Couchpotato.gr

Couchpotato.gr

23·Δεκ·2010 Η πέμπτη σαιζόν του Doctor Who, από τα μάτια μιας πρωτάρας

doctor-who-season-5-promo-photo

Έχω κάποιες μνήμες από τα παιδικά μου χρόνια, που έδειχνε Doctor Who στην τηλεόραση. Ήταν low budget, αμφίβολης αισθητικής, και πολύ τρομακτικό. Τουλάχιστον έτσι το θυμάμαι. Ωστόσο μου αρέσει που υπάρχει αυτή η σειρά. Μου αρέσει σαν ιδέα. Τώρα που άλλαξε ο πρωταγωνιστής και ο showrunner και όλοι μιλούν για αναγέννηση της σειράς, μου φάνηκε μια καλή στιγμή να πηδήξω κι εγώ στο τραίνο. Έκατσα λοιπόν μια Κυριακή και καταβρόχθισα με μανία την πρόσφατη, πέμπτη σαιζόν. Έπαθα πλάκα.

Μπαίνοντας γνώριζα ότι ο Doctor είναι timelord. Ταξιδεύει στο χρόνο και στο χώρο με το Tardis, έναν τηλεφωνικό θάλαμο-χρονομηχανή. Είναι εξωγήινος και ο τελευταίος του είδους του. Είναι αθάνατος, αφού αναγεννάται σε άλλο σώμα με τις μνήμες των προηγούμενων αλλά με τον δικό του χαρακτήρα και στυλ. (πώς αλλιώς θα κρατούσε η σειρά μισό αιώνα;) Κάθε Doctor έχει και μια σύντροφο (companion). Οι πιο γνωστοί του εχθροί είναι οι Daleks, που μου θυμίσουν έναν R2-D2 με σπυριά, αλλά υποτίθεται ότι είναι αδίστακτοι. Και ποιος δεν αναγνωρίζει τη μουσική των τίτλων;

Η σειρά είναι καταρχήν εντυπωσιακή εικαστικά. Μακάρι να την έβλεπα σε HD. Έχει υπέροχες εικόνες, καλά εφέ και διαφορετική σκηνοθεσία. Έχει καλό ρυθμό και κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον, ακόμα και στα πιο δεύτερα επεισόδια. Ο Ματ Σμιθ είναι φανταστικός. Απρόβλεπτος, παράξενος και ζεστός. Η Μεγάλη Βρετανία δεν έχει έλλειψη καλών ηθοποιών, και φαίνεται η ποιότητα μέχρι και του τελευταίου κομπάρσου. Η companion Έιμι Ποντ (Κάρεν Γκίλαν) είναι κούκλα, αλλά δεν την έχουν βάλει σε ρόλο κομπάρσου. Μάλιστα στα πρώτα επεισόδια είναι εκείνη που δίνει τις λύσεις (στη συνέχεια επανέρχεται η ισορροπία).

Όταν ήταν μικρή είχε γνωρίσει τον Doctor που μόλις είχε αναγεννηθεί και είχε κάποια bugs. Εκείνος έφυγε με το Tardis με την υπόσχεση ότι θα γυρίσει σε λίγα λεπτά, αλλά έλειψε 12 χρόνια. Η μεγάλη πλέον Έιμι είναι πλέον πιο κυνική, ετοιμάζεται να παντρευτεί, και έχει μεγαλώσει με μια ρωγμή στο δωμάτιο της. Αυτή η ρωγμή δίνει αφορμή για την πρώτη κοινή τους περιπέτεια, όμως αποτελεί μέρος της γενικότερης υπόθεσης που διαρκεί ολόκληρη τη σαιζόν. Η Έιμι Ποντ, το κορίτσι που περίμενε. Η Έιμι Ποντ, το κορίτσι με τη ρωγμή στον τοίχο της. Η Έιμι Ποντ είναι ένα ξεχωριστό κορίτσι που συναρπάζει τον Doctor και την παίρνει μαζί του σε φανταστικές και επικίνδυνες περιπέτειες.

