή και για κάποιο λόγο αλλάξαμε τα πράγματα; [..] Δε θέλω να προκαλέσω έκρηξη ατομικής βόμβας. Νομίζω ότι το έχω κάνει ήδη.

Η ταφόπλακα στη θεωρία ότι τα flash-sideways είναι ο επίλογος της σειράς

Ο Τσάρλι και ο Ντάνιελ του sideways έχουν μνήμες από την άλλη πραγματικότητα. Ο Ντέσμοντ κινείται ανάμεσα στις δύο πραγματικότητες, άρα συνυπάρχουν. Όταν βρίκεται στη μια, το σώμα του είναι λιπόθυμο στην άλλη. Cool.

Τι προσπαθεί να κάνει ο Γουίντμορ στο νησί;

Κάτι σχετικό με ηλεκτρομαγνητισμό. (σώωωπα) Δε μάθαμε και πολλά για το ευρύτερο σχέδιο, πάντως περιλαμβάνει τον Ντέσμοντ, τον μοναδικό άνθρωπο που ήταν παρών σε τέτοια έκρηξη και έζησε να πει την ιστορία. Το σημερινό πείραμα επιβεβαιώνει ότι μπορεί να το ξανακάνει. Ντέσμοντ ή Ντόκτορ Μανχάταν;

Ντέσμοντ on valium

Όταν συνέρχεται στο νησί, ο Ντέσμοντ βρίσκεται σε νιρβάνα. Δέχεται να βοηθήσει τον Γουίντμορ στο όποιο σχέδιο του. Λίγο πιο πέρα στη ζούγκλα τον απαγάγει ο Σαγίντ και εκείνος τον ακολουθεί ευχαρίστως. Βρήκε την ηρεμία στην αγάπη του για την Πένι. Σε όλες τις διαστάσεις.

Ντέσμοντ, ένας άνδρας σε αποστολή

Στην τελευταία σκηνή ζητάει την λίστα των επιβατών της πτήσης Oceanic 815. Θελει να ανοίξει τα μάτια και των υπολοίπων.
Ερώτηση: θυμάται κανείς ποτέ στα αλήθεια τον αριθμό πτήσης του;

Sideways world, όπου ο κόσμος πίνει καφέ

Στην υπέροχη σκηνή του σταδίου, η Πένι ανεβοκατεβαίνει τις κερκίδες όπως έκανε ο Ντεζ σε έναν άλλο κόσμο κάπου κάποτε. Της μιλάει για πρώτη φορά και λιώνει. Πρέπει να είσαι από πέτρα για να μη συγκινηθείς. Η Πένι δέχεται να συναντηθούν για καφέ σε μια ώρα. (Αν έχει όντως κεφετέρια σε εκίνη τη γωνία θα πλημυρίσει από κόσμο που θα ψάχνει τη “σταθερά” του. Βέβαια μπορεί να μην υπάρχει καν αυτή η γωνία.)
Στην αρχή της σαιζόν, την ώρα που χαροπάλευε η Τζουλιέτ φαίνεται ότι κι εκείνη πηγαινοερχόταν στον sideways κόσμο και κάποιον προσκαλούσε για καφέ.

Άνετα το καλύτερο επεισόδιο της σαιζόν, και στα ΤΟΡ όλων των εποχών.


Tags: Lost · Κριτική, Σχόλια: 13 Σχόλια


13 Σχόλια μέχρι τώρα

  • 1 kris // 7 Απριλίου, 2010 στις 19:03

    O Desmond είναι ο Messi του LOST

  • 2 Tweets that mention Lost 6×11 «Happily Ever After» | Couchpotato.gr -- Topsy.com // 7 Απριλίου, 2010 στις 19:06

    […] This post was mentioned on Twitter by Couch Potato. Couch Potato said: Lost 6×11 «Happily Ever After» http://ow.ly/170jFb […]

  • 3 strkav // 7 Απριλίου, 2010 στις 19:58

    Titanoterastio sxolio file Kris!!! +1 apo mena!

