Couchpotato.gr

Couchpotato.gr

28·Δεκ·2012 Fringe 5×10 “Anomaly XB-6783746”

Ο αναγνώστης Οδυσσέας βλέπει Fringe και γράφει γι αυτό

“Anomaly?”

Επιτέλους λίγη δράση, αγωνία, αποκαλύψεις, φλασμπακ και το παιδί – observer (έχει όνομα…τον λένε Michael) να κυριαρχεί με τη σιωπή και το δάκρυ του (Χριστούγεννα είναι, επιτρέπεται λίγη extra – μελαγχολία).

Ο στόχος αυτή τη φορά ήταν ένα μυστικό εργαστήριο της Massive Dynamics με απώτερο σκοπό ένα μηχάνημα που θα επέτρεπε την επικοινωνία με το παιδί Observer, τον Michael. Όλο το επεισόδιο περιστρέφεται γύρω από την ουσιώδη διαφορά μεταξύ των ανθρώπων του σήμερα και των Observers. Οι άνθρωποι χαρακτηρίζονται από την αγάπη, την ελπίδα, την πίστη και τη συναισθηματική αλληλεπίδραση με τους άλλους ανθρώπους. Ο τρόπος λειτουργίας των Observers από την άλλη συνοψίζεται στην απάντηση του Windmark μετά από κάθε ανάκριση. “Σε πιστεύω”. Μόνο που η φράση αυτή δεν έχει καμία σχέση με την πίστη παρά είναι μόνο η επιβεβαίωση μιας ανάλυσης του μυαλού που ταυτίζεται με την λεκτική απάντηση του αντικειμένου που εξετάζεται εκείνη τη στιγμή.

Ο Michael, το παιδί observer, τελικά δεν είναι τίποτα παραπάνω από μια ανωμαλία. Όχι επειδή βγήκε με μορφή παιδιού αλλά επειδή έχει συναισθηματική μνήμη και κατανόηση. Το παιδικό παρουσιαστικό απλά ενισχύει τη διαφορετικότητα από τους άλλους Observers. Το (τελευταίο ίσως…;) μεγάλο ερώτημα που δημιουργήθηκε έχει να κάνει με τον Ντόναλντ ή Σεπτέμπερ. Άραγε ήταν κανόνικός άνθρωπος που έβαλε το εξάρτημα που χρησιμοποίησε και ο Πίτερ ή το αντίθετο; Η λογική λέει το πρώτο αλλά αυτό είναι κάτι που θα μάθουμε στις 11 και 18 Ιανουαρίου…Όπως θα μάθουμε και το αν η φράση “το παιδί πρέπει να ζήσει” (the boy must live – είναι και ο τίτλος του επόμενου επεισοδίου) αναφέρεται στον μικρό Πίτερ που έπεσε στη λίμνη και τον έσωσε ο Σεπτέμπερ ή στο παιδί Observer.

Τα λίγα τελευταία λεπτά του επεισοδίου έκρυβαν και όλους τους λόγους που για πέντε σαιζόν το Fringe είναι μέρος της τηλεοπτικής μας βδομάδας. Το δάκρυ του Michael, το φλασμπακ του Γουόλτερ με την αποκάλυψη για τον Ντόναλντ και η θυσία της Νίνα ήταν από τις στιγμές που μια καμμένη παρέα που έβλεπε Fringe μανιωδώς θα θυμάται στο πρώτο της reunion. Αυτό που πλέον είμαι σίγουρος ότι έχει θαφτεί στη λήθη είναι το φιλί του Μπρόιλς και της Νίνα έξω από την Massive Dynamics (παλιά…στην αρχική χρονική συνέχεια). Γενικά θα ήθελα στη σειρά περισσότερη Νίνα και Άστριντ.

Όποιος θέλει να ξαναδεί το φλασμπακ του Γουόλτερ, να ακούσει τη μουσική που το συνοδεύει και να αναλύσει το πρόσωπο του Ντόναλντ που σιγά σιγά πέρνει ένα χαμόγελο που δεν είχαμε ξαναδεί  μπορεί να το κάνει εδώ

Οι θεωρίες για το τέλος παραμένουν αρκετές, σίγουρα όμως θα έχουν να κάνουν κάτι με την επικράτηση του συναισθήματος απέναντι στην ψυχρή λογική.

Κι επειδή τίποτα δεν είναι βαλμένο τυχαία σε αυτή τη σειρά…Δείτε την πατέντα 6783746…nanotubes!

Glyph Code: S E N S E


Tags: Fringe · Κριτική, Σχόλια: 3 Σχόλια


3 Σχόλια μέχρι τώρα

  • 1 skriker // 28 Δεκεμβρίου, 2012 στις 21:34

    Είναι αυτό που θα χαρακτήριζα “τυπικό” επεισόδια Fringe…

  • 2 aris // 28 Δεκεμβρίου, 2012 στις 23:37

    Και αυτό το παιδί observer δεν μπορούσε να κάνει από την αρχή αυτό με το χέρι του και να μη χρειαστεί να περάσουν ότι πέρασαν και να θυσιαστεί και η Νίνα; Δεν μπορώ όταν ένασ αγαπημένοσ χαρακτήρας φεύγει έτσι απλά από τη σειρά. Αχ τρεία επεισόδια ακόμα…

  • 3 Gdl // 7 Ιανουαρίου, 2013 στις 13:02

    η μεγαλύτερη μελαγχολία είναι επειδη τελειώνει η σειρά

    όταν είσαι φαν…ακολουθείς απλά την πορεία και σου αρέσουν ακόμα και αυτά που δεν αρέσουν σε κάποιον που βλέπει την σειρά ”περιθωριακά”

    μακάρι να μπορούσαμε να δούμε άλλες 3 σεζόν ή ακόμα καλύτερα μακάρι να τα παίρναμε από την αρχή χωρίς να ξέρουμε την συνέχεια

    ζηλεύω όσους την ξεκινάνε τώρα από την αρχή

Σχολιάστε:

XHTML: Μπορείτε να κάνετε χρήση των εξής tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>