Κάποια επεισόδια είναι πιο αδύναμα, όμως το διπλό The Hungry Earth/Cold Blood, το Victory of the Daleks και το The Vampires of Venice. Όμως όσα είναι καλά είναι πολύ καλά. Ξεχωρίζω το Vincent and the Doctor, στο οποίο ο Doctor και η Έιμι ταξιδεύουν στο παρελθόν για να συναντήσουν τον Βίνσεντ Βαν Γκονγκ (όπως τον προφέρουμε στην Ελλάδα) και να εντοπίσουν ένα τέρας που έχει αποτυπώσει σε κάποιον πίνακα του. Βρίσκουν έναν εύθραυστο άνδρα που δεν έχει συναίσθηση του ταλέντου του. Όλοι τον θεωρούν τρελό, όχι όμως και οι νέοι φίλοι του. Είναι ένα απίστευτα γλυκό επεισόδιο, με εξαιρετική ερμηνεία από τον Tony Curran. H σκηνή όπου ο Βίνσεντ μπαίνει στην αίθουσα Βαν Γκονγκ του μουσείου του μέλλοντος υπό τους ήχους του Chances των Athlete πέρα από το ότι με έκανε να κλάψω σαν μωρό, με ακολουθεί ακόμα, μέρες μετά. Το επεισόδιο έχει γράψει ο Ρίτσαρντ Κέρτις.

vincent-and-the-doctor

Το The Lodger φέρνει τον Doctor μόνο στον κόσμο μας, όπου τονίζονται οι “ιδιαιτερότητες” του με ξεκαρδιστικά αποτελέσματα. Το Amy’s Choice είναι καθοριστικό για τον χαρακτήρα της Έιμι Ποντ, αφού αναγκάζεται να επιλέξει ανάμεσα στον Doctor και τον αρραβωνιαστικό της, τον Ρόρι. Το διπλό The Time of Angels / Flesh and Stone έχει απίστευτη αγωνία, και καταφέρνει να κάνει τρομακτικά τα πέτρινα αγάλματα. Τέλος το άλλο διπλό, The Pandorica Opens και The Big Bang φέρνει πίσω όλους τους εχθρούς του Doctor (υποθέτω), που συνεργάζονται για να τον ξεφορτωθούν μια και καλή. Γυρίσματα στο Stonehenge, μπρος-πίσω στο χρόνο που φέρνουν ζαλάδα, και η υπέρτατη θυσία του Ρόρι για την αγαπημένη του, κάνουν ένα εξαιρετικό φινάλε σε μια υπέροχη σαιζόν.

Υποψιάζομαι ότι υπάρχουν αρκετά πράγματα που δεν έπιασα επειδή μου λείπουν πληροφορίες. Όμως δε με ενόχλησε κάτι ιδιαίτερα, δε σκέφτηκα δηλαδή ότι αυτός είναι ο λόγος που δεν καταλαβαίνω. Θεωρώ λοιπόν ότι είναι ένα καλό σημείο να ξεκινήσει κανείς. Έχει την ιδανική αναλογία ανεξάρτητων επεισοδίων και callbacks. Πολλά πράγματα που γίνονται σε κάποιο επεισόδιο έχουν σημασία για τα επόμενα. Απευθύνεται λοιπόν σε θεατές που δίνουν σημασία.

Τώρα σχετικά με το ταξίδι στο χρόνο και πως χρησιμοποιείται για να λύσει διάφορα προβλήματα. όλο και κάτι δε μου κολλάει, όχι όμως σε βαθμό που να με “βγάζει” από την πραγματικότητα της σειράς. Δεν είναι να το πολυσκέφτεσαι.

Τι έμαθα λοιπόν για Doctor Who βλέποντας τα δεκατρία τελευταία επεισόδια; Έμαθα ότι το Tardis είναι μεγαλύτερο από μέσα από ότι είναι απ’ έξω. Ότι ο Doctor στο μέλλον θα παντρευτεί την δόκτωρ Σονγκ, αλλά δεν την έχει γνωρίσει επισήμως ακόμα. Ότι αυτό το πολυεργαλείο-sonic screwdriver είναι πολύ χρήσιμο. Ότι δεν επιτρέπεται να αλλοιώσει το μέλλον. Ότι το παπιγιόν είναι cool. Ότι όταν σου λέει ο Doctor να τρέξεις, καλά θα κάνεις να τρέξεις.