  • 4 Αλέξανδρος // 7 Απριλίου, 2010 στις 23:03

    Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου! Ένα από τα καλύτερα επεισόδια ever!

  • 5 Η Jessica Simpson Χωρίς Μακιγιάζ Στο Εξώφυλλο Του Marie Claire; | beautylicious // 8 Απριλίου, 2010 στις 10:05

    […] «Δεν έχω να αποδείξω τίποτα πλέον. Δεν με απασχολεί τι πιστεύουν οι άλλοι για μένα» είπε η Jessica Simpson η οποία φωτογραφήθηκε για το τεύχος Μαίου του αμερικάνικου Marie Claire «χωρίς μακιγιάζ, χωρίς retouch, χωρίς ενοχές», όπως λέει το χτύπημα του εξωφύλλου. Στο οποίο αρκεί να ρίξεις μια ματιά για να καταλάβεις γιατί έχει κάνει τα ίντερνετς να βουήξουν: ναι, η Jessica δείχνει φρέσκια και ανεπιτήδευτη αλλά την λες αμακιγιάριστη; Δηλαδή αυτή η σκιά στην εξωτερική γωνία του ματιού της είναι οφθαλμαπάτη; Και η γραμμή στο κάτω βλέφαρο εμπίπτει στο φαινόμενο «guyliner Richard» από το Lost; […]

  • 6 Η Jessica Simpson Χωρίς Μακιγιάζ Στο Εξώφυλλο Του Marie Claire; | BLOG...OTSARKA // 8 Απριλίου, 2010 στις 15:19

    […] «Δεν έχω να αποδείξω τίποτα πλέον. Δεν με απασχολεί τι πιστεύουν οι άλλοι για μένα» είπε η Jessica Simpson η οποία φωτογραφήθηκε για το τεύχος Μαίου του αμερικάνικου Marie Claire «χωρίς μακιγιάζ, χωρίς retouch, χωρίς ενοχές», όπως λέει το χτύπημα του εξωφύλλου. Στο οποίο αρκεί να ρίξεις μια ματιά για να καταλάβεις γιατί έχει κάνει τα ίντερνετς να βουήξουν: ναι, η Jessica δείχνει φρέσκια και ανεπιτήδευτη αλλά την λες αμακιγιάριστη; Δηλαδή αυτή η σκιά στην εξωτερική γωνία του ματιού της είναι οφθαλμαπάτη; Και η γραμμή στο κάτω βλέφαρο εμπίπτει στο φαινόμενο «guyliner Richard» από το Lost; […]

  • 7 Ηλίας του 16ου // 8 Απριλίου, 2010 στις 19:25

    Έ, άντε και το Lost είναι η Μπαρτσελόνα….

  • 8 Cowboy_Girl // 9 Απριλίου, 2010 στις 12:31

    Δεν ξέρω αν θα συμφωνήσουν οι σκληροπυρηνικοί του Λοστ μαζί σου, αλλά ήταν όντως ένα επεισόδιο που εξηγούσε πολλά. Εμένα πάντως ούτε που με νοιάζουν οι επεξηγήσεις, μου αρκεί να βλέπω και να ξαναβλέπω το Love story του Ντεσμοντ και της Πένυ.
    Μου είναι αδύνατο να ξεχάσω εκείνο το επεισόδιο που με τη βοήθεια του Σαγίντ ο Ντέσμοντ κατάφερε να καλέσει την Πένυ και την μεταξύ τους συνομιλία. Κορυφή!
    Είναι άραγε σύμπτωση που στο τέλος και αυτού του επεισοδίου, ο Ντέσμοντ συναντά τον Σαγίντ;

  • 9 Kris // 10 Απριλίου, 2010 στις 18:03

    Cowboy_Girl, και εγώ θεωρώ το “The Constant” ώς το καλύτερο επισόδιο της σειράς… Όπως επίσης, ποτέ δεν πίστευα ότι ένας χαρακτήρας, όπως ο Desmond, που εισήχθη στην 2η Season, θα ήτανε όχι μόνο σημαντικός αλλά και θα γινότανε fan favorite.

