Couchpotato.gr

Couchpotato.gr

19·Νοέ·2012 Fringe 5×07 “Five – Twenty – Ten”

Ο αναγνώστης Οδυσσέας βλέπει Fringe και γράφει γι αυτό.

You felt that boundless power that comes with omnipotence. You felt what it was like to be God.

Μερικές φορές η ιστορία δεν έχει καν σημασία, όλα είναι στο μυαλό μας. Κυριολεκτικά.

Μέχρι ποιο βαθμό είναι άραγε δικαιολογημένη η κάθε πράξη εκδίκησης; Και ποια είναι τα όρια που μπορεί να φτάσει κανείς για επιτύχει τον σκοπό του, έστω κι αν αυτός είναι η σωτηρία των ανθρώπων από τους εισβολείς από το μέλλον; Ερωτήματα που ο Γουόλτερ και ο Πίτερ θα απαντούσαν διαφορετικά. Ο ένας έχει επίγνωση του ανθρώπου στον οποίο εξελίσσεται και του πόσο επικίνδυνη μπορεί να γίνει η απεριόριστη διανοητική δύναμη, ενώ ο άλλος απολαμβάνει τα οφέλη ακριβώς αυτής της δύναμης.

Οι κινήσεις του σώματος του Πίτερ, οι κοφτές λέξεις, η έλλειψη ύπνου και η ψυχρή συμπεριφορά δείχνουν την ταχύτητα με την οποία ο Πίτερ σταδιακά μεταλλάσσεται σε Observer. Άραγε αυτή η εξέλιξη θα βοηθήσει την αντίσταση ή ο Πίτερ δρώντας μόνος του θα βάλει σε κίνδυνο όλο το σχέδιο και ταυτόχρονα και τη σχέση του με την Ολίβια και τον Γουόλτερ;

Ίσως η πιο λυπημένη φιγούρα του επεισοδίου να είναι η Άστριντ. Αδύναμη μπροστά σε έναν Γουόλτερ που πασχίζει να βάλει τα συναισθήματα του πάνω από το ίδιο το μυαλό του. Θα ήθελα πάρα πολύ να είναι εκείνη που στο τέλος θα σώσει το σχέδιο και μαζί τον κόσμο ολόκληρο. Της αξίζει μια μεγάλη σκηνή στη σειρά.

Μυστήριο παραμένει για εμένα ο ρόλος της Ολίβια. Ενώ λόγω του κορτέξιφαν περιμέναμε αυτή να είναι εκείνη με τις ασυνήθιστες δυνατότητες, για την ώρα έχει παθητικό ρόλο. Ίσως τώρα που έμαθε την αλήθεια για τον Πίτερ να δούμε κάτι διαφορετικό.

Τα ερωτήματα που παραμένουν ανοιχτά είναι αρκετά, αλλά σιγά σιγά νομίζω ότι χάνουν τη σημασία τους. Ποιος είναι ο Ντόναλντ; Ποιος είναι ο άνθρωπος με την περίεργη προφορά; Ποιος ο ρόλος του Γουίλιαμ Μπελ; Είναι με την αντίσταση ή τους Observers; Φαντάζομαι ότι θα απαντηθούν μέσα στις επόμενες εβδομάδες. Το βασικό ερώτημα βέβαια παραμένει και σχετίζεται με το τέλος της σειράς. Θα τελειώσει άραγε ευτυχισμένα, με την Ολίβια, τον Πίτερ και την Έττα στο πάρκο και την εισβολή να μη συμβαίνει ποτέ; Ή θα τελειώσει στο μέλλον με τους πρωταγωνιστές νικητές, αλλά και νικημένους, αφού θυσίασαν τα πάντα για την τελική νίκη;

Ωραία η αναφορά στο πρώτο επεισόδιο της σειράς και το παραμορφωτικό τοξικό αέριο. Ο κωδικός επίσης του χρηματοκιβωτίου (5-20-10) έχει ξαναχρησιμοποιηθεί στη δεύτερη σαιζόν για να ανοίξει την κλειδαριά του παιδικού σταθμού, που ήταν μέσα αποθηκευμένο το κορτέξιφαν.

Κι αν θέλετε περισσότερες πληροφορίες για το πρόγραμμα του Windmark και του Mueller δείτε εδώ κι εδώ!

Και τίποτε άλλο για τις επόμενες τρεις εβδομάδες εκτός από το αριστούργημα του David Bowie…

I laughed and shook his hand, and made my way back home
I searched for form and land, for years and years I roamed
I gazed a gazely stare at all the millions here

We must have died alone, a long long time ago
Who knows? Not me
We never lost control
You’re face to face
With the man who sold the world…

Glyph Code: T R U S T


Tags: Fringe · Κριτική, Σχόλια: Καθόλου σχόλια


Καθόλου σχόλια μέχρι τώρα

  • Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια...
    Συμπληρώστε την παρακατω φόρμα για να αποστείλετε ένα.

Σχολιάστε:

XHTML: Μπορείτε να κάνετε χρήση των εξής tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>