Έμαθα ότι ο κόσμος του είναι συναρπαστικός, και μακάρι να τον είχα γνωρίσει νωρίτερα. Τώρα που έμαθα τον Ματ Σμιθ δεν έχω όρεξη να επιστρέψω σε προηγούμενους doctors, αλλά ανυπομονώ απίστευτα για το χριστουγεννιάτικο επεισόδιο και την επόμενη σαιζόν.


Tags: Doctor Who · Κριτική, Σχόλια: 5 Σχόλια


5 Σχόλια μέχρι τώρα

  • 1 Dreamon // 23 Δεκεμβρίου, 2010 στις 09:32

    Κι εγώ πριν κανένα χρόνο άρχισα από περιέργεια και νοσταλγία να βλέπω Dr Who και κόλλησα. Συμφωνώ σε όλα εκτός από ένα.
    Καλύτερος Doctor είναι ο David Tennant (σεζόν 2-4). Πολύ πιο μεστή και ταιριαστή η μορφή του και ο τρόπος που παίζει. Επίσης υπάρχουν καλύτερα επεισόδια και εκπληκτικά φινάλε και στις άλλες σεζόν (με εξαίρεση ίσως τη πρώτη που τη βρήκα αρκετά αδύναμη).
    Καταλήγοντας, πιστεύω πως αξίζει να επιστρέψεις στον προηγούμενο Doctor.
    Καλές γιορτές.

  • 2 Σπουδαίο “διπλό” η Καλλονή | Διαιτες // 23 Δεκεμβρίου, 2010 στις 09:40

    […] Η πέμπτη σαιζόν του Doctor Who, από τα μάτια μιας πρωτάρας … […]

  • 3 Kappa // 24 Δεκεμβρίου, 2010 στις 11:32

    Πριν μια βδομάδα άρχισα να βλέπω κι εγώ τον 5ο κύκλο Doctor Who (σε HD, αξίζει) χωρίς να έχω δει οποιοδήποτε άλλο επειδόδιο, άλλου κύκλου. Συμφωνώ με οποιαδήποτε λέξη έγραψες στην κριτική σου. Με κάλυψες πλήρως, όντας κι εγώ πρωτάρης, σκέφτομαι ακριβώς τα ίδια πράγματα για αυτή την καταπληκτική σειρά.

    Also, bowties are cool.

  • 4 Ηλιας του 16ου // 30 Δεκεμβρίου, 2010 στις 15:32

    Έχοντας δει τους 2 πρώτους κύκλους καταλήγω πως ο Doctor του πρώτου είναι πιό καλός. Πιό ιδιόμορφος. Αν τώρα δει κανείς και τους 4 πρώτους κύκλους είναι φυσικό να υπερυσχίσει ο 2ος Dr μιά και τον συνηθίζει. Όσο γιά το “πιο μεστή και ταιριαστή η μορφή του και ο τρόπος που παίζει” που λες Dreamon, νομίζω ότι συμβαίνει επηδή ο ίδιος ο ρόλος αλλάζει (γίνεται πιό ανάλαφρος), και φυσικό είναι να είναι να ταιριάζει ο David Tennant με τον ίδιο του τον εαυτό περισσότερο από τον άλλο. Άρα αυτό είναι ανακόλουθο.

  • 5 dw fan // 7 Ιανουαρίου, 2011 στις 14:35

    Εγώ δεν θα συμφωνήσω με τον dreamon ο,τι η πρώτη σαιζον είναι η χειρότερη γιατί εμένα είναι η αγαπημένη μου . Επίσης σε αυτό που λέει στο κείμενο ο,τι ο ντόκτορ θα παντρευτεί την Ρίβερ θα ήθελα να πω πως είναι πολύ πρωτοφανές να γίνει κάτι τέτοιο σε μια σειρά τόσο ανατρεπτική όσο το doctor who….

Σχολιάστε:

XHTML: Μπορείτε να κάνετε χρήση των εξής tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>