    Πολύ καλή πρατήρηση ότι ο Desmond συναντά τον Sayid όπως και στο Constant.

    Ότι και αν γίνει πάντως με τη σειρά, ο Desmond και η Penny ΠΡΕΠΕΙ να έχουν καλό φινάλε!

  • 10 Ηλίας του 16ου // 13 Απριλίου, 2010 στις 18:46

    Kris, δεν παίζει ρόλο το πότε εισαγάγεται ένας χαρακτήρας σε μιά σειρά ή σε μιά ταινία αλλά το πόσο καλός ηθοποιός είναι. Και ο συγκεκριμένος είναι από πολύ καλή πάστα. Το πάσχα είδα στην τηλεόραση και έναν πολύ καλό Ιησού που είχε κάνει προ ετών. Ας θυμηθούμε τον Μάρλον Μπράντο στο αποκάλυψη τώρα, όπου σε ταινία κοντά τρίωρη, έχει ρόλο 20 λεπτών. Μόλις εμφανίζεται ξεχνάς και τον Μάρτιν Σην και όλους.

  • 11 Kris // 13 Απριλίου, 2010 στις 23:52

    Σωστός, Ηλία. Δεν λέμε σε μια ταινία ότι ο Β’ ρόλος κλέβει τα φώτα από τον πρωταγωνιστή; Το ωραίο με τον ρόλο του Desmond (και τον Cusick, πολύ καλός ηθοποιός), είναι ότι αντί να γίνει ένας χαρακτήρας που θα γέμιζε κάποιες σκηνές, έγινε ένας πολύ σημαντικός, και όπως όλα δείχνουν, ο σημαντικότερος χαρακτήρας στη σειρά. Βέβαια το LOST το έκανε άλλες 2 φορές σε τόσο μεγάλο βαθμό, μιλάω φυσικά για τους Ben Linus & Richard Alpert.

    Και οι 3 ρόλοι, με πολλές πτυχές, καλούς διαλόγους, εξαιρετικά επισόδια.

    Μπορώ βέβαια να πώ και για τους Eko, Juliette, Jacob(!) & MiB (!), Faraday και και και.

    Υ.Γ. Θα το ψάξω αυτό με τον Ιησού. Ειδικά στο επισόδιο που καταστράφηκε η Καταπακτή και μετά ο Desmond γυρνούσε στη ζούγκλα γυμνός και ύστερα φορούσε ένα σεντόνι σαν χιτώνα, έβγαζε λίγο…Ιησού.

  • 12 commaz // 14 Απριλίου, 2010 στις 16:22

    Εγώ απορώ με αυτούς που συνεχίζουν να πιστεύουν πως το LOST στον 6ο κύκλο έχει χαλάσει.
    Για μένα έχει φτιάξει πιο πολύ από ποτέ… και εξηγούμαι:

    Δεν δέχομαι οτι υπάρχουν επεισόδια “μάπα”. Όλα τα επεισόδια βάζουν το δικό τους λιθαράκι στην όλη ιστορία του LOST και αυτό φαίνεται πάντα στο τέλος. Θυμηθείτε τον εαυτό σας στις προηγούμενες σεζόν, σας έχει μείνει κανένα “μάπα” επεισόδιο; Μόνο όλο το concept της σεζόν! Έτσι λοιπόν και φέτος… και από ότι φαίνεται το φινάλε είναι αντάξιο των προσδοκιών μας!

    Αναμένω το τέλος σαν τρελός, πραγματικό ψυχάκι! Και δεν με νοιάζει αν θα πάρω απαντήσεις. Έχω ήδη πάρει εδώ και 6 σεζόν την πιο ολοκληρωμένη και εντυπωσιακή δραματική σειρά ever…!

  • 13 Kris // 14 Απριλίου, 2010 στις 17:53

    ^^^^^^
    Κατ’ εμέ, η σωστή νοοτροπία κάθε “υγιούς” LOST fan.

Σχολιάστε:

XHTML: Μπορείτε να κάνετε χρήση των εξής tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>