Couchpotato.gr

Couchpotato.gr

17·Ιαν·2011 Saturday Night Live 36×12 “Gwyneth Paltrow/Cee Lo Green”

Η Γκουίνεθ τραγούδησε το “Fuck you” του Cee Lo στο Glee, και κανείς δεν ήταν διατεθειμένος να μας αφήσει να το ξεχάσουμε. Όχι ότι ήταν κακή, αλλά πόσα τραγούδια αντέχει ένα επεισόδιο; Είχαμε τραγούδι στο μονόλογο, πολυάριθμες μιμήσεις διαφόρων από διάφορους, και έγινε κάπως κουραστικό.

snl-36x12

Στην πρόζα μου έκανε άριστη εντύπωση. Ήταν πολύ πειστική στο μονόλογο ότι δεν ήξερε τα λόγια του τραγουδιού, ενώ στο πολύ αστείο σκετς ESPN Deportes έπαιξε πολύ όμορφα με τις προφορές, που ήταν και η ουσία του θέματος. Στα υπόλοιπα ο ρόλος της ήταν μειωμένος εώς ανύπαρκτος, και ένιωσα λίγο άσχημα για αυτή.

Είχε βέβαια και τις αποτυχίες της. Προκειμένου να εξηγήσουν γιατί ο Cee Lo θα τραγουδήσει την κατάλληλη για ανηλίκους έκδοση του τελευταίου του χιτ, έχτισαν ένα σκετς όπου αντικατέστησαν όλες τις βρισιές με άλλες λέξεις. Πιο εύκολο στη θεωρία παρά στην πράξη. Η Γκουίνεθ πάσχιζε να διαβάσει τις ακατανόητες φράσεις κι εμείς πασχίζαμε μαζί της να καταλάβουμε τι λέει. Άντε να γελάσεις υπό αυτές τις συνθήκες.

Το Digital Short είχε την πλάκα του, αλλά δεν μεταφράζεται καλά σε τούτη την πλευρά του ατλαντικού. Ο Pee We Herman είναι ήρωας παιδικών εκπομπών, ελάχιστα γνωστός εδώ, και προσωπικά μου φαίνεται κακόγουστος και χαίρομαι που δεν έχω μεγαλώσει με τέτοιες εικόνες. Για την παρέα του SNL ωστόσο πρέπει να ήταν όνειρο η συνεργασία μαζί του. Είχε και λίγο Αντερσον Κούπερ (εκείνον του CNN).

Το σκετς με το τηλεπαιχνίδι της δεκαετίας του εξήντα έχει παιχτεί υπερβολικά, όμως είχε κάτι η συγκεκριμένη έκδοση που με διασκέδασε πολύ. Και τις δύο φορές που αποκάλυψε τη λέξη η Γουίγκ γέλασα δυνατά. Ούτε εγώ δεν το πιστεύω.

Ειδική μνεία στη Βανέσα Μπέγιερ για το ρόλο του εβραιόπουλου. Κόσμος έμπαινε και έβγαινε, όμως ήταν εκείνη που ξεχώρισε για τη συστολή και τον τρόμο στο βλέμμα.

Όσο για τον επίσης νεόκοπο Φέροου, οι μιμήσεις του είναι εξαιρετικές, όμως δεν καταφέρνει να βγάλει και γέλιο από αυτές. Ίσως τελικά να μη φταίει μόνο το κείμενο, αλλά και το τάιμινγκ (που λένε και στο χωρίο μου).  Για παράδειγμα ως “Πρίγκιπας του Μπελ Έαρ” Γουιλ Σμιθ δεν ήταν καθόλου αστείος. Αντίθετα ο Κίναν – που δεν είναι και καμιά ταλεντάρα – με χρησιμοποιεί σοφά τις σιωπές και σου δίνει χώρο να ανακαλύψεις το αστείο. Έτσι και ο πιτσιρικάς πρέπει να βρει το σωστό ρυθμό. Αν μη τι άλλο έχει τα παραδείγματα δίπλα του, οπότε αρκεί να ανοίξει τα μάτια του και να μάθει.

Σίγουρα ήταν καλύτερο επεισόδιο από το προηγούμενο, και εκτίμησα λίγο περισσότερο την κατά τα άλλα αντιπαθητική Γουίνεθ Πάλτροου.

Το επόμενο επεισόδιο είναι στις 29 Ιανουαρίου με παρουσιαστή τον Jesse Eisenberg του Social Network.


Tags: Saturday Night Live · Κριτική, Σχόλια: 2 Σχόλια


2 Σχόλια μέχρι τώρα

  • 1 avras // 17 Ιανουαρίου, 2011 στις 14:56

    Polu kalos sxoliasmos ,sumxonw se ola kai egw gelasa polu me to paixnidi me tis lexeis sto idio simeio.
    Fetos i seasosn ksekinise polu asxima alla kati egine meta ,dustixos to proigoumeno epeisodio me ton Carrey htan megali apogoiteusi.

  • 2 Ρουλα // 19 Ιανουαρίου, 2011 στις 05:53

    Για μενα ηταν ΠΟΛΥ αδιαφορο το επεισοδιο..Κυριως λογω της Παλτροου.. Απο την αρχη κιολας στο μονολογο με το ζορι χειροκροτουσε ο κοσμος. Το σκετς με την αντικατασταση του forget δεν πετυχε και ειχαν βαλει την καρτα με τα λογια πολυ αριστερα και φαινοταν οτι τα διαβαζε.. Βρηκα εξαιρετικα κακογουστο το οτι εβαλαν το παιδι της Σερ και “κοροιδεψαν” την κατασταση αυτη με το Miss/Mister Globe. Ηταν μεγαλο φαουλ και δεν μου αρεσε καθολου!! H Bayer ηταν φοβερη, της πηγε ο ρολος του εβραιοπουλου και νομιζω θα το ξαναδουμε.

Σχολιάστε:

XHTML: Μπορείτε να κάνετε χρήση των εξής tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>